AgroGreco

Caenorhabditis elegans: Το πρώτο ζώο με τεχνητό γενετικό κώδικα (DNA)

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 15, 2011

Επετεύχθη για πρώτη φορά ο ανασχεδιασμός του γενετικού κώδικα (DNA) ενός ζωικού οργανισμού από ερευνητές του πανεπιστημίου του Cambridge.

Δημιουργήθηκε, δηλαδή, το πρώτο ζώο που περιέχει τεχνητές πληροφορίες στο DNA του. Το επίτευγμα θεωρείται ότι ανοίγει το δρόμο στους βιολόγους ώστε να έχουν πλήρη έλεγχο των μορίων από τα οποία αποτελούνται οι ζωντανοί οργανισμοί.

Ο νηματώδης σκώληκας
Caenorhabditis elegans εν κινήσει

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας του πανεπιστημίου Cambridge (εκεί όπου πριν από μερικές δεκαετίες ο Francis Crick και ο James D. Watson ανακάλυψαν την ελικοειδή δομή του μορίου του DNA), με επικεφαλής τους Sebastian Greiss και Jason Chin, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησαν νηματώδεις σκώληκες του είδους Caenorhabditis elegans, μήκους μόλις ενός χιλιοστού, ο οποίος περιέχει περίπου μόνο χίλια κύτταρα στο διάφανο σώμα του.

Οι επιστήμονες πέτυχαν να εισάγουν στο γενετικό κώδικα των σκωλήκων συνθετικά βιολογικά μόρια που δεν είναι γνωστά στο φυσικό κόσμο. Στη φύση, μόλις 20 αμινοξέα δημιουργούν συνδυασμούς μεταξύ τους αποτελώντας, με αυτόν τον τρόπο, τη βάση των δεκάδων χιλιάδων πρωτεϊνών οι οποίες είναι απαραίτητες για την ύπαρξη και τη διατήρηση της ζωής. Οι βρετανοί ερευνητές κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν ένα ακόμη (21ο) αμινοξύ που δεν υπάρχει καν στη φύση και να επεκτείνουν, έτσι, το γενετικό κώδικα του νηματώδη σκώληκα.

Το επίτευγμα βασίζεται σε έρευνες του Chin, η οποίες ξεκίνησαν πριν από μια δεκαετία, στο ερευνητικό ινστιτούτο Σκριπς των ΗΠΑ. Όμως, οι προηγούμενες ανακαλύψεις είχαν περιοριστεί στο γενετικό ανασχεδιασμό ενός απλού βακτηρίου (του γνωστού E. coli), ενώ δεν είχε ποτέ επιτευχθεί κάτι αντίστοιχο σε ένα ολόκληρο ζώο έστω και μικροσκοπικό σε πρώτη φάση.

Στην επιστημονική κοινότητα θεωρούν πολύ πιθανό ότι πλέον η τεχνική θα εφαρμοστεί σύντομα και σε άλλα μεγαλύτερα ζώα. Η ύπαρξη τεχνητών αμινοξέων στο γενετικό κώδικα οδηγεί στη δημιουργία πρωτεϊνών κατά βούληση και, με αυτόν τον τρόπο τελικά στην προσθήκη νέων ιδιοτήτων στα ζώα.

Αναφέρθηκε, επίσης, ότι οποιοδήποτε τεχνητό αμινοξύ θα είναι δυνατόν να επιλέγεται ώστε να διαθέτει συγκεκριμένες ιδιότητες ανάλογα με τη βούληση των επιστημόνων και τα οποία θα μπορούν να ελέγχονται μέσω του φωτός.

Το επόμενο βήμα της ερευνητικής ομάδας αποτελεί η διεξαγωγή μιας λεπτομερούς μελέτης στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου του C. elegans. έχοντας ως στόχο την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση συγκεκριμένων νευρώνων ανάλογα με την επιθυμία τους χρησιμοποιώντας μικροσκοπικές ακτίνες λέιζερ.

Πηγές: news.pathfinder.gr , tovima.gr/science, wikipedia.org

Διδακτικό προσωπικό στο Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών (BAT) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (UOI)

Τετάρτη, Μαΐου 25, 2011

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος διδασκόντων από το Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το οποίο ενδιαφέρεται να προσλάβει διδακτικό προσωπικό με το ΠΔ 407/80 για την κάλυψη διδακτικών αναγκών του για το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012.

bat.uoi.gr

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να είναι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος ιδίου ή συναφούς αντικειμένου με τα διδασκόμενα μαθήματα.

Καλούνται μέχρι και τις 13 Ιουνίου 2011, να καταθέσουν τις αιτήσεις τους με τα απαραίτητα δικαιολογητικά στη Γραμματεία του Τμήματος.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα: 26510-07265, 26510-07294

Δείτε την Ανακοίνωση

Πηγή: career.duth.gr

Solenopsis invicta: Τακτική σχηματισμού ζωντανής σχεδίας προς αποφυγή πνιγμού

Πέμπτη, Απριλίου 28, 2011

Ο εξωσκελετός των μυρμηγκιών αν και σχετικά υδρόφοβος, δεν τους προσφέρει σωτηρία από τον άμεσο κίνδυνο πνιγμού. Τα αμερικανικά, ωστόσο, κόκκινα μυρμήγκια του είδους Solenopsis invicta συνεργάζονται μεταξύ τους δημιουργώντας σωτήριους σχηματισμούς - "σχεδίες" - για να γλιτώσουν από τον πνιγμό.

