• Science articles

    Θέματα γενικού επιστημονικού ενδιαφέροντος...

    Από τον Einstein έως και το πρώτο λειτουργικό τεχνητό φύλλο με ικανότητα φωτοσύνθεσης...

    Επιστήμη_Science

Τεχνητά φύλλα φωτοσυνθέτουν μετατρέποντας νερό και διοξείδιο του άνθρακα σε ωφέλιμο καύσιμο


Δύο ξεχωριστές ερευνητικές ομάδες, από το MIT στο Cambridge και από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις της πόλης Champaign κατάφεραν με επιτυχία να βελτιώσουν μία τεχνική, εμπνευσμένη από τη φωτοσύνθεση των φύλλων, κατά την οποία το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό μετατρέπεται σε ωφέλιμο καύσιμο.

Λειτουργικό τεχνητό φύλλο
με ικανότητα φωτοσύνθεσης
Οι δύο μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science, περιγράφουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για την παραγωγή καυσίμου: στη μία, ένα τεχνητό φύλλο μπορεί να διασπάσει τα μόρια του νερού και να δημιουργήσει καύσιμο υδρογόνου, ενώ η άλλη ενέχει την ανακύκλωση διοξειδίου του άνθρακα.

Η πρώτη μελέτη, μία από κοινού προσπάθεια ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Illinois με επικεφαλής τους χημικούς Richard Masel και Paul Kenis, περιγράφει με λεπτομέρεια μία πιο αποτελεσματική μέθοδο μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) σε μονοξείδιο του άνθρακα (CO), ένα από τα συστατικά των συνθετικών αέριων καυσίμων.

«Η προσέγγισή μας ονομάζεται τεχνητή φωτοσύνθεση. Συλλέγουμε ηλιακή ενέργεια, σαν αυτή που συλλέγουν τα φυτά για να ζήσουν, και κατόπιν τη χρησιμοποιούμε για να μετατρέψουμε το διοξείδιο του άνθρακα είτε σε βενζίνη είτε σε άλλα χρήσιμα προϊόντα», αναφέρει ένας από τους συγγραφείς της πρώτης μελέτης, ο Richard Masel.

«Ελπίζαμε να εξασφαλίσουμε γύρω στο 50% σε ενεργειακή απόδοση, αλλά παρατηρήσαμε ποσοστό πάνω από 80%. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανακύκλωση του διοξειδίου εφικτή», πρόσθεσε ο ίδιος.

Επανάκτηση του άνθρακα εναντίον ανακύκλωσης

Η περισυλλογή και η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα, που παράγεται από εκπομπές ορυκτών καυσίμων, αποτελεί ένα σημαντικό θέμα εξαιτίας της έντονης ανησυχίας γύρω από τις κλιματικές αλλαγές.

Κάποια παραδείγματα μεθόδων αποθήκευσης περιλαμβάνουν την απομόνωση του διοξειδίου του άνθρακα από τα μεταλλεύματα, ή τη διοχέτευση του αερίου σε κενούς γεωλογικούς σχηματισμούς, όπως οι περιοχές πετρελαίου και αερίου. Άλλος ένας τρόπος, όμως, είναι και η ανακύκλωση αυτού του αερίου.

«Άποψή μου είναι πως το να θάψουμε και να αφήσουμε το διοξείδιο εκεί για τις επόμενες γενιές, δεν αποτελεί λύση του προβλήματος. Αντιθέτως, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να ανακυκλώσουμε το διοξείδιο σε κάτι χρήσιμο», υποστηρίζει ο Masel.

Προς αυτή την κατεύθυνση, λοιπόν, η ομάδα του επικεντρώθηκε σε μία τεχνική που επιτρέπει την ανακύκλωση του αερίου, τη διάσπασή του, δηλαδή, στα αρχικά συστατικά και τη μετατροπή του σε καύσιμο.

Βελτιωμένος καταλύτης διαφοροποιεί το παιχνίδι

Η ιδέα της χρήσης του ηλεκτρισμού για να μειωθεί το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι καινούργια, αλλά σε παλαιότερα πειράματα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν υψηλές τάσεις ώστε να ξεπεραστεί η ενέργεια των χημικών δεσμών στο διοξείδιο του άνθρακα πριν να διασπαστεί σε οξυγόνο και μονοξείδιο του άνθρακα.

Για να το αποφύγουν, οι ερευνητές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν έναν καταλύτη, μία ουσία που επιταχύνει τη χημική αντίδραση χωρίς η ίδια να επηρεάζεται. Αυτό θα οδηγούσε σε μία εναλλακτική αντίδραση, που χρειάζεται κατά πολύ λιγότερη ενέργεια και συνεπώς μικρότερη τάση, για να διασπαστεί το διοξείδιο σε ωφέλιμο καύσιμο.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως ένα συγκεκριμένο χημικό συστατικό, γνωστό ως «ΕΜΙΜ-ΒF4», ήταν ένας πολύ αποτελεσματικός καταλύτης για τη διάσπαση του διοξειδίου.

Εξαιρετικά εφικτή τεχνολογία

Ένα από τα θετικά αυτής της τεχνολογίας είναι ότι μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε εξωτερική πηγή ενέργειας, όπως τα αιολικά πάρκα ή οι ηλιακές κυψέλες.

Η προτεινόμενη συσκευή θα μπορούσε να πάρει ενέργεια, διοξείδιο του άνθρακα και νερό και να το μετατρέψει σε συνθετικό αέριο, το οποίο εν συνεχεία θα χρησιμοποιούνταν απευθείας σε βιομηχανικές διεργασίες ή θα στέλνονταν σε διυλιστήρια για την παραγωγή βενζίνης, εξηγούν οι ερευνητές.

«Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον εύρημα. Η μείωση των ενεργειακών απαιτήσεων για την μετατροπή του διοξειδίου του άνθρακα σε μονοξείδιο είναι ζωτικής σημασίας εάν το διοξείδιο μετατρέπεται σε καύσιμα και άλλα προϊόντα με βάση τον άνθρακα», αναφέρει ο Leone Spiccia, χημικός στο Πανεπιστήμιο Monash της Μελβούρνης.

«Η προσέγγιση αυτή έρχεται να συμπληρώσει τις προσπάθειες που έχουν γίνει για τη διάσπαση του νερού σε καύσιμο οξυγόνο και υδρογόνο. Παρόλο που κι οι δύο προσεγγίσεις είναι εξαιρετικής σημασίας, το πλεονέκτημα της μετατροπής διοξειδίου σε καύσιμο είναι πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ήδη υπάρχουσες μηχανές και οι υποδομές διανομής».

Μία πράσινη εναλλακτική

1st practical artificial leaf:
Λειτουργικό τεχνητό φύλλο
Εν τω μεταξύ, μία από κοινού προσπάθεια Αμερικανών και Ολλανδών ερευνητών έδειξε πως είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί η ηλιακή ενέργεια για τη διάσπαση του νερού σε φθηνότερα υλικά, απ' ότι θεωρούσαν μέχρι πρότινος.

Η δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Science, εστιάστηκε σε μία συσκευή που μπορεί να διασπάσει το νερό σε αέριο οξυγόνο και υδρογόνο, εκμεταλλευόμενη απευθείας την ηλιακή ενέργεια. Θα λέγαμε πως είναι κάτι σαν «τεχνητό» φύλλο.

