AgroGreco

Αποκωδικοποιήθηκε το DNA δύο βασικών εσπεριδοειδών

Τετάρτη, Απριλίου 25, 2012

Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατάφερε να αποκωδικοποιήσει τον γενετικό κώδικα (DNA) δύο βασικών εσπεριδοειδών, των μανταρινιών κλημεντινών και των γλυκών πορτοκαλιών.

Είναι η πρώτη φορά που διαβάζεται το γονιδίωμα ενός εσπεριδοειδούς, σύμφωνα με το πρακτορείο "Reuters".

Οι ερευνητές που “χαρτογράφησαν” γενετικώς το μανταρίνι, προέρχονταν από τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Βραζιλία, τη Γαλλία και την Ισπανία, ενώ του πορτοκαλιού από τις ΗΠΑ και μία εταιρεία βιοτεχνολογίας.

Οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν στη Διεθνή Συνδιάσκεψη Γονιδιωμάτων Φυτών και Ζώων, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας.

Οι ερευνητές στοχεύουν να αξιοποιήσουν τις γενετικές πληροφορίες που αποκόμισαν, ώστε να παράγουν γενετικώς τροποποιημένα εσπεριδοειδή, τα οποία θα είναι πιο ανθεκτικά, πιο εύγευστα και πιο θρεπτικά, καθώς επίσης πιο ικανά να ανέχονται το αλάτι, το "φτωχό" έδαφος και τις ακραίες θερμοκρασίες του περιβάλλοντος.

Αβέβαιο θεωρείται το μέγεθος της αντίδρασης των καταναλωτών, ιδίως στην Ευρώπη, στην προοπτική μεταλλαγμένων μανταρινιών και πορτοκαλιών.

Η καλλιέργεια των πορτοκαλιών και των μανταρινιών πιστεύεται ξεκίνησε τουλάχιστον πριν από 4.000 χρόνια και έκτοτε αποτελούν δύο από τις σημαντικότερες αγροτικές καλλιέργειες σε πάνω από 100 χώρες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AgroGreco

Caenorhabditis elegans: Το πρώτο ζώο με τεχνητό γενετικό κώδικα (DNA)

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 15, 2011

Επετεύχθη για πρώτη φορά ο ανασχεδιασμός του γενετικού κώδικα (DNA) ενός ζωικού οργανισμού από ερευνητές του πανεπιστημίου του Cambridge.

Δημιουργήθηκε, δηλαδή, το πρώτο ζώο που περιέχει τεχνητές πληροφορίες στο DNA του. Το επίτευγμα θεωρείται ότι ανοίγει το δρόμο στους βιολόγους ώστε να έχουν πλήρη έλεγχο των μορίων από τα οποία αποτελούνται οι ζωντανοί οργανισμοί.

Ο νηματώδης σκώληκας
Caenorhabditis elegans εν κινήσει

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας του πανεπιστημίου Cambridge (εκεί όπου πριν από μερικές δεκαετίες ο Francis Crick και ο James D. Watson ανακάλυψαν την ελικοειδή δομή του μορίου του DNA), με επικεφαλής τους Sebastian Greiss και Jason Chin, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησαν νηματώδεις σκώληκες του είδους Caenorhabditis elegans, μήκους μόλις ενός χιλιοστού, ο οποίος περιέχει περίπου μόνο χίλια κύτταρα στο διάφανο σώμα του.

Οι επιστήμονες πέτυχαν να εισάγουν στο γενετικό κώδικα των σκωλήκων συνθετικά βιολογικά μόρια που δεν είναι γνωστά στο φυσικό κόσμο. Στη φύση, μόλις 20 αμινοξέα δημιουργούν συνδυασμούς μεταξύ τους αποτελώντας, με αυτόν τον τρόπο, τη βάση των δεκάδων χιλιάδων πρωτεϊνών οι οποίες είναι απαραίτητες για την ύπαρξη και τη διατήρηση της ζωής. Οι βρετανοί ερευνητές κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν ένα ακόμη (21ο) αμινοξύ που δεν υπάρχει καν στη φύση και να επεκτείνουν, έτσι, το γενετικό κώδικα του νηματώδη σκώληκα.

Το επίτευγμα βασίζεται σε έρευνες του Chin, η οποίες ξεκίνησαν πριν από μια δεκαετία, στο ερευνητικό ινστιτούτο Σκριπς των ΗΠΑ. Όμως, οι προηγούμενες ανακαλύψεις είχαν περιοριστεί στο γενετικό ανασχεδιασμό ενός απλού βακτηρίου (του γνωστού E. coli), ενώ δεν είχε ποτέ επιτευχθεί κάτι αντίστοιχο σε ένα ολόκληρο ζώο έστω και μικροσκοπικό σε πρώτη φάση.

