AgroGreco

Botany Dictionary: Φυτολογικό λεξικό (1914)

Δευτέρα, Μαΐου 30, 2011

Φυτολογικό Λεξικό

Φυτολογικόν Λεξικόν, Παν. Γ. Γεννάδιος, Aθήνα 1914

Περιλαμβάνον:

Τα ονόματα, την ιθαγένειαν και τον βίον υπερδεκασχιλίων φυτών, εν οις και τα λόγω χρησιμότητος ή κόσμου καλλιεργούμενα, των οποίων περιγράφονται και η ιστορία, η καλλιέργεια, τα προϊόντα και αι νόσοι.

Υπό

Π. Γ. Γενναδίου

Εν Αθήναις

1914

Διαβάστε το Φυτολογικόν Λεξικόν

Πηγή: anemi.lib.uoc.gr

35.000 μη αναγνωρισμένα είδη ανθοφόρων φυτών αναμένοντας την ταυτοποίησή τους

Τρίτη, Ιανουαρίου 04, 2011

Περισσότερα από 35.000 νέα είδη ανθοφόρων φυτών, παγκοσμίως, υπολογίζεται ότι βρίσκονται στο αρχείο, αναμένοντας την ταυτοποίησή τους, σύμφωνα με βοτανολόγους οι οποίοι εξέτασαν το χρόνο που απαιτείται για τον προσδιορισμό ειδών που ανακαλύπτονται σε αγρούς. Όπως κατέληξαν, ίσως να χρειαστούν ακόμη και δεκαετίες.

Species of Genus Strobilanthes

Όπως διαπιστώθηκε από τους βοτανολόγους, από τα 70.000 είδη ανθοφόρων φυτών που οι ειδικοί πιστεύουν ότι πρόκειται να βρεθούν ακόμη, τα μισά μπορεί να βρίσκονται ήδη σε συλλογές, αναμένοντας την αναγνώρισή τους. Σχετική μελέτη δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αγγλίας.

Παραδοσιακά, τα νέα είδη ξηραίνονται καθώς τοποθετούνται σε χαρτόνι με ταμπελάκια και φυλάσσονται ως συλλογή ξηρών βοτάνων. Υπάρχουν περίπου 3.000 συλλογές ξηρών βοτάνων σε όλο τον κόσμο, που περιέχουν χιλιάδες δείγματα.

Επί 15 χρόνια ο δρ. Robert Scotland του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης χρησιμοποίησε αυτές τις συλλογές για να ερευνήσει ένα συγκεκριμένο γένος ανθοφόρων φυτών που ονομάζονται Strobilanthes. Ανακάλυψε ότι 60 νέα είδη βρίσκονταν ανεξερεύνητα σε αυτές.

Σε συνεργασία με συναδέλφους του, αποφάσισε να υπολογίσει πόσα ανεξερεύνητα είδη ανθοφόρων φυτών είναι δυνατόν να βρίσκονται σε αυτές τις συλλογές. Συγκέντρωσαν στοιχεία για πάνω από 3.200 είδη που έχουν αναγνωριστεί από το 1970 και εξέτασαν τη χρονική υστέρηση μεταξύ της συλλογής και της ταυτοποίησης. Υπολόγισαν έτσι ότι μόνο το 16% είχαν ταυτοποιηθεί από τη συλλογή μέσα σε 5 χρόνια ενώ σχεδόν το 1/4 είχε αναγνωριστεί 50 χρόνια μετά τη συλλογή του. Ένα συγκεκριμένο είδος προσδιορίστηκε μετά από διάστημα 210 χρόνων.

Η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πάνω από 35.000 νέα είδη ενδέχεται να προκύψουν από τις συλλογές τα επόμενα 35 χρόνια. Αυτά είναι περίπου τα μισά από τα 70.000 είδη που οι βοτανολόγοι αναμένουν ακόμη να βρουν.