Solenopsis invicta:
Σχηματισμός ζωντανής "σχεδίας" σε υδάτινη επιφάνεια

Τα αμερικανικά κόκκινα μυρμήγκια Solenopsis invicta, γνωστά για την επιθετικότητά τους, συνεργάζονται, ενώνονται και σχηματίζουν σχεδίες σωτηρίας όταν η αποικία τους πλημμυρίσει.

Οι βιολόγοι γνώριζαν εδώ και χρόνια αυτή την παράξενη τακτική των μυρμηγκιών, μέχρι σήμερα όμως αγνοούσαν πώς τα καταφέρνουν αυτοί οι εξάποδοι ναυαγοί. Το μυστήριο λύνουν τώρα μηχανικοί του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια, οι οποίοι βιντεοσκόπησαν τα μυρμήγκια με κάμερες υψηλής ταχύτητας και τα πάγωσαν στη θέση τους με υγρό άζωτο.

Η ανάλυση έδειξε ότι τα μυρμήγκια που κινδυνεύουν να πνιγούν αρχικά ενώνονται χρησιμοποιώντας τις δαγκάνες τους. Σχηματίζουν έτσι μια ενιαία, ελαστική μάζα η οποία όχι μόνο επιπλέει αλλά είναι ουσιαστικά αδιάβροχη και αεροστεγής.

Χάρη στα τριχίδια με τα οποία είναι καλυμμένο το σώμα τους, ακόμη και τα μυρμήγκια που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του νερού συγκρατούν πάνω τους λίγο αέρα και μένουν έτσι εντελώς στεγνά.

«Αν το νερό δεν μπορεί να έρθει σε επαφή με ένα μυρμήγκι, ή με το διπλανό του, ο αέρας δεν μπορεί να περάσει στο εσωτερικό της σχεδίας» εξηγεί ο μηχανολόγος μηχανικός Νέιθαν Μλοτ, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

Παγώνοντας τις ζωντανές σχεδίες με υγρό άζωτο, ώστε να ακινητοποιήσουν όλα τα μυρμήγκια στη θέση τους, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η δύναμη με την οποία κάθε μυρμήγκι στηρίζεται στο διπλανό του είναι 400 φορές μεγαλύτερη από το ίδιο του το βάρος.

Η ίδια η «σχεδία» συμπεριφέρεται σαν ρευστό υλικό υψηλού ιξώδους, στο οποίο κάθε μυρμήγκι αντιστοιχεί σε ένα μόριο.

Προκειμένου να μελετήσουν αυτή τη συνεργατική συμπεριφορά του μυρμηγκιού Solenopsis invicta, οι ερευνητές χρειάστηκε να μεταφέρουν στο εργαστήριο ολόκληρες αποικίες μυρμηγκιών από τα δάση της Ατλάντα. Η συλλογή τους ήταν πάντως εύκολη υπόθεση: απλά μαζεύεις μια μπάλα χώματος, την πετάς σε έναν κουβά με νερό και περιμένεις να ανέβουν στην επιφάνεια τα μυρμήγκια.

«Συλλέγουν τα αβγά τους από την αποικία και ανεβαίνουν στην επιφάνεια μέσω του υπόγειου δικτύου στοών. Όταν το νερό ανέβει πάνω από το έδαφος, ενώνονται το ένα με το άλλο και σχηματίζουν αυτές τις σχεδίες» αναφέρει ο δρ Μλοτ.

Παρακολουθήστε τα 2 σχετικά video:

Ants create a lifeboat in the Amazon jungle - BBC wildlife

Ant raft

Πηγές: tovima.gr , otherside.gr

Η άγνωστη, μέχρι τώρα, φυσική της λήψης υγρού της γάτας

Σάββατο, Νοεμβρίου 13, 2010

Επιστήμονες, κατόπιν έρευνας, μπόρεσαν να αποκαλύψουν ποιος είναι ο πολύπλοκος φυσικός μηχανισμός, βάση του οποίου, έχει η γάτα την ικανότητα να πίνει, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της με τόση μαεστρία, το γάλα ή το νερό χωρίς να λερώνεται ή να μουσκεύεται.

Απάντηση στο φαινόμενο αυτό δεν μπορούσε να δοθεί με γυμνό μάτι παρά μόνο με τη χρήση βιντεοκάμερας υψηλής ταχύτητας ρίχνοντας με τον τρόπο αυτό φως στη "φυσική της λήψης υγρού" της γάτας.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων ΜΙΤ, Princeton και Virginia των ΗΠΑ, υπό τον βιοφυσικό Ρόμαν Στόκερ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με τα πρακτορεία Reuters, BBC, Guardian και New York Times, χρησιμοποίησαν βιντεοκάμερα υψηλής ταχύτητας και διαπίστωσαν ότι η γάτα, χωρίς να το κάνει συνειδητά, καθώς ρουφάει ένα υγρό, δημιουργεί μια ισορροπία ανάμεσα στη βαρύτητα και στην αδράνεια, με συνέπεια να δημιουργείται ένα είδος αντίστροφου "καταρράκτη", που ανυψώνει σε συνεχή ροή το υγρό προς το στόμα της, μόλις αυτή ακουμπήσει τη γλώσσα της μέσα σε ένα δοχείο.