«Ρίχνεις το τεχνητό φύλλο σε ένα ποτήρι νερού και το βάζεις στον ήλιο. Αυτό μαζεύει φως και το μετατρέπει σε ηλιακό καύσιμο, διασπώντας το νερό σε οξυγόνο και υδρογόνο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Daniel Nocera, χημικός από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.

Παρομοίως, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν καταλύτες ώστε να επιτύχουν τη διάσπαση του νερού σε αέριο οξυγόνο και ιόντα υδρογόνου και στη συνέχεια τη μετατροπή των ιόντων υδρογόνου σε πιο χρήσιμο αέριο.

Η πρωτοτυπία της συσκευής είναι τα φθηνά υλικά και οι ουδέτερες συνθήκες για την κατασκευή της. Πριν από αυτή τη μελέτη, χρησιμοποιούνταν εξαιρετικά ακριβά υλικά για την απορρόφηση του φωτός και πολύ όξινα ή βασικά μέσα.

«Το συναρπαστικό είναι ότι μπορείς να φτιάξεις μία λειτουργική συσκευή από υλικά που βρίσκονται σε αφθονία στη Γη και έτσι, κατά κάποιον τρόπο, αποφεύγεις τη διάβρωση αυτών των υλικών με τη χρήση», σχολιάζει η Rosalie Hocking, χημικός στο Πανεπιστήμιο Monash της Μελβούρνης, που επίσης μελετά την τεχνητή φωτοσύνθεση.

Περιγραφή λειτουργίας τεχνητού
φύλλου με ικανότητα φωτοσύνθεσης
Κι οι δύο μελέτες, για να πάνε ένα βήμα παρακάτω, θα πρέπει να εξελίξουν τα σχέδιά τους ώστε να είναι εφαρμόσιμα σε βιομηχανική κλίμακα.

Ο Masel εμφανίζεται αισιόδοξος σε ό,τι αφορά στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα και πιστεύει πως μέχρι το 2018 θα έχουν παρουσιαστεί αρκετές εφαρμογές ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι του 2020 για τις εκπομπές αερίων.

Όπως διαφαίνεται, λοιπόν, δεν αποκλείεται και σύντομα, να έχουμε πλέον στην κατοχή μας, εκτός των άλλων, και κυβερνο-φυτά τα οποία τροφοδοτούνται από τεχνητά φύλλα!

Δείτε σχετικό προηγούμενο άρθρο:
Το πρώτο λειτουργικό τεχνητό φύλλο με ικανότητα φωτοσύνθεσης

Διαβάστε επίσης:
Artificial Leaf Moves Two Steps Closer to Reality

Πηγές: sciencemag.org , wired.com , news.pathfinder.gr , AgroGreco

Το Πανεπιστήμιο Stanford δημιουργεί e-αμφιθέατρο για 100.000 φοιτητές


Στο χώρο της εκπαίδευσης έχει επικρατήσει η άποψη ότι όσο πιο ολιγομελής είναι μια τάξη τόσο πιο αποδοτικά γίνεται το μάθημα. Στο Πανεπιστήμιο Stanford, όμως, έχουν άλλη γνώμη.

Δύο καθηγητές του φημισμένου πανεπιστημίου ετοιμάζονται να διδάξουν σε μια τάξη που θα αποτελείται από περίπου 100.000 φοιτητές, στο πιο φιλόδοξο ίσως εκπαιδευτικό πείραμα που έγινε ποτέ.

Η τάξη, βέβαια, θα είναι εικονική και οι φοιτητές θα δηλώνουν «παρών» από το σπίτι τους, κάνοντας κλικ με το ποντίκι του υπολογιστή τους. Δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, καθώς θα γέμιζαν έξι πανεπιστήμια Stanford αν έπρεπε να συγκεντρωθούν όλοι στον ίδιο χώρο.

Οι φοιτητές του μεγαλύτερου μέχρι σήμερα διαδικτυακού ακαδημαϊκού προγράμματος θα διδαχθούν εντελώς δωρεάν την επιστήμη της τεχνητής νοημοσύνης από δύο κορυφαίους καθηγητές. Ο Sebastian Thrun και ο Peter Norvig, οι οποίοι θεωρούνται ειδικοί σ' αυτόν τον τομέα, έχουν συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τη NASA και την Google, στην οποία ο Norvig είναι σήμερα διευθυντής Έρευνας. «Το όραμά μας είναι να αλλάξουμε τον κόσμο, φέρνοντας την εκπαίδευση σε μέρη όπου οι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στη γνώση», εξηγεί ο δρ Thrun.

Οι φοιτητές δε θα βαθμολογούνται με βάση το συμβατικό σύστημα αξιολόγησης του πανεπιστημίου. Θα κατατάσσονται σε βαθμίδες συγκρινόμενοι με τις επιδόσεις των κανονικών φοιτητών του πανεπιστημίου και θα δίνουν εξετάσεις μέσω ενός συστήματος που βασίζεται στην τεχνολογία cloud computing. Εάν επιτύχουν, θα τους απονέμεται ένας «τίτλος ολοκλήρωσης σπουδών».

Οι καθηγητές θα εφαρμόσουν μια πρωτοποριακή μέθοδο προσωποποίησης των εξετάσεων, η οποία υπόσχεται να εξαλείψει την αντιγραφή και τα σκονάκια. Επίσης, χρησιμοποιώντας ένα ειδικό λογισμικό, οι φοιτητές θα ψηφίζουν τις καλύτερες ερωτήσεις στις οποίες θα καλούνται να απαντήσουν οι καθηγητές μέσω online chat.

Οι δύο εκπαιδευτικοί δεν πίστευαν στα μάτια τους βλέποντας ανθρώπους από όλον τον κόσμο να εγγράφονται ο ένας μετά τον άλλον στο τμήμα. Όταν ο δρ Thrun προσπάθησε πρόσφατα να διαφημίσει το πρόγραμμα, μοιράζοντας φυλλάδια σε ένα ακαδημαϊκό συνέδριο στην Ισπανία, απογοητεύτηκε διαπιστώνοντας ότι είχε συγκεντρώσει μόλις 80 ενδιαφερόμενους.

Ωστόσο, ένα e-mail που έστειλε στην Κάρολ Χάμιλτον, διευθύντρια της Ένωσης για την Προαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης, ήταν αρκετό για να διαδοθεί αστραπιαία το εγχείρημά του. Η Χάμιλτον προώθησε το e-mail στις επαφές της και σε χρόνο-ρεκόρ εξαπλώθηκε παντού.

Μαθήματα στο YouTube

Η ιδέα για τη δημιουργία του online πανεπιστημιακού τμήματος προήλθε από το έργο του Salman Khan, ενός ηλεκτρολόγου μηχανικού, αποφοίτου του ΜΙΤ, ο οποίος το 2006 οργάνωσε μια σειρά βιντεοδιαλέξεων μέσω του YouTube.

Στη συνέχεια, ίδρυσε την Ακαδημία Χαν, στην οποία λειτουργεί γυμνάσιο και λύκειο, ανατρέποντας πλήρως τη σχέση σχολείου και μαθητή όπως την ξέρουμε σήμερα. Τα παιδιά παρακολουθούν μαθήματα από το σπίτι, εκπονούν εργασίες σε ομάδες και ο δάσκαλος μετατρέπεται σε συνεργάτη βοηθώντας προσωπικά έναν προς έναν τους μαθητές.