Στην επιστημονική κοινότητα θεωρούν πολύ πιθανό ότι πλέον η τεχνική θα εφαρμοστεί σύντομα και σε άλλα μεγαλύτερα ζώα. Η ύπαρξη τεχνητών αμινοξέων στο γενετικό κώδικα οδηγεί στη δημιουργία πρωτεϊνών κατά βούληση και, με αυτόν τον τρόπο τελικά στην προσθήκη νέων ιδιοτήτων στα ζώα.

Αναφέρθηκε, επίσης, ότι οποιοδήποτε τεχνητό αμινοξύ θα είναι δυνατόν να επιλέγεται ώστε να διαθέτει συγκεκριμένες ιδιότητες ανάλογα με τη βούληση των επιστημόνων και τα οποία θα μπορούν να ελέγχονται μέσω του φωτός.

Το επόμενο βήμα της ερευνητικής ομάδας αποτελεί η διεξαγωγή μιας λεπτομερούς μελέτης στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου του C. elegans. έχοντας ως στόχο την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση συγκεκριμένων νευρώνων ανάλογα με την επιθυμία τους χρησιμοποιώντας μικροσκοπικές ακτίνες λέιζερ.

Πηγές: news.pathfinder.gr , tovima.gr/science, wikipedia.org

DNA computing : Μοριακός υπολογιστής που κάνει μαθηματικές πράξεις

Παρασκευή, Ιουνίου 03, 2011

Ένας εξελιγμένος υπολογιστής DNA δημιουργήθηκε από Αμερικανούς επιστήμονες, ο οποίος είναι σε θέση να υπολογίζει τετραγωνικές ρίζες.

Ο μοριακός υπολογιστής χρησιμοποιεί βιοχημικές αντιδράσεις για να λύνει διάφορα προβλήματα, βασιζόμενος όχι στα κλασσικά «bits» πληροφοριών όπως ένας συμβατικός computer, αλλά σε μόρια DNA, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο πιο κοντά την κάποτε αδιανόητη διασταύρωση της χημείας του εργαστηρίου και της χημείας της ζωής.

Το μέγεθός του εν λόγω μοριακού υπολογιστή είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος και ιδιαίτερα πολύπλοκο σε σύγκριση με τους συνηθισμένους υπολογιστές.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), σύμφωνα με το BBC και το "Nature", κατάφεραν να πάνε ένα βήμα παραπέρα την επιστήμη των υπολογιστών σε βιολογικό πλαίσιο, κάτι που μελλοντικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μέσα στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα.

Επικεφαλής αυτών, ο καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών Erik Winfree οι οποίοι και δημοσίευσαν τη σχετική τους μελέτη στο περιοδικό “Science”.

Το λεγόμενο "DNA computing" προτάθηκε για πρώτη φορά το 1994 από το Λέοναρντ Άντελμαν του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Λος Άντζελες προκειμένου να λυθεί το λεγόμενο πρόβλημα του «περιοδεύοντος πωλητή», το οποίο αφορά τον προσδιορισμό της συντομότερης (βέλτιστης) διαδρομής που συνδέει ένα αριθμό γεωγραφικά απομακρυσμένων σημείων. Από τότε, άλλοι ερευνητές έχουν ασχοληθεί με το νέο πεδίο, προσπαθώντας να αξιοποιήσουν το DNA στην επιστήμη των υπολογιστών.

Η ομάδα του E. Winfree εδώ και λίγα χρόνια χρησιμοποιεί μονές έλικες του μορίου του DNA (το οποίο κανονικά αποτελείται από μια διπλή έλικα), ώστε να «προγραμματίζει» τις κινήσεις τους και καταφέρνει με αυτό τον τρόπο να αναδημιουργήσει ένα είδος βιολογικού υπολογιστή που μπορεί να κάνει πράξεις.

Όπως υποδεικνύει η νέα επιστημονική δημοσίευση, οι ερευνητές, πλέον, έχουν βελτιώσει τη διαδικασία «χειραγώγησης» των ελίκων του DNA, ώστε να δημιουργούν πιο εξελιγμένες «λογικές πύλες», οι οποίες στους συμβατικούς υπολογιστές αποτελούνται από πυρίτιο και αποτελούν τη βάση για τον έλεγχο και την επεξεργασία των πληροφοριών.