Αντίθετα με το σκύλο ο οποίος χρησιμοποιεί τη λυγισμένη γλώσσα του ως ένα είδους "σπάτουλας" και καταφέρνει να μουσκεύει συνεχώς το σαγόνι του (ή να χύνει τα υγρά στο πάτωμα), η γλώσσα της γάτας δεν βουτάει βαθιά μέσα στο υγρό σχηματίζοντας καμπύλη, για να δημιουργήσει ένα είδος "κουτάλας", αλλά αντίθετα ανεβοκατεβαίνει αστραπιαία πάνω-κάτω, ακουμπώντας μόνο την επιφάνεια του υγρού. Με αυτόν τον τρόπο, πετυχαίνει τη δημιουργία μια σχεδόν κάθετης στήλης υγρού ανάμεσα στην άκρη της γλώσσας της και στην υγρή επιφάνεια, με αποτέλεσμα το υγρό να ανυψώνεται ακριβώς προς το στόμα της και το σαγόνι της να μένει στεγνό.

Δημιουργία στήλης υγρού από ταυτόχρονη επίδραση
των δύο δυνάμεων, της βαρύτητας και της αδράνειας.

Η στήλη του υγρού δημιουργείται από την ταυτόχρονη επίδραση των δύο δυνάμεων της φύσης, της βαρύτητας (gravity) που ωθεί το υγρό προς το δοχείο, και της αδράνειας (inertia) η οποία ωθεί το υγρό προς τη γλώσσα και το στόμα της. Η γάτα γνωρίζει ενστικτωδώς πόσο γρήγορα πρέπει να κινεί τη γλώσσα της πάνω-κάτω στο υγρό, ώστε να ισορροπεί τις δύο αυτές δυνάμεις, και πότε ακριβώς πρέπει να κλείσει το στόμα της για να ρουφήξει το υγρό που ανεβαίνει. Αν το κλείσει ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πιο αργά, τότε η βαρύτητα θα υπερισχύσει και η στήλη υγρού θα σπάσει, με συνέπεια το υγρό να ξαναπέσει στο δοχείο.

Οι γάτες πραγματοποιούν, κατά μέσο όρο σύμφωνα με τους ερευνητές, τέσσερις λήψεις (4) ανά δευτερόλεπτο και η ποσότητα κάθε λήψης στο στόμα κυμαίνεται περίπου στο ένα χιλιοστόλιτρο υγρού (mL). "Οι γάτες είναι εξυπνότερες από ό,τι νομίζουμε, τουλάχιστον όσον αφορά την υδροδυναμική", δήλωσε ο ερευνητής Τζέφρι Αρίστοφ του πανεπιστημίου Princeton.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, πέρα από τη σημασία τους για τη βιολογία, μπορεί να έχει αντίκτυπο στη ρομποτική κίνηση των υγρών. Ήδη οι ερευνητές έφτιαξαν ένα μηχανικό μοντέλο γλώσσας, που ανεβοκατεβαίνει σε ένα δοχείο και μιμείται τη "φυσική της λήψης υγρού" της γάτας.

Related Abstract: How Cats Lap, Water Uptake by Felis catus

Πηγές: sciencemag.org , wikipedia.org , cosmo.gr

Έρευνα ανιχνεύει πώς τα αναπαραγωγικά όργανα των φυτών αποτελούν παράδειγμα εξελικτικής αλλαγής

Παρασκευή, Οκτωβρίου 29, 2010

Έρευνα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Leeds έχει αποκαλύψει ένα στιγμιότυπο εξέλιξης εν δράσει, ανιχνεύοντας πώς μια γονιδιακή μετάλλαξη πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια οδήγησε τα άνθη των φυτών στο να δημιουργήσουν, με διαφορετικούς τρόπους, αρσενικά και θηλυκά μέρη.

Arabidopsis thaliana

Τα ευρήματα τα οποία δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS)» αποτελούν ένα τέλειο παράδειγμα όσον αφορά το πώς η διαφορετικότητα απορρέει από τέτοια γενετικά «λάθη» (Single amino acid change alters the ability to specify male or female organ identity).

Η μελέτη ανοίγει επίσης το δρόμο για περαιτέρω έρευνα σχετικά με το πώς τα φυτά δημιουργούν άνθη, την προέλευση των σπόρων και των φρούτων που καταναλώνουμε. Σε έναν αριθμό φυτών, το γονίδιο που σχετίζεται με τη δημιουργία αρσενικών και θηλυκών οργάνων έχει αντιγραφεί δημιουργώντας δύο, σχεδόν όμοια, αντίγραφα.