Το παράδειγμα του Χαν έχουν ακολουθήσει και άλλοι εκπαιδευτικοί. Η ραγδαία εξάπλωση των ευρυζωνικών συνδέσεων, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη ειδικού διαδραστικού λογισμικού, έχει δημιουργήσει μια νέα τάση στον χώρο της εκπαίδευσης. «Θα δούμε πάρα πολλά τέτοια μοντέλα μέσα στα επόμενα τέσσερα-πέντε χρόνια», εκτιμά ο Hal Abelson, επιστήμονας πληροφορικής του MIT.

Φοιτητές από 175 χώρες

Οι φοιτητές του online τμήματος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ θα διδαχθούν τρία μαθήματα:
  • Εισαγωγή στην Τεχνητή Νοημοσύνη (Introduction to Artificial Intelligence),
  • Αρχές Λογισμικού Βάσεων Δεδομένων (Introduction to Databases) και 
  • Εισαγωγή στη Μηχανική (Machine Learning)
Η διδασκαλία θα γίνεται μέσω βιντεοδιαλέξεων, ενώ οι καθηγητές θα χρησιμοποιούν διαδραστικές τεχνολογίες διδασκαλίας και εξέτασης.

Το ηλικιακό εύρος των υποψηφίων καλύπτει από τελειόφοιτους λυκείου μέχρι συνταξιούχους. Μέχρι χθες είχαν δηλώσει συμμετοχή περισσότερα από 100.000 άτομα από τουλάχιστον 175 χώρες. Τα μαθήματα θα ξεκινήσουν στις 10 Οκτωβρίου και θα ολοκληρωθούν στις 16 Δεκεμβρίου.

Μηχανές που σκέφτονται

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κλάδος της επιστήμης των υπολογιστών με αντικείμενο τη δημιουργία «ευφυών» υπολογιστικών συστημάτων τα οποία μιμούνται τον ανθρώπινο τρόπο σκέψης. Χάρη στα συστήματα αυτά οι μηχανές μπορούν να μαθαίνουν, να προσαρμόζονται στο περιβάλλον, να δίνουν απαντήσεις, να παίρνουν αποφάσεις και να λύνουν προβλήματα. «Πατέρας» της τεχνητής νοημοσύνης θεωρείται ο αμερικανός επιστήμονας John McCarthy, ο οποίος εισήγαγε για πρώτη φορά τον όρο το 1955.

Ηλεκτρονική διεύθυνση - web url: ai-class.com

Πηγές: tanea.gr , ai-class.com

Google Art Project: Δωρεάν εικονική επίσκεψη σε μουσεία τέχνης ανά τον κόσμο


Μια ενδιαφέρουσα συνεργασία με μερικά από τα πιο δημοφιλή μουσεία τέχνης ανά τον κόσμο θα σας επιτρέψει να ανακαλύψετε και να δείτε "από κοντά" περισσότερα από χίλια έργα τέχνης σε απευθείας σύνδεση με εξαιρετική λεπτομέρεια.

Google Art Project
Εξερευνήστε τα μουσεία σε τρισδιάστατη εικόνα περιήγησης και περιπλανηθείτε εντός των χώρων ενός μουσείου που σας ενδιαφέρει, εξερευνήστε διαδραστικά σχέδια κατόψεων και μάθετε περισσότερες πληροφορίες για το κάθε μουσείο.

Δείτε τα έργα τέχνης σε υψηλή ανάλυση και χρησιμοποιήστε το προσαρμοσμένο πρόγραμμα προβολής για να κάνετε ζουμ σε πίνακες ζωγραφικής.Προσφέρονται περισσότερες πληροφορίες για ένα έργο τέχνης, άλλα έργα από τον εν λόγω καλλιτέχνη καθώς και σχετικά video μέσω YouTube.

Ένα ειδικά σχεδιασμένο όχημα μέσω της τεχνολογίας "Street View" τράβηξε φωτογραφίες 360 μοιρών του εσωτερικού επιλεγμένων γκαλερί, οι οποίες στη συνέχεια ενώθηκαν, επιτρέποντας την αρμονική περιήγηση σε περισσότερα από 385 δωμάτια μέσα στα μουσεία. Το εσωτερικό των γκαλερί μπορεί επίσης να εξερευνηθεί από το "Street View in Google Maps".

Δημιουργήστε τη δική σας συλλογή: Η λειτουργία «Create your own collection» σας επιτρέπει να αποθηκεύσετε συγκεκριμένες οπτικές οποιουδήποτε από τα περισσότερα από 1000 έργα τέχνης.

Ακολουθούν μουσεία έργων τέχνης τα οποία έχετε τη δυνατότητα να επισκεφτείτε εικονικά:
  • Museo Reina SofiaMadrid
  • Alte NationalgalerieBerlin
  • MoMA, The Museum of Modern ArtNew York City
  • The State Tretyakov GalleryMoscow
  • Museum KampaPrague
  • Freer Gallery of Art, SmithsonianWashington, DC
  • GemäldegalerieBerlin
  • RijksmuseumAmsterdam
  • Van Gogh MuseumAmsterdam
  • The Metropolitan Museum of ArtNew York City
  • The Frick CollectionNew York City
  • National GalleryLondon
  • The State Hermitage MuseumSt.Petersburg
  • Palace of VersaillesVersailles
  • Tate BritainLondon
  • Museo Thyssen - BornemiszaMadrid
  • Uffizi GalleryFlorence

Google Art Project: Παράδειγμα κάτοψης χώρου

Πηγές: tovima.gr , myfreeshop.gr , googleartproject.com

DNA computing : Μοριακός υπολογιστής που κάνει μαθηματικές πράξεις


Ένας εξελιγμένος υπολογιστής DNA δημιουργήθηκε από Αμερικανούς επιστήμονες, ο οποίος είναι σε θέση να υπολογίζει τετραγωνικές ρίζες.

Ο μοριακός υπολογιστής χρησιμοποιεί βιοχημικές αντιδράσεις για να λύνει διάφορα προβλήματα, βασιζόμενος όχι στα κλασσικά «bits» πληροφοριών όπως ένας συμβατικός computer, αλλά σε μόρια DNA, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο πιο κοντά την κάποτε αδιανόητη διασταύρωση της χημείας του εργαστηρίου και της χημείας της ζωής.

Το μέγεθός του εν λόγω μοριακού υπολογιστή είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος και ιδιαίτερα πολύπλοκο σε σύγκριση με τους συνηθισμένους υπολογιστές.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), σύμφωνα με το BBC και το "Nature", κατάφεραν να πάνε ένα βήμα παραπέρα την επιστήμη των υπολογιστών σε βιολογικό πλαίσιο, κάτι που μελλοντικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μέσα στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα.

Επικεφαλής αυτών, ο καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών Erik Winfree οι οποίοι και δημοσίευσαν τη σχετική τους μελέτη στο περιοδικό “Science”.