«Έψαχνα για 60 είδη κι αυτό που παρατήρησα ήταν ότι τα περισσότερα από αυτά συγκεντρώθηκαν από τους βοτανολόγους για πρώτη φορά πριν 60 τουλάχιστον χρόνια. Έμεινα έκπληκτος», δήλωσε ο δρ Scotland. Ο ίδιος το απέδωσε στην έλλειψη τεχνογνωσίας και πόρων, αλλά υποστήριξε ότι η εξέταση αυτών των συλλογών μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με τις μελλοντικές μελέτες στους αγρούς.

Ο δρ Carine, ερευνητής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου και μέλος της ομάδας, δήλωσε: «Η έλλειψη προσωπικού και εμπειρίας είναι προφανώς ένα σημαντικό ζήτημα. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι δεν έχουμε αρκετά άτομα για να ολοκληρώνονται οι διαδικασίες όσο γρήγορα θα θέλαμε. Νομίζω ότι αυτό που κάνει η μελέτη είναι να αναδεικνύει τη σημασία των συλλογών, όπως για παράδειγμα αυτής στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Πρέπει να σκεφτούμε δημιουργικούς τρόπους ώστε να απελευθερωθούν το συντομότερο οι πληροφορίες που υπάρχουν στις συλλογές αυτές».

Πηγή: tvxs.gr , wikipedia.org

Έρευνα ανιχνεύει πώς τα αναπαραγωγικά όργανα των φυτών αποτελούν παράδειγμα εξελικτικής αλλαγής

Παρασκευή, Οκτωβρίου 29, 2010

Έρευνα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Leeds έχει αποκαλύψει ένα στιγμιότυπο εξέλιξης εν δράσει, ανιχνεύοντας πώς μια γονιδιακή μετάλλαξη πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια οδήγησε τα άνθη των φυτών στο να δημιουργήσουν, με διαφορετικούς τρόπους, αρσενικά και θηλυκά μέρη.

Arabidopsis thaliana

Τα ευρήματα τα οποία δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS)» αποτελούν ένα τέλειο παράδειγμα όσον αφορά το πώς η διαφορετικότητα απορρέει από τέτοια γενετικά «λάθη» (Single amino acid change alters the ability to specify male or female organ identity).

Η μελέτη ανοίγει επίσης το δρόμο για περαιτέρω έρευνα σχετικά με το πώς τα φυτά δημιουργούν άνθη, την προέλευση των σπόρων και των φρούτων που καταναλώνουμε. Σε έναν αριθμό φυτών, το γονίδιο που σχετίζεται με τη δημιουργία αρσενικών και θηλυκών οργάνων έχει αντιγραφεί δημιουργώντας δύο, σχεδόν όμοια, αντίγραφα.

Στον «κάρδαμο των βράχων» (Arabidopsis), το ένα αντίγραφο παράγει ακόμα αρσενικά και θηλυκά μέρη, αλλά το άλλο αντίγραφο έχει αναλάβει ένα εντελώς νέο ρόλο: επιτρέπει στους σπόρους να θρυμματίζονται για να ανοίξει ο λοβός τους. Στο φυτό «σκυλάκι» (Antirrhinum), και τα δύο γονίδια εξακολουθούν να συνδέονται με τα γεννητικά όργανα, αλλά το ένα αντίγραφο δημιουργεί κυρίως θηλυκά μέρη - διατηρεί ακόμη ένα μικρό ρόλο στα αρσενικά όργανα - ενώ το άλλο αντίγραφο μπορεί να δημιουργήσει μόνο αρσενικά μέρη. «Τα σκυλάκια είναι στα πρόθυρα του διαχωρισμού των λειτουργιών για τη δημιουργία αρσενικών και θηλυκών οργάνων μεταξύ αυτών των δύο γονιδίων, μια κρίσιμη στιγμή στην εξελικτική διαδικασία», λέει ο επικεφαλής ερευνητής Καθηγητής Αναπτυξιακής Φυτολογίας, Brendan Davies, από το Τμήμα Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Leeds.