Στον «κάρδαμο των βράχων» (Arabidopsis), το ένα αντίγραφο παράγει ακόμα αρσενικά και θηλυκά μέρη, αλλά το άλλο αντίγραφο έχει αναλάβει ένα εντελώς νέο ρόλο: επιτρέπει στους σπόρους να θρυμματίζονται για να ανοίξει ο λοβός τους. Στο φυτό «σκυλάκι» (Antirrhinum), και τα δύο γονίδια εξακολουθούν να συνδέονται με τα γεννητικά όργανα, αλλά το ένα αντίγραφο δημιουργεί κυρίως θηλυκά μέρη - διατηρεί ακόμη ένα μικρό ρόλο στα αρσενικά όργανα - ενώ το άλλο αντίγραφο μπορεί να δημιουργήσει μόνο αρσενικά μέρη. «Τα σκυλάκια είναι στα πρόθυρα του διαχωρισμού των λειτουργιών για τη δημιουργία αρσενικών και θηλυκών οργάνων μεταξύ αυτών των δύο γονιδίων, μια κρίσιμη στιγμή στην εξελικτική διαδικασία», λέει ο επικεφαλής ερευνητής Καθηγητής Αναπτυξιακής Φυτολογίας, Brendan Davies, από το Τμήμα Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Leeds.

«Περισσότερα γονίδια με διαφορετικούς ρόλους δίνουν έναν οργανισμό με προστιθέμενη πολυπλοκότητα και ανοίγουν την πόρτα για τη διαφοροποίηση και τη δημιουργία νέων ειδών». Ανιχνεύοντας το παρελθόν, μέσω των εξελικτικών δέντρων για την ανθοφορία των φυτών, οι ερευνητές υπολογίζουν πως ο διπλασιασμός των γονιδίων πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια. Αλλά η μετάλλαξη που διαχωρίζει πώς το σκυλάκι και το κάρδαμο των βράχων χρησιμοποιούν αυτό το επιπλέον γονίδιο πρέπει να συνέβη περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια αργότερα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η διαφορετική συμπεριφορά του γονιδίου σε κάθε μονάδα, σχετίζεται με ένα αμινοξύ. Αν και τα γονίδια μοιάζουν πολύ, οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούν δεν έχουν πάντα αυτό το αμινοξύ. Όταν είναι παρόν, η δραστηριότητα της πρωτεΐνης περιορίζεται στην παραγωγή μόνο αρσενικών μερών. Όταν το αμινοξύ δεν είναι εκεί, η πρωτεΐνη είναι σε θέση να αλληλεπιδράσει με μια σειρά άλλων πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην παραγωγή ανθέων, επιτρέποντάς της να παράγει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά μέρη.

«Μια μικρή μετάλλαξη στο γονίδιο ξεγελά τους κυτταρικούς μηχανισμούς και αυτή η μικρή αλλαγή έχει δημιουργήσει δραματική διαφορά στο πώς αυτά τα φυτά ελέγχουν το αναπαραγωγικά τους όργανα», λέει ο καθηγητής Davies.

Antirrhinum majus

«Αυτή είναι η λεγόμενη εξέλιξη εν δράσει. Παρόλα αυτά ακόμα δεν γνωρίζουμε αν η μετάλλαξη αυτή θα αποδειχθεί ότι οδηγεί σε αδιέξοδο ή θα αποτελέσει την αφετηρία για περαιτέρω πολύπλοκες διαδικασίες. Η έρευνά μας είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς μια ατέλεια αποτελεί ευκαιρία για την εξελικτική αλλαγή. Αν ζούσαμε σε έναν τέλειο κόσμο όλα θα ήταν πολύ λιγότερο ενδιαφέροντα: χωρίς ποικιλομορφία και ευκαιρίες για τη δημιουργία νέων ειδών». Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα να μελετήσουν τις πρωτεϊνικές αλληλεπιδράσεις που επιτρέπουν την παραγωγή τόσο των αρσενικών όσο και των θηλυκών μερών, στο πλαίσιο περαιτέρω έρευνας για τη γενετική βάση με την οποία τα φυτά παράγουν άνθη.

Η έρευνα συγχρηματοδοτήθηκε από το European Union Marie Curie Research Training Program και το Biotechnology and Biological Sciences Research Council.

Πηγές: sciencenews.gr , wikipedia.org

Εξήγηση της εμφάνισης του αρχικού προγόνου της σύνθετης μορφής ζωής στη Γη από μια νέα υπόθεση

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2010

Όταν εμφανίστηκε η ζωή στη Γη για πρώτη φορά, πριν 4 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου, ήταν πολύ απλή με τα σημερινά πρότυπα. Για περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, ο πλανήτης κυριαρχούνταν από ταπεινές συστάδες βακτηρίων και άλλων οργανισμών τα οποία ήταν, σε γενικά πλαίσια, παρόμοια με τους σημερινούς μικροοργανισμούς και τα μονοκύτταρα βακτήρια.

Το μιτοχόνδριο (mitochondrion)
και τα επιμέρους στοιχεία του

Εντός των ανθρώπινων κυττάρων και όλων των άλλων σύγχρονων όντων υπάρχουν μικροσκοπικά μιτοχόνδρια, τα οποία μπορεί να ήταν το κλειδί για την εξέλιξη των σύνθετων πολυκύτταρων οργανισμών δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

Στη συνέχεια, όμως, λίγο πάνω από 2 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, μια νέα μορφή ζωής προήλθε από την αρχέγονη υγρή λάσπη, που θα χαράξει μια ριζικά διαφορετική πορεία στην εξέλιξη. Ολόκληρη η ποικιλία της πολυκύτταρης μορφής της ζωής που γνωρίζουμε σήμερα προέρχονται από αυτόν τον οργανισμό, αλλά οι επιστήμονες ακόμα δεν γνωρίζουν ακριβώς πώς ξεκίνησε.