Στην περίπτωση του μοριακού υπολογιστή, τα εισερχόμενα και εξερχόμενα σήματα μέσω αυτών των «πυλών» αποτελούνται επίσης από DNA και δεν είναι ηλεκτρικά σήματα. Ο νέος μοριακός υπολογιστής λειτουργεί με 130 μονές έλικες DNA και είναι πέντε φορές πιο ισχυρός από τους παλαιότερους «υπολογιστές DNA».

Ωστόσο, η διαδικασία εξακολουθεί να είναι χρονοβόρα. Ο μοριακός υπολογιστής χρειάζεται έξι έως δέκα ώρες για να υπολογίσει την τετραγωνική ρίζα οποιουδήποτε αριθμού έως το 15. Όμως, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι ο βασικός στόχος τους δεν είναι να ανταγωνιστούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές με βάση το πυρίτιο, όσον αφορά την ταχύτητα επεξεργασίας, αλλά αντίθετα να εμπλουτίσουν την βιοχημεία, έτσι ώστε οι μοριακές συμπεριφορές να μπορούν να προγραμματιστούν και τα βιοχημικά συστήματα να λαμβάνουν αποφάσεις και να αναλαμβάνουν δράση στο χημικό επίπεδο.

Σύμφωνα με αρκετούς επιστήμονες, από πολλές πλευρές η ζωή μοιάζει με ένα υπολογιστή. Το γονιδίωμα του οργανισμού είναι το λογισμικό που καθοδηγεί τον κυτταρικό και μοριακό μηχανισμό για το τί πρέπει να κάνει. Αντί για ηλεκτρονικά κυκλώματα, η ζωή χρησιμοποιεί πολύπλοκα βιοχημικά κυκλώματα που επιτρέπουν στους ζωντανούς οργανισμούς να λειτουργούν.

Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία συνθετικών βιοχημικών κυκλωμάτων (ουσιαστικά ένα είδος βιολογικών αισθητήρων) που θα μπορούσαν μελλοντικά, μεταξύ άλλων, να ανιχνεύουν μόνα τους την ασθένεια σε ένα οργανισμό ή και -γιατί όχι- να την καταπολεμούν αυτοβούλως. Όμως, όπως επεσήμαναν άλλοι ερευνητές, δεν θα είναι καθόλου εύκολο να καταστεί εφικτό τέτοιοι «βιοχημικοί υπολογιστές» να λειτουργήσουν κανονικά μέσα σε ζωντανά κύτταρα.

Article: Scaling Up Digital Circuit Computation with DNA Strand Displacement Cascades

Πηγές: sciencemag.org , tech.pathfinder.gr , tovima.gr/science

Παραγωγή μεταξιού με χαρακτηριστικά... ιστού αράχνης

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 30, 2010

Ερευνητές, τροποποιώντας γενετικά μεταξοσκώληκες, κατόρθωσαν για πρώτη φοράνα τους κάνουν να παράγουν μετάξι που διαθέτει τα ανώτερα χαρακτηριστικά του ιστού μιας αράχνης.

Bombyx mori - Μεταξοσκώληκας

Το γεγονός αυτό ανοίγει το δρόμο για την ανάπτυξη καλύτερης ποιότητας ινών μεταξιού που θα χρησιμοποιούνται σε ιατρικές και άλλες εφαρμογές, ιδίως στην κλωστοϋφαντουργία.

Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή βιολογικών επιστημών Μάλκολμ Φρέιζερ του πανεπιστημίου της Νοτρ Νταμ και ερευνητές της εταιρίας βιοτεχνολογίας "Kraig Biocraft Laboratories", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, επιτρέπει στους μεταλλαγμένους μεταξοσκώληκες να παράγουν «τεχνητό» μετάξι που έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά του φυσικού ιστού της αράχνης.

Ο ιστός αυτός έχει ασυνήθιστες φυσικές ιδιότητες, όπως πολύ μεγαλύτερη αντοχή και ταυτόχρονα ελαστικότητα, σε σχέση με τις ίνες του φυσικού μεταξιού που παράγουν οι μεταξοσκώληκες (Bombyx mori).

Η νέα μέθοδος, μεταξύ άλλων, μπορεί να αξιοποιηθεί για τη μεγάλης κλίμακας βιομηχανική παραγωγή τεχνητών ινών μεταξιού τύπου ιστού αράχνης, οι οποίες μέχρι τώρα ήταν εφικτό να δημιουργηθούν μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες σε ένα επιστημονικό εργαστήριο.

Επίσης, σύμφωνα με τους ερευνητές, το νέο υλικό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή αλεξίσφαιρων γιλέκων, ελαφρών και ταυτόχρονα ισχυρών υφασμάτων, νέων αθλητικών ενδυμάτων, καλύτερων αερόσακων στα αυτοκίνητα κ.α.