Το λεγόμενο "DNA computing" προτάθηκε για πρώτη φορά το 1994 από το Λέοναρντ Άντελμαν του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Λος Άντζελες προκειμένου να λυθεί το λεγόμενο πρόβλημα του «περιοδεύοντος πωλητή», το οποίο αφορά τον προσδιορισμό της συντομότερης (βέλτιστης) διαδρομής που συνδέει ένα αριθμό γεωγραφικά απομακρυσμένων σημείων. Από τότε, άλλοι ερευνητές έχουν ασχοληθεί με το νέο πεδίο, προσπαθώντας να αξιοποιήσουν το DNA στην επιστήμη των υπολογιστών.

Η ομάδα του E. Winfree εδώ και λίγα χρόνια χρησιμοποιεί μονές έλικες του μορίου του DNA (το οποίο κανονικά αποτελείται από μια διπλή έλικα), ώστε να «προγραμματίζει» τις κινήσεις τους και καταφέρνει με αυτό τον τρόπο να αναδημιουργήσει ένα είδος βιολογικού υπολογιστή που μπορεί να κάνει πράξεις.

Όπως υποδεικνύει η νέα επιστημονική δημοσίευση, οι ερευνητές, πλέον, έχουν βελτιώσει τη διαδικασία «χειραγώγησης» των ελίκων του DNA, ώστε να δημιουργούν πιο εξελιγμένες «λογικές πύλες», οι οποίες στους συμβατικούς υπολογιστές αποτελούνται από πυρίτιο και αποτελούν τη βάση για τον έλεγχο και την επεξεργασία των πληροφοριών.

Στην περίπτωση του μοριακού υπολογιστή, τα εισερχόμενα και εξερχόμενα σήματα μέσω αυτών των «πυλών» αποτελούνται επίσης από DNA και δεν είναι ηλεκτρικά σήματα. Ο νέος μοριακός υπολογιστής λειτουργεί με 130 μονές έλικες DNA και είναι πέντε φορές πιο ισχυρός από τους παλαιότερους «υπολογιστές DNA».

Ωστόσο, η διαδικασία εξακολουθεί να είναι χρονοβόρα. Ο μοριακός υπολογιστής χρειάζεται έξι έως δέκα ώρες για να υπολογίσει την τετραγωνική ρίζα οποιουδήποτε αριθμού έως το 15. Όμως, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι ο βασικός στόχος τους δεν είναι να ανταγωνιστούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές με βάση το πυρίτιο, όσον αφορά την ταχύτητα επεξεργασίας, αλλά αντίθετα να εμπλουτίσουν την βιοχημεία, έτσι ώστε οι μοριακές συμπεριφορές να μπορούν να προγραμματιστούν και τα βιοχημικά συστήματα να λαμβάνουν αποφάσεις και να αναλαμβάνουν δράση στο χημικό επίπεδο.

Σύμφωνα με αρκετούς επιστήμονες, από πολλές πλευρές η ζωή μοιάζει με ένα υπολογιστή. Το γονιδίωμα του οργανισμού είναι το λογισμικό που καθοδηγεί τον κυτταρικό και μοριακό μηχανισμό για το τί πρέπει να κάνει. Αντί για ηλεκτρονικά κυκλώματα, η ζωή χρησιμοποιεί πολύπλοκα βιοχημικά κυκλώματα που επιτρέπουν στους ζωντανούς οργανισμούς να λειτουργούν.

Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία συνθετικών βιοχημικών κυκλωμάτων (ουσιαστικά ένα είδος βιολογικών αισθητήρων) που θα μπορούσαν μελλοντικά, μεταξύ άλλων, να ανιχνεύουν μόνα τους την ασθένεια σε ένα οργανισμό ή και -γιατί όχι- να την καταπολεμούν αυτοβούλως. Όμως, όπως επεσήμαναν άλλοι ερευνητές, δεν θα είναι καθόλου εύκολο να καταστεί εφικτό τέτοιοι «βιοχημικοί υπολογιστές» να λειτουργήσουν κανονικά μέσα σε ζωντανά κύτταρα.


Πηγές: sciencemag.org , tech.pathfinder.gr , tovima.gr/science

1st Practical Artificial Leaf - Το πρώτο λειτουργικό τεχνητό φύλλο με ικανότητα φωτοσύνθεσης


Η δημιουργία του πρώτου τεχνητού φύλλου το οποίο μιμείται τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης είναι πλέον γεγονός, σύμφωνα με τη σχετική παρουσίαση αμερικανών ερευνητών σε ετήσιο συνέδριο.

Scientists create world’s 1st practical artificial leaf
Πρόκειται για μια εξελιγμένη ενεργειακή «κυψέλη», σε μέγεθος τραπουλόχαρτου, αλλά ακόμη πιο λεπτή σε πάχος, που μιμείται τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης, με την οποία τα φυτά μετατρέπουν το φως του ήλιου και το νερό σε ενέργεια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον χημικό Ντάνιελ Νοσέρα του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, οι οποίοι προέβησαν στη σχετική παρουσίαση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, τόνισαν ότι «η δημιουργία ενός λειτουργικού τεχνητού φύλλου αποτελεί ένα από τα "ιερά δισκοπότηρα" της επιστήμης, εδώ και χρόνια. Πιστεύουμε ότι πλέον το πετύχαμε», όπως είπαν.

Επεσήμαναν ότι η εφεύρεσή τους είναι πολλά υποσχόμενη ως μια φθηνή πηγή παραγωγής ηλεκτρισμού για οικιακή χρήση, με τελικό στόχο κάθε σπίτι να γίνει παραγωγός της δικής του ηλεκτρικής ενέργειας.

Το πρώτο τεχνητό φύλλο είχε δημιουργηθεί επιτυχώς πριν από περίπου μια δεκαετία, από τον ερευνητή Τζον Τέρνερ του Εθνικού Εργαστηρίου Ανανεώσιμης Ενέργειας στο Κολοράντο των ΗΠΑ. Παρόλο το γεγονός, όμως, της αποδοτικής του φωτοσύνθεσης, δεν ήταν πρακτικό και λειτουργικό για ευρύτερη χρήση, καθώς αποτελείτο από σπάνια και ακριβά μέταλλα, ενώ ήταν άκρως ασταθές, με συνέπεια η διάρκεια ζωής του να μην ξεπερνά τη μία μέρα.

To 2008, ο καθηγητής Daniel Nocera ανακοίνωσε ότι βρήκε τρόπο να διασπά το νερό χρησιμοποιώντας κοβάλτιο και λευκόχρυσο, γεγονός το οποίο αποτέλεσε ιδιαίτερη επιτυχία τότε. Τούτη τη φορά, χρησιμοποιώντας νικέλιο αντί για τον οικονομικά ασύμφορο λευκόχρυσο, μείωσε το κόστος ενώ παράλληλα κατέληξε σε ένα πλήρως λειτουργικό πρωτότυπο.

Η νέα συσκευή του ΜΙΤ αποτελείται από πυρίτιο, ηλεκτρονικά εξαρτήματα και καταλύτες (από νικέλιο και κοβάλτιο), ουσίες που επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις. Αν τοποθετηθεί σε ένα γαλόνι νερού (περίπου 4,5 λίτρα) κάτω από τον ήλιο, είτε σε μια στέγη είτε στο έδαφος, η συσκευή -που διασπά το νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο- μπορεί να παράγει αρκετό ηλεκτρισμό για να τροφοδοτήσει ένα σπίτι για μια μέρα. Το υδρογόνο και το οξυγόνο αποθηκεύονται σε ξεχωριστή κυψέλη καυσίμου, η οποία παράγει τον ηλεκτρισμό.