Δύο ευρωπαίοι ερευνητές, όμως, ανέπτυξαν μια νέα υπόθεση που μπορεί να εξηγήσει πώς o αρχικός πρόγονος των ζώων και των φυτών στη Γη –ο πρώτος "ευκαρυωτικός" οργανισμός– ήρθε στη ζωή.

«Φαίνεται να συνέβη διότι ένα κύτταρο εισήλθε μέσα σε ένα άλλο κύτταρο», δήλωσε ο Nick Lane, βιολόγος στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου που έχει αναπτύξει τη νέα υπόθεση μαζί με τον William Martin, βιολόγο στο Πανεπιστήμιο του Ντύσελντορφ.

Οι Lane και Martin ισχυρίζονται στο περιοδικό "Nature", ότι η ποικιλομορφία της ζωής των σύνθετων πολυκύτταρων μορφών θα μπορούσε να προκύψει μόνο αν ένα κύτταρο βρεθεί στον δρόμο ενός άλλου και εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου σε κάτι, που είναι γνωστό σήμερα ως μιτοχόνδριο, ένα μικρό διαμέρισμα που παράγει την ενέργεια ενός κυττάρου.

Η νέα ιδέα έρχεται σε αντίθεση με τις προηγούμενες υποθέσεις ότι οι σύνθετοι, πολυκύτταροι οργανισμοί αναπτύχθηκαν αρχικά, προτού καν δημιουργηθούν τα μιτοχόνδρια.

«Οι βιολόγοι από καιρό πίστευαν ότι η πολυπλοκότητα έρχεται πρώτα, και κατόπιν τα μιτοχόνδρια», δήλωσε ο Martin. «Έχουμε αποδείξει ότι αυτό το μοντέλο δεν δουλεύει. Τα μιτοχόνδρια είναι αναγκαία για την πολυπλοκότητα».

Η ανάπτυξη των μιτοχονδρίων φαίνεται να συνέβη μόνο μία φορά σε ολόκληρη την φυσική ιστορία της Γης. «Ήταν ένα πολύ δύσκολο βήμα για την προέλευση της ζωής», δήλωσε ο Neil Blackstone, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόις, που δεν συμμετείχε στην έρευνα, αλλά είναι εξοικειωμένος με τη νέα υπόθεση.

«Δεν ήταν αρκετό για το πρώτο κύτταρο να βρει τον δρόμο του προς ένα άλλο κύτταρο. Κάπως τα δύο έπρεπε να συνυπάρχουν σε μια συνεταιριστική κατάσταση, να μοιράζονται κάποια πράγματα και όχι να ανταγωνίζονται για τους αναγκαίους πόρους και φυσικά να συνυπάρχουν χωρίς να σκοτώνονται μεταξύ τους», ανέφερε ο Neil Blackstone.

Ο κίνδυνος στην αρχή ήταν το εσωτερικό κύτταρο να μην γίνει ένα παράσιτο, που να "κλέβει" πόρους ανταγωνιστικά από το άλλο κύτταρο–ξενιστή και τελικά να το σκοτώνει. Αντίθετα, αυτό που τελικά συνέβη, σύμφωνα με τους Lane και Martin, είναι ότι τα δύο κύτταρα εξελίχθηκαν από κοινού. Καθώς συνέβαινε αυτό, λοιπόν, το εσωτερικό κύτταρο έγινε όλο και πιο ικανό στο να κάνει ένα μόνο πράγμα –να δίνει ενέργεια στο κύτταρο– και αυτό έγινε όλο και μικρότερο, απορρίπτοντας τα γονίδια τα οποία δεν ήταν απαραίτητα για την μία και μοναδική αναδυόμενη λειτουργία του.

Η προσφορά της ενέργειας μέσα σε ένα μεγαλύτερο κύτταρο, επέτρεψε σε αυτές τις νέες μορφές ζωής να συσσωρεύσουν 1.000 ή και περισσότερες φορές την ποσότητα του DNA που είχαν οι πρόγονοί τους. Τους επέτρεψε έτσι να αναπτυχθούν πολύ πιο περίπλοκα και να μετασχηματιστούν σε φυτά, ζώα, και σε άλλα βασίλεια με την πάροδο του χρόνου.

Οι Lane και Martin ισχυρίζονται ότι η θεωρία τους εξηγεί, επίσης, γιατί βακτήρια και άλλα κύτταρα στερούνται αυτά τα μικροσκοπικά εργοστάσια της ενέργειας, ενώ ποτέ δεν έγιναν πραγματικά σύνθετα. Αυτά τα είδη αντιμετώπισαν πάντα ενεργειακούς περιορισμούς που τους εμπόδισε να αποκτήσουν τα χιλιάδες νέα γονίδια που απαιτούνται για την πολυπλοκότητα.

«Είναι μία σημαντική εξελικτική εικόνα για το πώς έγινε η ζωή περίπλοκη, οδηγώντας στην πολυκυτταρικότητα καθώς και στην αφθονία και την ποικιλία των φυτών και των ζώων που βλέπουμε σήμερα», δήλωσε ο John Allen, βιοχημικός στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Πηγές: physorg.com , wikipedia.org, physics4u.gr/blog

Αναγέννηση άκρων προσθέτοντας... αλάτι

Παρασκευή, Οκτωβρίου 08, 2010

Ερευνητές διαπίστωσαν μία απλή και επιτυχημένη συνταγή για την αναγέννηση άκρων.