«Περισσότερα γονίδια με διαφορετικούς ρόλους δίνουν έναν οργανισμό με προστιθέμενη πολυπλοκότητα και ανοίγουν την πόρτα για τη διαφοροποίηση και τη δημιουργία νέων ειδών». Ανιχνεύοντας το παρελθόν, μέσω των εξελικτικών δέντρων για την ανθοφορία των φυτών, οι ερευνητές υπολογίζουν πως ο διπλασιασμός των γονιδίων πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια. Αλλά η μετάλλαξη που διαχωρίζει πώς το σκυλάκι και το κάρδαμο των βράχων χρησιμοποιούν αυτό το επιπλέον γονίδιο πρέπει να συνέβη περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια αργότερα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η διαφορετική συμπεριφορά του γονιδίου σε κάθε μονάδα, σχετίζεται με ένα αμινοξύ. Αν και τα γονίδια μοιάζουν πολύ, οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούν δεν έχουν πάντα αυτό το αμινοξύ. Όταν είναι παρόν, η δραστηριότητα της πρωτεΐνης περιορίζεται στην παραγωγή μόνο αρσενικών μερών. Όταν το αμινοξύ δεν είναι εκεί, η πρωτεΐνη είναι σε θέση να αλληλεπιδράσει με μια σειρά άλλων πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην παραγωγή ανθέων, επιτρέποντάς της να παράγει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά μέρη.

«Μια μικρή μετάλλαξη στο γονίδιο ξεγελά τους κυτταρικούς μηχανισμούς και αυτή η μικρή αλλαγή έχει δημιουργήσει δραματική διαφορά στο πώς αυτά τα φυτά ελέγχουν το αναπαραγωγικά τους όργανα», λέει ο καθηγητής Davies.

Antirrhinum majus

«Αυτή είναι η λεγόμενη εξέλιξη εν δράσει. Παρόλα αυτά ακόμα δεν γνωρίζουμε αν η μετάλλαξη αυτή θα αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αδιέξοδο ή θα αποτελέσει την αφετηρία για περαιτέρω πολύπλοκες διαδικασίες. Η έρευνά μας είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς μια ατέλεια αποτελεί ευκαιρία για την εξελικτική αλλαγή. Αν ζούσαμε σε έναν τέλειο κόσμο όλα θα ήταν πολύ λιγότερο ενδιαφέροντα: χωρίς ποικιλομορφία και ευκαιρίες για τη δημιουργία νέων ειδών». Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα να μελετήσουν τις πρωτεϊνικές αλληλεπιδράσεις που επιτρέπουν την παραγωγή τόσο των αρσενικών όσο και των θηλυκών μερών, στο πλαίσιο περαιτέρω έρευνας για τη γενετική βάση με την οποία τα φυτά παράγουν άνθη.

Η έρευνα συγχρηματοδοτήθηκε από το European Union Marie Curie Research Training Program και το Biotechnology and Biological Sciences Research Council.

Πηγές: sciencenews.gr , wikipedia.org

"Μαργαρίτα της Παταγονίας": Η αρχαιότερη που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 27, 2010

Απολίθωμα μαργαρίτας ηλικίας 47 εκατομμυρίων ετών εντοπίστηκε στην Παταγονία και η οποία θεωρείται, πλέον, η αρχαιότερη του κόσμου.

Μαργαρίτα (Asteraceae) της Παταγονίας

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της τοπικής λίμνης Γκουτιέρες βρίσκεται 1.600 χλμ. νοτιο-δυτικά του Μπουένος Άιρες στα σύνορα με τη Χιλή. Το 2008 εντοπίστηκε η συγκεκριμένη μαργαρίτα χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να προσδιορίσουν την "ηλικία" της και κατόπιν ερευνών διαπιστώθηκε πως χρονολογείται πριν 47 εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με το διευθυντή του Μουσείου, Ροντόλφο Κορσολίνι.

Η απολιθωμένη μαργαρίτα, μάλιστα, είναι σε πολύ καλή κατάσταση, γεγονός σπάνιο, αφού σπανίως τα λουλούδια απολιθώνονται.

Ύστερα από τη συγκεκριμένη ανακάλυψη, η μαργαρίτα θα ονομάζεται: "Μαργαρίτα (Asteraceae) της Παταγονίας" η οποία θα θεωρείται και η αρχαιότερη του κόσμου.