Τα υλικά του «τεχνητού φύλλου» είναι φθηνά και ευρέως διαθέσιμα, ενώ η τεχνολογία είναι πιο σταθερή και έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Εργαστηριακά πειράματα έδειξαν ότι το πρωτότυπο του τεχνητού φύλλου μπορεί να λειτουργεί συνεχώς για τουλάχιστον 45 ώρες χωρίς μείωση της απόδοσής του.

Το τεχνητό φύλλο του ΜΙΤ είναι περίπου δέκα φορές πιο αποδοτικό στη διαδικασία της φωτοσύνθεσης σε σχέση με ένα αληθινό φύλλο, ενώ οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι στο μέλλον θα καταφέρουν να βελτιώσουν κι άλλο την ενεργειακή αποδοτικότητά του. «Το μέλλον ανήκει στη φωτοσύνθεση με την μορφή τεχνητών φύλλων», δήλωσε με βεβαιότητα ο Νοσέρα.

CO2 recycling (Ανακύκλωση διοξειδίου του άνθρακα)
Σχετικά ξενόγλωσσα άρθρα:
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ , micronews.gr , fonografos.blogspot.com

Προσομοιωτής της Ζωντανής Γης - Living Earth Simulator (LES)


Μια διεθνής επιστημονική ομάδα έχει αναλάβει να υλοποιήσει ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια στο πεδίο των υπολογιστών: τη δημιουργία ενός προσομοιωτή που θα καταγράφει και θα αναπαράγει οτιδήποτε συμβαίνει πάνω στον πλανήτη μας, από τις μεταβολές του καιρού και την εξάπλωση των ασθενειών μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές και τα μποτιλιαρίσματα στους δρόμους των πόλεων.

Το εν λόγω σχέδιο, με την ονομασία «Προσομοιωτής της Ζωντανής Γης» (Living Earth Simulator-LES), σύμφωνα με το BBC, προωθείται από την ερευνητική ομάδα FuturICT, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντερκ Χέλμπινγκ του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης.

Ως στόχος του σχεδίου αποτελεί η μελλοντική δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης όλων των σημαντικών συστημάτων της Γης (τεχνολογικά-κοινωνικά-οικονομικά-περιβαλλοντικά), ώστε αφενός να προλαμβάνονται τυχόν επικίνδυνες διεθνείς κρίσεις (οικονομικές, περιβαλλοντικές, πανδημίες κ.α.) και αφετέρου να εντοπίζονται και να αναδεικνύονται νέες καινοτομίες, κατά προτίμηση διεπιστημονικού χαρακτήρα.

Ο «Επιταχυντής της Γνώσης» ή «Παρατηρητήριο Κρίσεων», όπως έχει εναλλακτικά ονομαστεί, ευελπιστεί να φέρει σε συνεργασία τα καλύτερα επιστημονικά μυαλά της Ευρώπης επί μια δεκαετία, σε ένα πρόγραμμα αρχικού προϋπολογισμού ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, το οποίο θα προσπαθήσει να συμβάλει ώστε να γίνει πιο βιώσιμο το μέλλον του πλανήτη μας, αξιοποιώντας με συνδυασμένο τρόπο τις γνώσεις από διάφορα πεδία έρευνας.

Παράλληλα, φιλοδοξεί να «αποκαλύψει» με πιο ολιστικό τρόπο τι συμβαίνει στον πλανήτη μας, πώς αλλάζουν οι κοινωνίες και από τι απειλούνται. «Πολλά προβλήματα που έχουμε σήμερα, όπως η κοινωνική και οικονομική αστάθεια, οι πόλεμοι και οι ασθένειες που εξαπλώνονται, σχετίζονται με την ανθρώπινη συμπεριφορά, όμως υπάρχει μια σοβαρή έλλειψη στην κατανόησή μας σχετικά με το πώς λειτουργούν η κοινωνία και η οικονομία», δήλωσε ο Χέλμπινγκ, που πρόσθεσε ότι, χάρη σε πειράματα όπως αυτά του επιταχυντή του CERN, οι επιστήμονες γνωρίζουν, τελικώς, περισσότερα για την απαρχή του σύμπαντος από ό,τι για το παρόν του δικού μας πλανήτη.

Γι' αυτό, σύμφωνα με τον Χέλμπινγκ, χρειάζεται ένας «επιταχυντής γνώσης» για να φέρει σε «σύγκρουση» διαφορετικούς τομείς της γνώσης, ώστε «να αποκαλυφθούν οι κρυφοί νόμοι και διαδικασίες πίσω από τη λειτουργία των κοινωνιών». Ενδεικτικά, ο προσομοιωτής θα έχει ως στόχο να προβλέπει την εξάπλωση των μολυσματικών ασθενειών, την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής ή τα πρώτα αδιόρατα σημάδια μιας επερχόμενης διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Ο «επιταχυντής γνώσης» θα τροφοδοτηθεί με ένα τεράστιο όγκο διαθέσιμων δεδομένων σε πραγματικό χρόνο από μια πληθώρα online πηγών (μεταξύ άλλων από τη Wikipedia, το Google Maps, κυβερνητικές βάσεις δεδομένων, πανεπιστήμια, χρηματιστήρια, ιατρικά αρχεία, μέσα ενημέρωσης κ.ά.). Όλο αυτόν τον όγκο των πληροφοριών θα τον επεξεργάζονται μια σειρά από υπερ-υπολογιστές, που πρόκειται να κατασκευασθούν.

Η ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση, όμως, θα είναι η δημιουργία των κατάλληλων προγραμμάτων λογισμικού, που θα «μεταφράζουν» σε χρήσιμες πληροφορίες όλα τα παραπάνω δεδομένα, απεικονίζοντας με ακρίβεια τί, πραγματικά, συμβαίνει στη Γη κάθε ώρα και στιγμή. Για το σκοπό αυτό, θα συνεργαστούν προγραμματιστές υπολογιστών, μηχανικοί, κοινωνιολόγοι και άλλοι επιστήμονες, από τις θετικές και ανθρωπιστικές επιστήμες.

Σε αυτό θα βοηθήσει η νέα τεχνολογία του «Σημασιολογικού Ιστού», που σταδιακά ωριμάζει και επιτρέπει στους υπολογιστές να «καταλαβαίνουν» τι «σημαίνουν» (δηλαδή ποιο νόημα έχουν) τα στοιχεία, με τα οποία τροφοδοτούνται και έτσι να τα ερμηνεύουν ανάλογα με το ευρύτερο πλαίσιο αναφοράς.

Ερευνητική ομάδα FuturICT: futurict.ethz.ch/FuturIcT

Πηγή: news.pathfinder.gr

Ο Περιοδικός Πίνακας των χημικών στοιχείων χαραγμένος σε μια... ανθρώπινη τρίχα!


Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν να χαράξουν με τη βοήθεια της νανοτεχνολογίας όλα τα υπάρχοντα χημικά στοιχεία πάνω σε μια... ανθρώπινη τρίχα!

Χάραξη περιοδικού πίνακα... σε μια τρίχα
Ο συγκεκριμένος "Περιοδικός πίνακας" ((Periodic Table of the Elements) είναι ο μικρότερος του είδους του, ενώ αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα των δυνατοτήτων της νανοτεχνολογίας.