Οι ερευνητές κατάφεραν να εισάγουν στους μεταξοσκώληκες συγκεκριμένα τμήματα του γενετικού κώδικα (DNA) των αραχνών. Έτσι, όταν οι γενετικά τροποποιημένοι μεταξοσκώληκες δημιουργούν τα κουκούλια τους, το παραγόμενο μετάξι περιέχει και χαρακτηριστικά από τον ιστό μιας αράχνης.

Η μαζική χρήση τέτοιων μεταλλαγμένων μεταξοσκωλήκων σε ένα σηροτροφείο μπορεί να παράγει με οικονομικό τρόπο μεγάλες ποσότητες του νέου υλικού. Οι ερευνητές δεν αποκλείουν ότι σε επόμενο στάδιο, με νέες γενετικές τροποποιήσεις, θα είναι εφικτό να παράγουν μετάξι με ιδιότητες ανώτερες και από αυτές του ιστού της αράχνης.

Πηγή: cosmo.gr

Έρευνες για τη δημιουργία διαγνωστικού test ταυτοποίησης της ποικιλίας των ελαιολάδων

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 21, 2010

Στη δημιουργία ενός σχετικά απλού και εύχρηστου διαγνωστικού test για την ταυτοποίηση της ποικιλίας των ελιών από τις οποίες προέρχονται τα διάφορα ελαιόλαδα, κάτι που θα δημιουργήσει προστιθέμενη εμπορική αξία στα ελληνικά ελαιόλαδα, αποσκοπούν έρευνες που πραγματοποιούνται στο εργαστήριο Γενετικής και Βιοτεχνολογίας του Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων (Μ.Α.Ι.Χ.).

Διαγνωστικό test ταυτοποίησης ποικιλίας ελιάς

Όπως διευκρινίζει ο υπεύθυνος του εργαστηρίου κ. Παναγιώτης Καλαϊτζής, τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των παρθένων ελαιολάδων που προσδίδουν και την ιδιαίτερη αξία τους «συνδέονται άρρηκτα με την ποικιλία προέλευσης του ελαιολάδου και το μικροκλίμα της περιοχής καλλιέργειας. Στην πραγματικότητα, μόνο η ποικιλία είναι εξαιρετικής σημασίας και σχετίζεται άμεσα με την ποιότητα του ελαιολάδου γιατί μόνο συγκεκριμένες ποικιλίες προσαρμόζονται και καλλιεργούνται σε συγκεκριμένα μικροκλίματα. Έτσι η προοπτική ταυτοποίησης της ποικιλίας προέλευσης του ελαιολάδου, δηλαδή της αυθεντικότητας του ελαιολάδου, είναι εξαιρετικής σημασίας για την εμπορική του επιτυχία».

Σε ότι αφορά στις έρευνες που έχουν ξεκινήσει στο εργαστήριο γενετικής και βιοτεχνολογίας του ΜΑΙΧ, σύμφωνα με τον κ. Καλαϊτζή «η χρήση του DNA του παρθένου ελαιολάδου ως αναλυτικού στόχου για την χρήση πολυμορφικών μοριακών δεικτών, αποτελεί μια προσέγγιση με βασικό πλεονέκτημα ότι το DNA δεν επηρεάζεται από τις εδαφοκλιματικές συνθήκες. Στόχος του έργου είναι η παραγωγή ενός διαγνωστικού τεστ ταυτοποίησης της ποικιλίας προέλευσης του ελληνικού ελαιολάδου χρησιμοποιώντας μοριακούς δείκτες σε συνδυασμό με διάφορες τεχνολογικές πλατφόρμες…».

Στο τελικό στάδιο της έρευνας θα συμμετάσχουν και επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, προκειμένου να εφαρμοστεί δοκιμαστικά το διαγνωστικό αυτό τεστ, όπως άλλωστε προβλέπει και το πρόγραμμα «Πόλος Καινοτομίας Κρήτης» στο οποίο έχει ενταχθεί η συγκεκριμένη δράση.

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από τον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο με εθνική συμμετοχή και στο οποίο συμμετέχουν εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα της Κρήτης υπό τον συντονισμό του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Όπως επισημαίνει ο διευθυντής του ΜΑΙΧ, κ. Αλκίνοοος Νικολαίδης, το συγκεκριμένο πρόγραμμα «επιδιώκει να συντονίσει τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα της Κρήτης και με σκοπό την αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων που θα προκύψουν από την προσπάθεια. Είναι η πρώτη φορά που τόσα ιδρύματα συμμετέχουν ταυτόχρονα και συντονίζονται σε μια τέτοια προσπάθεια».