Πηγή: cosmo.gr

Αναλύθηκε το περιεχόμενο φαρμακευτικών χαπιών αρχαίων ελλήνων γιατρών από αρχαιοβοτανολόγους

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 11, 2010

Μείγμα από τουλάχιστον 10 διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, ανακάλυψαν Αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι, που ανέλυσαν το περιεχόμενο των χαπιών, τα οποία έφτιαχναν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί και ανακαλύφθηκαν προ 20ετίας σε ναυάγιο 2.000 ετών.

Το ελληνικό πλοίο από ξύλο καρυδιάς, το οποίο ναυάγησε το 130 π.Χ., μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, που τα περισσότερα δεν είχαν καθόλου μουσκέψει από το νερό. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το ναυάγιο το 1989, αλλά μόλις τώρα κατέστη δυνατό να ανακοινωθεί η μελέτη των φαρμακευτικών σκευασμάτων που αυτό περιείχε.

"Για πρώτη φορά έχουμε, πια, φυσικά στοιχεία όσων περιέχονται στα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων γιατρών Διοσκουρίδη και Γαληνού", δήλωσε ο Αλέν Τουγουέιντ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον.

Οι αναλύσεις των χαπιών έγιναν από μία αμερικανική ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν (Smithsonian Institution) στην Ουάσιγκτον η οποία συνέκρινε τις γενετικές αλληλουχίες που βρήκε σε δύο χάπια, με τη γενετική βάση φυτών GenBank που έχουν τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο 4ο Διεθνές Συμπόσιο Βιομοριακής Αρχαιολογίας, που έγινε αυτή την εβδομάδα στην Κοπεγχάγη της Δανίας.

Όπως αναφέρεται στο "New Scientist", οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μίγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως καρότο, ραπανάκι, σέλινο, άγριο κρεμμύδι, βαλανίδια, λάχανο, ήμερο τριφύλλι (αλφάλφα), αχίλλεια κ.α. Ακόμα εντοπίστηκε ιβίσκος (Hibiscus), που πιθανώς είχε εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, την Ινδία ή την Αιθιοπία.

Σύμφωνα με τον Φλάισερ, είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τα περισσότερα από τα παραπάνω φυτά για να θεραπεύουν τους αρρώστους. Η αχίλλεια, για παράδειγμα, σταματούσε την αιμορραγία κάποιου τραύματος. Επίσης, ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, (Pedanius Dioscorides) ιατρός και βοτανολόγος (πρόδρομος των φαρμακοποιών), κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., περιέγραφε στα κείμενά του το καρότο ως πανάκεια για πολλά προβλήματα υγείας, θεωρώντας, για παράδειγμα, ότι αν κανείς το έχει φάει προκαταβολικά, δεν τον βλάπτουν τα ερπετά, ενώ παράλληλα βοηθά στη σύλληψη παιδιού.

Pedanius Dioscorides (40-90 π.Χ.)

Η μελέτη του DNA δείχνει ότι τα χάπια πιθανότατα περιείχαν και ηλίανθους (Helianthus), ένα φυτό που οι επιστήμονες ως τώρα πίστευαν ότι δεν υπήρχε στον "παλαιό κόσμο", πριν οι Ευρωπαίοι το ανακαλύψουν στην Αμερική. Αν το εύρημα επιβεβαιωθεί, οι βοτανολόγοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την παραδοσιακή ιστορία του φυτού και την παγκόσμια διασπορά του, όπως δήλωσε ο Τουγουέιντ, αν και παραμένει ακόμα η πιθανότητα η παρουσία ηλίανθου στα αρχαία χάπια να προέρχεται από πρόσφατη γενετική "μόλυνση".

Τώρα, οι αρχαιοβοτανολόγοι επικεντρώνονται στη μελέτη κατά πόσο τα φυτικά εκχυλίσματα που βρέθηκαν στα χάπια, μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες, αλλά και στην ανακάλυψη των ακριβών μετρήσεων που έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί για να παρασκευάσουν τα χάπια τους.

Πηγές: tvxs.gr , cosmo.gr