Για να επιτευχθεί, οι ερευνητές του Κέντρου Νανοτεχνολογίας και Νανοεπιστήμης του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, έκαναν χρήση ενός συνδυασμού μιας "γραφίδας" από ακτίνα ιόντων και ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο με τα σύμβολα και των 118 χημικών στοιχείων.

Ένα εκατομμύριο παρόμοιοι "Περιοδικοί πίνακες" χωράνε σε ένα τυπικό αυτοκόλλητο χαρτάκι τύπου "Post-It". Επιπλέον, η τρίχα άνηκε στον καθηγητή Μάρτιν Πολιάκοφ, ειδικό στην "πράσινη" χημεία, στον οποίο την επέστρεψαν ως δώρο γενεθλίων...

Πηγή: cosmo.gr

AquaDom: Το μεγαλύτερο κυλινδρικό ενυδρείο


Ενυδρείο Aquadom, Berlin
Ονομάζεται "AquaDom" (που σημαίνει υδάτινος θόλος) και βρίσκεται στο εσωτερικό ενός συγκροτήματος κτηρίων στο Βερολίνο και συγκεκριμένα στο "Radisson Blu Hotel" του Berlin-Mitte.

Είναι ένα κυλινδρικό ενυδρείο ύψους 25 μέτρων και διάμετρο πάνω από 11 μέτρα. Περιέχει περί τα 1.000.000 λίτρα θαλασσινού νερού και πάνω από 2.500 ψάρια, τα οποία σιτίζονται καθημερινά από δύο δύτες πλήρους απασχόλησης. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 2003 και η κατασκευή του στοίχισε 12.8 εκατομμύρια ευρώ.

Στο εσωτερικό του θόλου βρίσκεται ένα ασανσέρ χωρητικότητας 48 ατόμων. Τα τοιχώματά του είναι από διάφανο υλικό, δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες του ενυδρείου "AquaDom" να απολαύσουν μια μοναδική εμπειρία.

Aquadom and Sea life centre, Berlin:


Πηγές: wikipedia.org , perierga.gr

10 ερωτήµατα ζητούν απαντήσεις: Προβληµατισµοί που απασχολούν την ανθρώπινη σκέψη


Αποτελούν τα 10 ερωτήµατα στα οποία πρέπει η επιστήµη ν’ απαντήσει. Με αφορµή τα 350 χρόνια από την ίδρυση της Βασιλικής Εταιρείας, ο πρόεδρός της και ένας από τους κορυφαίους επιστήµονες, σερ Μάρτιν Ρις, συνόψισε ορισµένους από τους προβληµατισµούς που ταλανίζουν εδώ και καιρό την ανθρώπινη σκέψη.

Πριν από τρεισήµισι αιώνες, όταν ακόµη η Γη ήταν "terra incognita", µια οµάδα ανθρώπων προσπάθησε να κατανοήσει τον κόσµο στηριζόµενη στην παρατήρηση και την απόδειξη και όχι στην ανάγνωση αρχαίων κειµένων. Πρόοδοι σηµειώθηκαν πολλές και γνώσεις κατακτήθηκαν. Αλλά και νέες προκλήσεις ανέκυψαν που δελεάζουν την επιστήµη να προσπαθήσει ακόµη περισσότερο. Κανείς δεν έχει µία κρυστάλλινη σφαίρα για να δει πώς θα είναι ο κόσµος στα επόµενα 350 χρόνια.

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο Μάρτιν Ρις, τα σηµερινά παιδιά θα ζήσουν σ’ έναν κόσµο όπου τα επιτεύγµατα της επιστήµης θα διαδραµατίζουν καθοριστικότερο ρόλο στην καθηµερινή ζωή.

Ας δούµε πώς 10 άνθρωποι των γραµµάτων και της επιστήµης φαντάζονται τις απαντήσεις στα ερωτήµατα που ακολουθούν.

  • Τι είναι συνείδηση;
Οι περισσότεροι από µας έχουν µία εικόνα τού τι εννοούµε µε τον όρο αυτό. Η επιστήµη όµως δεν έχει καταφέρει ακόµη να την οριοθετήσει ή να την κατανοήσει. Κάποιοι λένε ότι η κβαντική µηχανική διαδραµατίζει καθοριστικό ρόλο, ενώ κάποιοι άλλοι αποφαίνονται ότι πρόκειται για κάτι αντίστοιχο µε την «υγρότητα του νερού». Μια ιδιότητα δηλαδή που απορρέει από τη δράση µεµονωµένων µορίων. Ακόµη και µε τις πιο εξελιγµένες τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου, µετά βίας καταλαβαίνουµε πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός µας, πολύ περισσότερο η συνείδηση. Στο µέλλον, όταν θα µπορούµε καλύτερα να συνθέτουµε οργανισµούς ή να φτιάχνουµε συναισθηµατικά ροµπότ, ίσως να καταλάβουµε περισσότερο τι σηµαίνει «ενσυνείδητος».
Μπορούµε να πούµε µετά βεβαιότητας ποια ζώα είναι «ενσυνείδητα»; Είναι ο σκύλος σας ενσυνείδητος; Και τι συµβαίνει µε τη συνείδησή µας όταν παθαίνουµε Αλτσχάιµερ ή όταν γινόµαστε ψυχωτικοί; Ίσως ποτέ να µην καταλάβουµε ολοκληρωτικά τι είναι συνείδηση. Ελπίζω στη διάρκεια της ζωής µας να έχουµε αποκτήσει µία µικρή έστω γεύση για το τι και ποιοι πραγµατικά είµαστε.

(Κάθι Σάικς, καθηγήτρια Επιστηµών και Κοινωνίας στο Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ)


  • Τι συνέβη πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη;
Για να το πω απλά, όπως κάνουν µερικοί επιστήµονες, δεν υπήρχε χώρος ή χρόνος πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Όµως δεν µπορώ να πω ότι η ερώτηση δεν έχει νόηµα γιατί αυτό θα σήµαινε ότι η ύλη δηµιουργήθηκε από το πουθενά. Από την άλλη πλευρά, αν προϋπήρχε κάποιο είδος αρχέγονου χάους από το οποίο το χέρι του Θεού έπλασε το σύµπαν, τότε από πού προήλθε αυτό το χάος; Κοιτάζοντας αντίστροφα στο µέλλον, θα ήθελα να ξέρω αν ποτέ τα ροµπότ θα εκτοπίσουν τους ανθρώπους.
Επιστήµονες µας είπαν ότι κατάφεραν να φτιάξουν κάποιο είδος τεχνητής νοηµοσύνης που αντιδρά στην εκδήλωση αισθηµάτων. Όµως, θα µπορέσουν να προχωρήσουν ακόµη περισσότερο φτιάχνοντας ροµπότ που θα µπορούν να ερωτεύονται; Και τα ίδια τα ροµπότ µήπως πρόκειται ποτέ να καταφέρουν να ξεπεράσουν την αδυναµία φυσικής αναπαραγωγής τους και να βρουν τρόπο να αναπαράγουν τα συστατικά τους γεννώντας καινούργια µοντέλα;

(Τζόαν Μπέικγουελ, δηµοσιογράφος)

  • Πώς θ’ αντιµετωπίσουµε την αύξηση του παγκόσµιου πληθυσµού;
Όσο καλοί κι αν γίνουµε στην ανακύκλωση, στις ανανεώσιµες πηγές ενέργειας, στην παραγωγή φαγητού ή στη βιώσιµη ανάπτυξη, θα έλθει η στιγµή κατά την οποία ο παγκόσµιος πληθυσµός θα κάνει τη ζωή αφόρητη στον πλανήτη. Επιπλέον, η πίεση που ασκείται στους φυσικούς πόρους της Γης εντοπίζεται και στα δύο άκρα του πληθυσµιακού φάσµατος. Όχι µόνο γεννιούνται συνεχώς µωρά, αλλά οι άνθρωποι ζουν όλο και περισσότερο. Κάποιοι, δε, υποστηρίζουν ότι µερικοί άνθρωποι θα ζουν κάποτε 200 και 300 χρόνια. Αυτό ίσως να αποτελεί θρίαµβο για την ιατρική, αλλά µπορεί να είναι καταστροφή για τον κόσµο. Εποµένως θα ήθελα να δω τους επιστήµονες να δηµιουργούν ένα λειτουργικό µοντέλο για την πληθυσµιακή αύξηση, το οποίο θα µπορεί να προβλέψει το σηµείο κορεσµού της Γης, καιοι κυβερνήσεις των χωρών να λαµβάνουν σοβαρά µέτρα γι’ αυτό.

(Τρέισι Σεβαλιέ, συγγραφέας)

  • Θα µας δώσουν πίσω η επιστήµη και η µηχανολογία τη χαµένη µας ατοµικότητα;
Αν κάνετε µία γρήγορη απογραφή των αντικειµένων που έχετε, θα δείτε ότι όλα είναι προϊόντα µαζικής παραγωγής. Αυτό είναι αποτέλεσµα της βιοµηχανικής επανάστασης κατά τη διάρκεια της οποίας τα εργοστασιακά προϊόντα αντικατέστησαν τα πιο εξατοµικευµένα.
Αποδεχτήκαµε την οµοιοµορφία σε κάθε πτυχή της ζωής µας. Τα ρούχα, τα παπούτσια, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια µας, είναι όλα µαζικά παρασκευασµένα. Πρόκειται για µια κυρίαρχη επιρροήστη ζωή µας, η οποία προσδίδει µορφή στον παγκόσµιο καπιταλισµό. Κάτι όµως φαίνεται να αλλάζει µέσα από τα εργαστήρια των πανεπιστηµίων, καθώς µια καινούργιατεχνολογία υπόσχεται να αντιστρέψει τη φορά των πραγµάτων. Η τεχνολογία αυτή λέγεται τρισδιάστατος εκτυπωτής. Και κάνει το εξής: παίρνει ένα σχέδιο από τον υπολογιστή σας και το µετουσιώνει σε ένα φυσικό αντικείµενο. Πατάς το «print» και εµφανίζεται ένα ζευγάρι γυαλιά, ένα τηλέφωνο, ένα ξεχωριστό δαχτυλίδι για το αγαπηµένο σου πρόσωπο! ∆εν πρόκειται για επιστηµονική φαντασία. Απλώς για µια τεχνολογία στα σπάργανα, όπως ήταν τα κοµπιούτερ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μήπως πρόκειται για την επόµενη βιοµηχανική επανάσταση;

(Μαρκ Μιοντόβνικ, φυσικός στο Kings College του Λονδίνου)

  • Υπάρχει κάποιο υπόδειγµα για τους πρώτους αριθµούς;
Για 2.000 χρόνια οι µαθηµατικοί πασχίζουν να ξεκλειδώσουν το µυστικό των πρώτων αριθµών: για παράδειγµα, γιατί το 7 και το 17 δεν µπορούν να διαιρεθούν. Κάθε γενιά µαθηµατικών έχει γράψει και από ένα κεφάλαιο σ’ αυτή την οδύσσεια για την κατανόηση των θεµελιωδών αριθµών. Ωστόσο, ύστερα από τόσους αιώνες, υπάρχει η αίσθηση ότι η απάντηση στο αίνιγµα των πρώτων αριθµών ίσως και να βρίσκεται κοντά. Βέβαια, µπροστά στα προβλήµατα που αντιµετωπίζει ο κόσµος, όπως ο καρκίνος, η κλιµατική αλλαγή, η ενέργεια, το θέµα των πρώτων αριθµών µοιάζει λιγότερο σηµαντικό για να επικεντρώσει κάποιος τον ερευνητικό του µόχθο. Αυτό θα το κρίνει βέβαια η Ιστορία. Γεγονός είναι ότι οι πρώτοι αριθµοί είναι τα άτοµα της αριθµητικής. Από τους αριθµούς παίρνεις µαθηµατικά και από τη ροή των µαθηµατικών όλες τις άλλες επιστήµες. Τα µαθηµατικά απαντούν στα θεµελιώδη ερωτήµατα της επιστήµης που έχουν τη δυνατότητα να µετασχηµατίσουν την κοινωνία.

(Μάρκους ντι Σοτουά, καθηγητής Εκλαϊκευµένης Επιστήµης στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης και συγγραφέας του βιβλίου «Τhe Number Mysteries»)

  • Μπορούµε να βρούµε έναν επιστηµονικό τρόπο για να σκεφτόµαστε όλοι µε ωφέλιµο τρόπο;
Αυτό θα ήταν το σηµαντικότερο επίτευγµα της επιστήµης στους αιώνες που έρχονται. Και το λέω αυτό γιατί πιστεύω ότι προς το παρόν δεν κυβερνούµε τον κόσµο σύµφωνα µε αρχές που βασίζονται σε αποδείξεις. Αν το κάναµε, θα επενδύαµε σε ένα άλλου τύπου ενεργειακό «Πρόγραµµα Μανχάταν» για ν’ αναπτύξουµε φθηνές τεχνολογίες παραγωγής ενέργειας. Ή θα δαπανούσαµε ακόµη µεγαλύτερα ποσά για την εξάλειψη ασθενειών όπως η ελονοσία. Και φυσικά, θα µαθαίναµε να ζούµε και να εργαζόµαστε στο ∆ιάστηµα, στο πλαίσιο µιας µακροπρόθεσµης στρατηγικής για την επιβίωσή µας.
Πιστεύω ότι θα είµαστε ικανοί να χτίσουµε έναν ασφαλέστερο, δικαιότερο, πιο ευηµερούντα και πιο ειρηνικό κόσµο, µόνο όταν η πλειονότητα του πληθυσµού καταλάβει τις µεθόδους της επιστήµης και δεχτεί την καθοδήγηση από τους ειδικούς που θα ερευνούν και θα αντιµετωπίζουν τις προκλήσεις του µέλλοντος µε εµπεριστατωµένη µεθοδολογία η οποία θα βασίζεται σε αποδείξεις. Η επιστηµονική παιδεία πρέπει εποµένως να αποτελέσει το θεµέλιο πάνω στο οποίο θα οικοδοµηθεί το µέλλον µας.

(Μπράιαν Κοξ, φυσικός στο Πανεπιστήµιο του Μάντσεστερ και στο CERN)

  • Πώς θα διασφαλίσουµε ότι η ανθρωπότητα θα επιβιώσει και θα ακµάσει;
Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο όλες οι συναρπαστικές ανακαλύψεις και εξερευνήσεις πρόκειται να πραγµατοποιηθούν. Βεβαίως και µπορούµε να επιβιώσουµε αλλά πρέπει να το κάνουµε σκεφτόµενοι και δρώντες µε ένα πιο συνεργατικό τρόπο. Οι φυσικές επιστήµες θα χρειαστεί να συνδυαστούν µε τις κοινωνικές αποτελώντας µοχλό διακυβέρνησης, αν θέλουµε να εξασφαλίσουµε ότι οι προκλήσεις του µέλλοντος µπορούν ν’ αντιµετωπιστούν αποτελεσµατικά.
Τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουµε είναι πολλά. Φυσικοί πόροι διατροφής και πηγές ενέργειας σύντοµα θα στερέψουν. Υπάρχει και η αλλαγή κλίµατος καθώς οδεύουµε προς µια θερµότερη Γη µε αυξηµένο κίνδυνο να εκδηλωθούν νέες συγκρούσεις και να προκύψουν σοβαρές απειλές.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως η ιστορία των τελευταίων 50 χρόνων µάς έχει δείξει ότι δεν είµαστε καλοί στο να συναποφασίζουµε και να δρούµε από κοινού. Αντ’ αυτού, ανταγωνιζόµαστε. Εποµένως, πρέπει ν’ αναθεωρήσουµε κάποιες αρχές και να ευνοήσουµε τη συνεργασία θετικών και κοινωνικών επιστηµών για να αντιµετωπίσουµε τις δυσκολίες που έρχονται.

(Τζον Σάλστον, πρόεδρος των µελετών της Βασιλικής Εταιρείας για τον άνθρωπο και τον πλανήτη)

  • Μπορεί κάποιος να εξηγήσει επαρκώς το νόηµα του άπειρου Σύµπαντος;
Η ιδέα ότι δεν υπάρχει τέλος στο Σύµπαν µοιάζει λογικά αδιανόητη. Πώς γίνεται να µην υπάρχουν όρια στο Σύµπαν; Ξέρουµε ότι το Σύµπαν διαστέλλεται, όµως µέσα σε τι συµβαίνει αυτή η διαστολή; Μήπως βρίσκεται στριµωγµένο σε κάτι άλλο ή απλώς τριγυρνά µέσα στο τίποτα; Σε κάθε περίπτωση, το κάτι και το τίποτα φαίνεται ναείναι µάλλον το ίδιο πράγµα. Έχει ειπωθεί ότι το Σύµπαν ίσως να συστέλλεται µέσα στον χρόνο. Αυτό όµως εγείρει αντίστοιχα ερωτήµατα. Τι αντικαθιστά το κενό που κάποτε κάλυπτε το Σύµπαν; Για να ελαφρύνω κάπως τη συζήτηση, θα ήθελα να ξέρω αν η γάτα µου έχει πλήρως εξελιχθεί ως είδος και κατ’ επέκταση αν οι άνθρωποι αποτελούν το τελευταίο σκαλοπάτι στη σκάλα της εξέλιξης των πρωτευόντων θηλαστικών. Μήπως κάποια µέρα εµφανιστεί κάποιο άλλο είδος που θα κυριαρχήσει στον πλανήτη και εµείς θα είµαστε κλεισµένοι σε κελιά αναγκαζόµενοι να καπνίζουµε σε επιστηµονικά εργαστήρια;

(Άντριου Μόσιον, βραβευµένος ποιητής)

  • Θα µπορώ στο µέλλον να καταγράφω τον εγκέφαλό µου µε τον τρόπο που µαγνητοσκοπώ µια εκποµπή στην τηλεόραση;
Θα ήθελα να µπορώ να ξαναβιώσω κάτι σηµαντικό που έζησα στη ζωή µου, όπως κάποια στιγµή που ερωτεύτηκα. Ειδικότερα, θα ήθελα να καταφέρω κάποτε να καταγράφω τα όνειρά µου, και δεν εννοώ να σηµειώνω στο ηµερολόγιο ό,τι µετά βίας θυµάµαι το επόµενο πρωί. Θέλω να δω ξανά εκείνες τις εικόνες, γυρνώντας πίσω την εγγραφή, και να παρατηρήσω από πού άντλησα αυτές τις συναρπαστικές ιστορίες. ∆ενθα στέρευα ποτέ ξανά από φανταστικές ιδέες. Υποθέτοντας ότι άλλοι άνθρωποι θα µπορούσαν επίσης να αναπαράγουν τις κασέτες του εγκεφάλου σας στο δικό τους µυαλό, η τεχνολογία θα προκαλούσε ένα σωρό προβλήµατα, αναδεικνύοντας την ύσταστη εισβολή στην προσωπική ζωή. Κανένα είδος µυστικού δεν θα παρέµενε κρυφό. Από την άλλη πλευρά, η τεχνολογία αυτή θα µας έδινε τη δυνατότητα να βιώσουµε το πώς είναι να είσαι κάποιος άλλος, έστω κι αν οι µυθιστοριογράφοι έµεναν χωρίς δουλειά.

Λάιονελ Σρίβερ, συγγραφέας

  • Μπορεί η ανθρωπότητα να πάει στ’ αστέρια;
Στα επόµενα 100 χρόνια θα έχουµε εξερευνήσει τα όρια του ηλιακού µας συστήµατος µε επανδρωµένες αποστολές και θα έχουµε ανιχνεύσει κάθε γωνιά του µε ροµπότ. ∆εν ξέρω πότε οι άνθρωποι θ’ αρχίσουν έπειτα από αυτό νακινούνται προς τα µακρινά αστέρια. Ξέρουµε πάντως ότι εκεί εξω υπάρχουν πολλοί πλανήτες και κάποιοι βρίσκονται στην εύκρατη ζώνη.
Πρώτα τα ροµπότ θα φθάσουν σε άλλα αστέρια και θα είσθε σε θέση να τα δείτε απο το σαλόνι σας. Στη συνέχεια θ’ακολουθήσουν οι άνθρωποι, αλλά δεν ξέρω µε ποιον τρόπο θα τα καταφέρουν ώς εκεί, αν θα πάνε ζωντανοί, σε κατάσταση ψύξης, ή αλλιώς ανάλογα µε την απόσταση που πρέπει να διανύσουν.
Αν καταφέρουµε να επιτύχουµε ταχύτητα ίση µε το 1% της ταχύτητας του φωτός, τότε θα εχουµε εξαπλωθεί σε όλο το γαλαξία σε 10 εκατοµµύρια χρόνια. Οι απόγονοι του ανθρώπινου είδους, όποια µορφή κι αν έχουν, θα πρέπει να φύγουν µακριά από αυτόν τον πλανήτη και το ηλιακό σύστηµα για να επιβιώσουν.

(Πιρς Σέλερς, βρετανός αστροναύτης στη NASA)

Πηγές: tanea.gr , en.wikipedia.org , physics4u.gr/blog
Next Next
Environment Blogs
Online Marketing
image Blogarama - The Blog Directory iozoo.com
Bloglisting.net - The internets fastest growing blog directory Make Money Blogging blog directory blog search directory
Blog Directory TopBlogDir.blogspot.com button
Monitored by Pingdom
eXTReMe Tracker
 
Related Posts with Thumbnails