Συνολικά, στον «Πόλο Καινοτομίας Κρήτης» και με απώτερο σκοπό να αποτελέσει η Κρήτη κέντρο ανάπτυξης ειδικευμένης τεχνολογίας και τεχνολογικής κατάρτισης, συμμετέχουν 41 φορείς, από εκπαιδευτικά, τεχνολογικά και ερευνητικά ιδρύματα, μέχρι φορείς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ενώσεις αγροτικών συνεταιρισμών και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Πηγή: agrotypos.gr

Χαρτογραφήθηκε το γονιδίωμα του κακαόδεντρου

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 20, 2010

Επετεύχθη η ολοκλήρωση της αποκωδικοποίησης του γονιδιώματος του κακαόδεντρου από τους καρπούς του οποίου δημιουργείται η σοκολάτα.

Cacao tree

Η ανακάλυψη αναμένεται να οδηγήσει σε ανθεκτικότερες σε ασθένειες ποικιλίες κακαόδεντρων καθώς επίσης και σε νέα γευστικότερα από τα σημερινά είδη σοκολάτας. Η επιστημονική ομάδα που ασχολήθηκε με το εγχείρημα αποκωδικοποίησε το γονιδίωμα της ποικιλίας κακαόδεντρου «Ματίνα 1-6», η οποία αντιστοιχεί στο 99% της παγκόσμιας παραγωγής κακάο.

Το βασικό όπλο των ερευνητών ήταν ο υπερυπολογιστής Βlue Gene της ΙΒΜ, από τα ισχυρότερα και ταχύτερα υπολογιστικά συστήματα στον κόσμο. Ο Βlue Gene συναρμολόγησε τα επιμέρους τμήματα του γονιδιώματος του κακαόδεντρου δημιουργώντας έναν λεπτομερή γενετικό του χάρτη.

Η αλληλουχία θα «επιτρέψει ταχύτερες και ακριβέστερες παραδοσιακές διασταυρώσεις» δήλωσε στο Reuters ο Χάουαρντ-Γιάνα Σαπίρο, ανώτατο στέλεχος στο τμήμα βοτανικής και έρευνας της Μars. Ως και σήμερα, ερευνητές και γεωπόνοι έπρεπε λίγο-πολύ να μαντεύουν τι χαρακτηριστικά θα έδινε στο κακάο η διασταύρωση δύο διαφορετικών ποικιλιών. Η μελέτη της γενετικής πληροφορίας θα τους επιτρέπει να προβλέπουν καλύτερα τα αποτελέσματα των παραδοσιακών διασταυρώσεων.

Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, η εταιρεία πληροφορικής ΙΒΜ και η σοκολατοβιομηχανία Μars.

Πηγή: tovima.gr

Αναλύθηκε το περιεχόμενο φαρμακευτικών χαπιών αρχαίων ελλήνων γιατρών από αρχαιοβοτανολόγους

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 11, 2010

Μείγμα από τουλάχιστον 10 διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, ανακάλυψαν Αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι, που ανέλυσαν το περιεχόμενο των χαπιών, τα οποία έφτιαχναν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί και ανακαλύφθηκαν προ 20ετίας σε ναυάγιο 2.000 ετών.

Το ελληνικό πλοίο από ξύλο καρυδιάς, το οποίο ναυάγησε το 130 π.Χ., μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, που τα περισσότερα δεν είχαν καθόλου μουσκέψει από το νερό. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το ναυάγιο το 1989, αλλά μόλις τώρα κατέστη δυνατό να ανακοινωθεί η μελέτη των φαρμακευτικών σκευασμάτων που αυτό περιείχε.

"Για πρώτη φορά έχουμε, πια, φυσικά στοιχεία όσων περιέχονται στα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων γιατρών Διοσκουρίδη και Γαληνού", δήλωσε ο Αλέν Τουγουέιντ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον.

Οι αναλύσεις των χαπιών έγιναν από μία αμερικανική ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν (Smithsonian Institution) στην Ουάσιγκτον η οποία συνέκρινε τις γενετικές αλληλουχίες που βρήκε σε δύο χάπια, με τη γενετική βάση φυτών GenBank που έχουν τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο 4ο Διεθνές Συμπόσιο Βιομοριακής Αρχαιολογίας, που έγινε αυτή την εβδομάδα στην Κοπεγχάγη της Δανίας.