Προσθέτοντας μία μικρή ποσότητα χλωριούχου νατρίου στην κομμένη ουρά ενός γυρίνου, μετά από περίπου μία ώρα η ουρά ανασχηματίζεται πλήρης, με νεύρα, μύες, αιμοφόρα αγγεία και άλλους ιστούς. Βέβαια δεν είναι κάτι τόσο απλό, αλλά τα αποτελέσματα της έρευνας που δημοσιεύτηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου στην επιστημονική επιθεώρηση "Journal of Neuroscience" (Induction of Vertebrate Regeneration by a Transient Sodium Current) είναι ενθαρρυντικά αυξάνοντας την πιθανότητα πως και άλλα είδη κατεστραμμένων ιστών θα μπορούσαν να αναγεννηθούν μετά από έναν τραυματισμό.

Φυσιολογικά οι γυρίνοι μπορούν να αναγεννήσουν την ουρά τους,
μετά από κάποιο τραύμα (πάνω εικόνα), με αναγεννημένη ουρά.
Εμποδίζοντας την είσοδο του χλωριούχου νατρίου στα κύτταρα,
αναστέλλει η αναγέννηση (κάτω εικόνα).

Ο εντυπωσιακός ρόλος του αλατιού στην αναγέννηση των αμφιβίων, μπορεί τελικά να οδηγήσει σε φυσικούς τρόπους αναγέννησης και των ανθρώπινων ιστών ύστερα από καταστροφή οργάνων ή απώλεια άκρων. «Αυτού του είδους η αναγέννηση είναι συναρπαστική», λέει ο αναπτυξιακός βιολόγος Michael King του Indiana University School of Medicine στο Terre Haute, «διότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί άμεσα στους ανθρώπους σε περίπτωση τυχαίας απώλειας δαχτύλων ή άκρων».

Σε αντίθεση με τους ενήλικους ανθρώπους, οι γυρίνοι έχουν την ικανότητα να αναγεννούν πλήρως τα μέρη τους όταν τραυματιστούν. Τα παιδιά διατηρούν μέρος αυτής της ικανότητας: μέχρι περίπου την ηλικία των 11 ετών, οι άνθρωποι μπορούν να αναγεννήσουν τα δάχτυλά τους. Αλλά με την πάροδο της ηλικίας, μειώνεται η ικανότητά τους να αναγεννούν ιστούς.

Στη νέα μελέτη, ερευνητές με επικεφαλής τον Michael Levin του Πανεπιστημίου Tufts Medford της Μασαχουσέτης, διαπίστωσαν ότι γυρίνοι που δεν μπορούσαν να μεταφέρουν αλάτι στα κύτταρά τους δεν μπορούσαν να αναγεννήσουν την ουρά τους, ενώ οι κανονικοί γυρίνοι με ευκολία να αναγεννούσαν την ουρά τους.

Οι ουρές των γυρίνων δεν φυτρώνουν όταν η πληγή επουλωθεί γύρω από την ακρωτηριασμένη ουρά, μια διαδικασία που έχει ολοκληρωθεί περίπου 18 ώρες μετά την κάκωση. Όμως, η εισαγωγή αλατιού στα κύτταρα κοντά στην πληγή μπορεί να τονώσει την αναγέννηση, ακόμη και μετά από αυτή την επούλωση των ιστών, αναφέρει ο Levin και η ερευνητική του ομάδα στην δημοσίευσή τους.

Ένα ιδιαίτερο κανάλι εισαγωγής αλατιού, που ονομάζεται NaV1.2, είναι απαραίτητο για την αναγέννηση της ουράς υποστηρίζει η ομάδα. Το κανάλι NaV1.2 είναι γνωστό για το ρόλο του στην επικοινωνία των εγκεφαλικών κυττάρων και των χτύπων των καρδιακών κυττάρων, αλλά οι επιστήμονες δεν είχαν ιδέα ότι θα μπορούσε να είναι σημαντικό και για την αναγέννηση.

Ένα αλμυρό εξωτερικό περιβάλλον δεν είναι αρκετό για να προκαλέσει την αναγέννηση της ουράς. Το αλάτι θα πρέπει να εισέρχεται στα κύτταρα κοντά στην πληγή, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα. «Παρά το γεγονός ότι ένας από τους συνήθεις τρόπους εισόδου του άλατος στα κύτταρα είναι μέσω του καναλιού NaV1.2, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα για απλούστερες θεραπείες», αναφέρει ο Levin. «Πραγματικά δεν έχει ιδιαίτερη σημασία πώς το νάτρια βρίσκεται εκεί πέρα», καταλήγει.

Ένας τρόπος για να μεταφερθεί αλάτι στα κύτταρα είναι μέσω ενός μικρού μορίου που ονομάζεται μονενσίνη το οποίο μεταφέρει νάτριο στο εσωτερικό του κυττάρου. Θεραπεία μίας ώρας με μονενσίνη θα μπορούσε να επάγει την αναγέννηση της ουράς των γυρίνων σε πληγές που είχαν ήδη επουλωθεί. "Αυτό το απλό σήμα επαγωγής ξεκινά μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία", αναφέρει ο Levin.

Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να εξηγηθεί πλήρως πώς το σήμα της ζημιάς προκαλεί την είσοδο ποσοτήτων αλατιού στα κύτταρα και πώς στη συνέχεια επάγει την ανάπτυξη των ιστών. Επιπλέον, δεδομένου ότι πολλά κύτταρα του οργανισμού εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη ρύθμιση της συγκέντρωσης του αλατιού, η αύξηση της ποσότητάς του στα κύτταρα έστω και μόνο για μια ώρα, θα μπορούσε να έχει απρόσμενες συνέπειες.

Η ελπίδα είναι ότι κάποτε ένα απλό χημικό μήνυμα άλατος θα μπορεί να αποβεί χρήσιμο για τη δυνατότητα αναγέννησης ανθρώπινων προσαρτημάτων. «Σχετικά με την αναγέννηση της ουράς, όλες οι μέχρι πρότινος μελέτες αφορούσαν ζώα πριν αυτά εμφανίσουν κάποιο τραύμα ή πριν επουλώσουν την πληγή. Δεν μπορείτε να πάτε σε ένα γιατρό και να λάβετε θεραπεία πριν έχετε το ατύχημά σας», καταλήγει ο Levin.

Πηγή: sciencenews.gr

Διδακτικό προσωπικό στο Τμήμα Βιολογίας του Α.Π.Θ.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 06, 2010

Το Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης ανακοινώνει την πρόσληψη διδασκόντων με το ΠΔ 407/80 για την κάλυψη διδακτικών αναγκών του για το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011.

Διδακτικό προσωπικό στο ΑΠΘ

Καταληκτική ημερομηνία: 10-09-2010

Πληροφορίες: τηλ. 2310-998260

Δείτε την Ανακοίνωση

Πηγή: career.duth.gr

Διδακτικό προσωπικό στο Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δ.Π.Θ.

Πέμπτη, Ιουλίου 22, 2010

Το Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (Δ.Π.Θ.) θα προσλάβει διδακτικό προσωπικό με το ΠΔ 407/80 για την κάλυψη διδακτικών αναγκων του κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2010-2011.

Δ.Π.Θ.

Περίοδος Υποβολής: 23/08/2010 - 04/09/2010

Δείτε την Ανακοίνωση

Πηγή: career.duth.gr

Θέση εξωτερικού συνεργάτη τεχνικού εργαστηρίου στο Ινστιτούτο Βιολογίας του ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος"

Δευτέρα, Ιουλίου 19, 2010

Το Εργαστήριο Κυτταρικού Πολλαπλασιασμού και Γήρανσης του Ινστιτούτου Βιολογίας του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος «AgroCos-From Biodiversity to Chemodiversity: Novel Planet Produced Compounds with Agrochemical and cosmetic Interest» (Ε-1592), προσκαλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν εκδήλωση ενδιαφέροντος για την κάλυψη μιας (1) θέσης εξωτερικού συνεργάτη τεχνικού εργαστηρίου, ο οποίος θα απασχοληθεί με σύμβαση μίσθωσης ανεξαρτήτων υπηρεσιών ορισμένου χρόνου, διάρκειας ενός (1) έτους.

Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι κάτοχοι πτυχίου Βιολογικού ή Χημικού Τμήματος ΑΕΙ της ημεδαπής ή αντίστοιχου αναγνωρισμένου ιδρύματος της αλλοδαπής και να έχουν εξειδίκευση σε μεθόδους Κυτταρικής και Μοριακής Βιολογίας και Βιοχημείας. Ιδιαίτερη εμπειρία σε θέματα κυτταρικού πολλαπλασιασμού και γήρανσης και απόκρισης σε βλάβες του DNA θα ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Οι αιτήσεις και πλήρη βιογραφικά, αντίγραφα τίτλου σπουδών και ένα σύντομο υπόμνημα (μέχρι 2 σελίδες) στο οποίο θα περιγράφεται η μέχρι τώρα εμπειρία και τα ενδιαφέροντα τους, πρέπει να υποβληθούν, μέχρι 16-08-2010, στη Γραμματεία Ειδικού Λογαριασμού του ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος” (Ταχυδρομική διεύθυνση: ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», Γραμματεία Ειδικού Λογαριασμού, ΤΘ 60228, 153 10 Αγία Παρασκευή).

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες με τον Δρα Δ. Κλέτσα:

Τηλ: 210-6503565
Email: dkletsas@bio.demokritos.gr

Η παρούσα εκδήλωση ενδιαφέροντος, καθώς και η αίτηση βρίσκονται ανηρτημένες στην ιστοσελίδα του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», στη διεύθυνση www.demokritos.gr

Σε κάθε αίτηση θα πρέπει να αναγράφεται το Ινστιτούτο ο αριθμός έργου και ο αρμόδιος για πληροφορίες.