Όπως αναφέρεται στο "New Scientist", οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μίγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως καρότο, ραπανάκι, σέλινο, άγριο κρεμμύδι, βαλανίδια, λάχανο, ήμερο τριφύλλι (αλφάλφα), αχίλλεια κ.α. Ακόμα εντοπίστηκε ιβίσκος (Hibiscus), που πιθανώς είχε εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, την Ινδία ή την Αιθιοπία.

Σύμφωνα με τον Φλάισερ, είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τα περισσότερα από τα παραπάνω φυτά για να θεραπεύουν τους αρρώστους. Η αχίλλεια, για παράδειγμα, σταματούσε την αιμορραγία κάποιου τραύματος. Επίσης, ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, (Pedanius Dioscorides) ιατρός και βοτανολόγος (πρόδρομος των φαρμακοποιών), κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., περιέγραφε στα κείμενά του το καρότο ως πανάκεια για πολλά προβλήματα υγείας, θεωρώντας, για παράδειγμα, ότι αν κανείς το έχει φάει προκαταβολικά, δεν τον βλάπτουν τα ερπετά, ενώ παράλληλα βοηθά στη σύλληψη παιδιού.

Pedanius Dioscorides (40-90 π.Χ.)

Η μελέτη του DNA δείχνει ότι τα χάπια πιθανότατα περιείχαν και ηλίανθους (Helianthus), ένα φυτό που οι επιστήμονες ως τώρα πίστευαν ότι δεν υπήρχε στον "παλαιό κόσμο", πριν οι Ευρωπαίοι το ανακαλύψουν στην Αμερική. Αν το εύρημα επιβεβαιωθεί, οι βοτανολόγοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την παραδοσιακή ιστορία του φυτού και την παγκόσμια διασπορά του, όπως δήλωσε ο Τουγουέιντ, αν και παραμένει ακόμα η πιθανότητα η παρουσία ηλίανθου στα αρχαία χάπια να προέρχεται από πρόσφατη γενετική "μόλυνση".

Τώρα, οι αρχαιοβοτανολόγοι επικεντρώνονται στη μελέτη κατά πόσο τα φυτικά εκχυλίσματα που βρέθηκαν στα χάπια, μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες, αλλά και στην ανακάλυψη των ακριβών μετρήσεων που έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί για να παρασκευάσουν τα χάπια τους.

Πηγές: tvxs.gr , cosmo.gr

Γενετικός κώδικας γαλοπούλας: Αποκρυπτογράφησή του άνω του 90%

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 09, 2010

Δόθηκε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα το πλήρες, σχεδόν, γονιδίωμα της γαλοπούλας.

Γαλοπούλα - (Globber)

Η προσπάθεια "χαρτογράφησης" των γονιδίων ξεκίνησε το 2008 και ως τώρα περισσότερο από το 90% των γενετικών αλληλουχιών έχουν αναγνωστεί.

Οι ερευνητές (από ΗΠΑ, Αυστρία, Γερμανία, Βρετανία, Ολλανδία, Ισπανία και Ν.Κορέα), που παρουσίασαν τα πορίσματά τους στο περιοδικό βιολογίας "PloS Biology", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, εντόπισαν αρκετά γονίδια που ήσαν άγνωστα στους επιστήμονες μέχρι τώρα.

Το επίτευγμα ανοίγει το δρόμο για γενετικές βελτιώσεις στις γαλοπούλες (Meleagris), όσον αφορά την ποσότητα και την ποιότητα του κρέατός τους, την ανθεκτικότητά τους σε ασθένειες, την αναπαραγωγική ικανότητά τους κ.ά.

Η ανάγνωση του γονιδιώματος, επίσης, μπορεί να έχει ευρύτερες βιοϊατρικές εφαρμογές, όσον αφορά διάφορες ασθένειες των πτηνών. Είχε προηγηθεί, το 2004, η ανάγνωση του DNA του κοτόπουλου.

Πηγές: plosbiology.org , enet.gr

Χαρτογραφήθηκε το 95% του γενετικού κώδικα του σιταριού

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 06, 2010

Επιστήμονες ανακάλυψαν και δημοσίευσαν σχεδόν όλη την περίπλοκη γενετική ακολουθία του σιταριού (wheat) και δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους μπορεί τώρα να χρησιμοποιηθούν για να βελτιωθούν οι σπόροι και οι συγκομιδές.

Χαρτογράφηση γονιδιώματος σιταριού

Ο χάρτης του γονιδιώματος αφορά το σιτάρι (wheat) της ποικιλίας Chinese Spring και προσφέρει στους επιστήμονες και στις εταιρείες που ασχολούνται με τις διασταυρώσεις των ποικιλιών, πρόσβαση στο 95% όλων των γονιδίων του σιταριού. Θα μπορέσουν έτσι να βρουν τρόπους για να παραγάγουν πιο ανθεκτικούς και αποδοτικούς σπόρους ώστε να αντιμετωπιστεί η απειλή της παγκόσμιας έλλειψης τροφίμων.

"Οι πληροφορίες που συγκεντρώσαμε θα είναι ανεκτίμητες για την αντιμετώπιση του προβλήματος της παγκόσμιας έλλειψης τροφίμων", δήλωσε ο Νιλ Χολ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, ο οποίος συμμετείχε στη βρετανική ερευνητική ομάδα που χαρτογράφησε το γονιδίωμα του σιταριού.

Ο Χολ δήλωσε πως τα δεδομένα της γονιδιακής ακολουθίας του σιταριού Chinese Spring -που οι επιστήμονες επέλεξαν ως ποικιλία αναφοράς- θα επιτρέψει στους ερευνητές να εξετάσουν τις διαφορές ανάμεσα σε ποικιλίες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

"Κατανοώντας τις γενετικές διαφορές ανάμεσα σε ποικιλίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, μπορούμε να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε νέους τύπους σιταριού που θα μπορούν να αντεπεξέρχονται καλύτερα στην ξηρασία και την αλμυρότητα του εδάφους ή θα έχουν καλύτερες αποδόσεις και θα προσφέρουν μεγαλύτερες συγκομιδές", δήλωσε ο Χολ.

Στο παρελθόν, το γονιδίωμα του σιταριού θεωρούνταν αδύνατο να χαρτογραφηθεί εξαιτίας του μεγέθους του. Αποτελείται από 17 εκατομμύρια βασικά ζεύγη των χημικών που αποτελούν το DNA -πέντε φορές περισσότερα απ' ό,τι το ανθρώπινο γονιδίωμα- έτσι η εύρεση του γενετικού του κώδικα είναι ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα χαρτογράφησης γονιδιώματος που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Πηγές: tvxs.gr , milamouprasina.gr

Επιτεύχθηκε αποκρυπτογράφηση του DNA της μηλιάς

Δευτέρα, Αυγούστου 30, 2010

Οι επιστήμονες κατάφεραν, για πρώτη φορά, να αποκρυπτογραφήσουν τον γενετικό κώδικα (DNA) ενός από τα δημοφιλέστερα δέντρα, της μηλιάς, ένα γενετικό επίτευγμα, που μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει στην καλλιέργεια και παραγωγή πιο ποιοτικών και εύγεστων μήλων.

Αποκρυπτογράφηση DNA μηλιάς

Η ανάγνωση των γενετικών αλληλουχιών του μήλου αποτελεί προϊόν διεθνούς συνεργασίας γενετιστών από 13 πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς σε πέντε χώρες (ΗΠΑ, Ν. Ζηλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο) και παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature Genetics", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο. Μετά τον εντοπισμό των γονιδίων, που συγκροτούν το γονιδίωμα του μήλου και των άλλων φυτών, οι επιστήμονες προσδοκούν να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες, χωρίς καν να χρειαστεί να καταφύγουν στη βιοτεχνολογία. Η αποκρυπτογράφηση του DNA θα επιτρέψει στους επιστήμονες να εντοπίσουν ποια επιμέρους γονίδια δημιουργούν συγκεκριμένα επωφελή χαρακτηριστικά, όπως η μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις ασθένειες και την ξηρασία.

Το μήλο, που αποτελεί το κυριότερο φρούτο των εύκρατων περιοχών του πλανήτη, ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), η οποία περιλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο των φυτών που ανθίζουν, μεταξύ αυτών και πολλών φρούτων, όπως το αχλάδι, το ροδάκινο, το βερίκοκο, το κεράσι και η φράουλα. Παρά τις μεταξύ τους διαφορές, τα φυτά αυτά έχουν αρκετές γενετικές ομοιότητες, καθώς, σύμφωνα με τη νέα γενετική έρευνα, μεγάλα τμήματα του DNA του μήλου υπάρχουν και στα άλλα συγγενικά φρούτα.

Όμως, υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τη διάταξη του γενετικού υλικού. Το μήλο, όπως και το αχλάδι, έχει 17 χρωμοσώματα, ενώ τα άλλα φυτά έχουν επτά έως εννέα. Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι υπήρχε ένας "πρόγονος" του μήλου, προτού αρχίσει ο διαχωρισμός σε ξεχωριστά είδη φυτών, κάτι που εκτιμάται ότι συνέβη πριν από 50 έως 65 εκατ. χρόνια. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η χρονολογία συμπίπτει, σε γενικές γραμμές, με το καταστροφικό συμβάν (πιθανότατα πτώση μετεωρίτη), που προκάλεσε την μαζική εξαφάνιση των δεινοσαύρων στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Η γενετική μελέτη, εξάλλου, εντόπισε αρκετές διαφορές στο γονιδίωμα του μήλου σε σχέση με τα συγγενή φρούτα, όπως το ροδάκινο και η φράουλα, πράγμα που, κατά τους ερευνητές, δείχνει ότι μία σοβαρή περιβαλλοντική αλλαγή στη Γη ανάγκασε ορισμένα φυτά, μεταξύ αυτών και τη μηλιά, να προχωρήσουν το καθένα στις δικές του εξελικτικές αλλαγές, προκειμένου να επιβιώσουν.

Ως άγριος πρόγονος της μηλιάς θεωρείται το φυτό Malus sieversii, που ενδημεί στα βουνά του νοτίου Καζακστάν. Την προηγούμενη εβδομάδα Βρετανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι διάβασαν το γονιδίωμα του σιταριού, το οποίο αποτελεί το 30% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής δημητριακών και το 20% της ημερήσιας λήψης θερμίδων. Οι ανά τον κόσμο ερευνητές έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για να διαβάσουν το γενετικό κώδικα βασικών φυτών, που αποτελούν σημαντική πηγή για τη διατροφή της ανθρωπότητας, ελπίζοντας με τον τρόπο αυτό να βελτιώσουν την ανθεκτικότητά τους, τη γεύση τους, την αποδοτικότητα των καλλιεργειών και άλλα ωφέλιμα χαρακτηριστικά τους. Το γονιδίωμα ενός ζωικού ή φυτικού οργανισμού συνιστά το σύνολο των γενετικών πληροφοριών του, συμπεριλαμβανομένων των γονιδίων του, από τα οποία εξαρτάται η εμφάνισή του, η υγεία του, η παραγωγικότητά του κ.α.

Πηγές: Nature Genetics , ΑΠΕ-ΜΠΕ , agri.gr

Τεστ DNA προσδιορίζει την τοποθεσία καταγωγής της οικογένειάς μας

Πέμπτη, Ιουλίου 15, 2010

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα που διεξήγαγαν επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και η οποία δημοσιεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Ανθρώπινης Γενετικής, ένα γενετικό τεστ μπορεί να αποκαλύψει με ακρίβεια - κυριολεκτικά ελάχιστων χιλιομέτρων - την τοποθεσία από την οποία κατάγεται η οικογένεια του ατόμου.

Τεστ DNA
Προσδιορισμός τοποθεσίας καταγωγής

Όπως επισημαίνει η επιστημονική ομάδα του Εδιμβούργου, η οποία συνεργάστηκε με ερευνητές από την Κροατία και την Ιταλία, προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει πως χάρη στη γενετική ανάλυση μπορεί κανείς να ξεχωρίσει ανθρώπους που προέρχονται από διαφορετικές ηπείρους ή και χώρες.

Η πλέον πρόσφατη έρευνα που αφορούσε το ζήτημα της καταγωγής είχε καταφέρει να εντοπίσει εκείνες τις γενετικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε ανθρώπους με ρίζες στη Βόρειο Ιταλία και όσους προέρχονταν από το Νότιο τμήμα της χώρας. Είναι όμως η πρώτη φορά που ερευνητές καταφέρνουν να χρησιμοποιήσουν τη γενετική ανάλυση για να ξεχωρίσουν ανθρώπους που σήμερα ζουν στην πόλη και των οποίων οι πρόγονοι προέρχονται από διπλανά -ή ακόμα και από ίδια- χωριά.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γουίλσον, οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν σε ποσοστό 100% το χωριό από το οποίο κατάγονται οι εθελοντές που έλαβαν μέρος στη μελέτη στην Ιταλία, σε ποσοστό 96% τον τόπο καταγωγής των Σκοτσέζων που συμμετείχαν στην έρευνα και σε ποσοστό 89% των Κροατών.

Οι γενετικές «ομοιότητες» μεταξύ ανθρώπων που προέρχονται από ίδια χωριά, σημειώνουν οι επιστήμονες, οφείλονται στο γεγονός ότι πριν από πολλά χρόνια οι άνθρωποι είχαν την τάση να παντρεύονται κάποιον μέσα από την ίδια τους την κοινότητα, με αποτέλεσμα, με το πέρασμα του χρόνου, η κοινότητα αυτή να αναπτύξει το δικό της γενετικό «αποτύπωμα».

Πηγή: tvxs.gr