Πηγή: demokritos.gr

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: Προκήρυξη μίας θέσης στο Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών

Σάββατο, Ιουλίου 10, 2010

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Προκήρυξη μίας θέσης Ειδικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.Ε.ΔΙ.Π.)

uoi.gr

Κλάδος (ΙΙ) Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) με εισαγωγική βαθμίδα Δ’ πενταετούς θητείας με γνωστικό αντικείμενο «Βιολογία Φυτών» για τις ανάγκες εκτέλεσης εργαστηριακού, εφαρμοσμένου διδακτικού έργου που συνίσταται κατά κύριο λόγο στη διεξαγωγή εργαστηριακών και πρακτικών ασκήσεων σχετικών εκτός των άλλων με τα μαθήματα «Μορφολογία και Ανατομία Φυτών», «Φυσιολογία Φυτών», «Οικοφυσιολογία Μεσογειακών Φυτών» για τους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του Τμήματος.

Υποβολή αιτήσεων έως και 08-08-2010

Δείτε την Προκήρυξη

Πηγές: uoi.gr , e-geoponoi.gr

Διακυβερνητική Επιστημονική Επιτροπή του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα - IPBES

Τρίτη, Ιουνίου 15, 2010

Μια νέα διεθνής επιστημονική επιτροπή σχετικά με την προστασία της βιοποικιλότητας, η οποία θα επιτηρεί γενικότερα την οικολογική κατάσταση του πλανήτη, ενεκρίθη πριν λίγες ημέρες από 90 τουλάχιστον χώρες.

Βιοποικιλότητα

Η Διακυβερνητική Πλατφόρμα Επιστημονικής Πολιτικής για τη Βιοποικιλότητα και τις Υπηρεσίες των Οικοσυστημάτων (IPBES) (όπως είναι ο επίσημος και πλήρης τίτλος της, τουλάχιστον προσωρινά) αναμένεται να συνεδριάσει για πρώτη φορά εντός του 2011 και θα λειτουργεί κατά πρότυπα της αντίστοιχης διεθνούς διακυβερνητικής επιστημονικής επιτροπής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή.

Η επιτροπή αυτή θα εξετάζει σε συνεχή βάση τις νέες επιστημονικές έρευνες για τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα (δηλαδή σχετικά με το σύνολο της βιόσφαιρας), οι οποίες θα πραγματοποιούνται σε όλο τον κόσμο, αλλά θα αποφεύγει να συμβουλεύει απευθείας τις κυβερνήσεις του πλανήτη.

Ελπίζεται όμως ότι με το κύρος των επιστημονικών εκτιμήσεών της η επιτροπή θα βοηθήσει καθοριστικά, ώστε οι φορείς λήψης κρίσιμων αποφάσεων θα έχουν στη διάθεσή τους τις καλύτερες δυνατές πληροφορίες στο ανώτερο δυνατό επίπεδο, προκειμένου να δρουν πιο έγκαιρα, πιο αποφασιστικά και πιο συνεκτικά μεταξύ τους για την προστασία της φύσης. Οι εκτιμήσεις της επιτροπής σχετικά με την κατάσταση των οικοσυστημάτων και το ρυθμό εξαφάνισης των ειδών θα γίνεται σε διάφορα επίπεδα (παγκόσμιο, περιφερειακό, υπό-περιφερειακό).

Η επιτροπή θα αναλάβει να εκπαιδεύει περιβαλλοντικούς επιστήμονες, καθώς επίσης να κατευθύνει την επιστημονική έρευνα σε τομείς όπου κρίνει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, ένα τέτοιο όργανο εμπειρογνωμόνων έχει πια γίνει απολύτως αναγκαίο, καθώς η Γη βρίσκεται στο χείλος ενός έκτου κύματος μαζικής εξαφάνισης των ειδών.

Ο τρέχων ρυθμός εξαφάνισης των ειδών θεωρείται τουλάχιστον 100 φορές πιο γρήγορος σε σχέση με τον φυσικό ρυθμό εξαφάνισής τους, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ είχαν εμφανιστεί επιφυλακτικές στο να υιοθετήσουν οποιαδήποτε διεθνή ατζέντα για τη βιοποικιλότητα, φοβούμενες ότι ένας νέος διεθνής γραφειοκρατικός οργανισμός θα επέβαλε νέους περιορισμούς στην εθνική πολιτική τους σε ζητήματα περιβάλλοντος - και όχι μόνο.

Η Βραζιλία, με την υποστήριξη άλλων χωρών του παγκόσμιου Νότου, ανέλαβε ηγετικό ρόλο για τη δημιουργία της νέας επιστημονικής επιτροπής και είναι η βασική υποψήφια για να φιλοξενήσει την έδρα της. Η δημιουργία του νέου διακυβερνητικού φορέα για τη βιοποικιλότητα θα πρέπει να εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το Σεπτέμβριο, κάτι που αναμένεται να συμβεί σίγουρα.

ipBes

Οι διεθνείς οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος εμφανίστηκαν ικανοποιημένες από την αναμενόμενη δημιουργία ενός νέου οργανισμού για τη βιοποικιλότητα, αν και εξέφρασαν το παράπονό τους ότι οι ίδιες δεν θα μπορούν να εισηγούνται την εκπόνηση επιστημονικών μελετών, κάτι που η νέα επιτροπή θα κάνει μόνο μετά από αίτημα των κρατών που την έχουν δημιουργήσει. Οι οικολογικές οργανώσεις πιστεύουν ότι αυτό δείχνει ένα φόβο από την πλευρά των κυβερνήσεων και μια διάθεση να ελέγξουν την ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα για το περιβάλλον.

Πηγή: Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων