AgroGreco

Παραγωγή βιοαερίου από κριθάρι κι από οικιακά λύματα με σκοπό τη θέρμανση νοικοκυριών στη Βρετανία

Δευτέρα, Οκτωβρίου 11, 2010

Μια ζυθοποιία στο Suffolk της ανατολικής Βρετανίας επιχείρησε πριν λίγες μέρες να μετατρέψει τα απόβλητα από την μπύρα που παρασκευάζει, σε βιοαέριο με αποτέλεσμα, η ενέργεια που παρήχθη μπόρεσε να καλύψει της ενεργειακές ανάγκες σε θέρμανση και μαγείρεμα 235 νοικοκυριών.

Βιοαέριο από απορρίμματα ζυθοποιίας

Το πρόγραμμα της ζυθοποιίας "Adnams" στο Σάουθγουολντ του Σάφολκ, υλοποιείται σε συνεργασία με την εταιρεία φυσικού αερίου "British Gas". Τα απορρίμματα από το κριθάρι που χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μπύρας μετατράπηκαν επιτυχώς σε βιοαέριο, το οποίο μάλιστα διοχετεύτηκε στο εθνικό δίκτυο φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με τη ζυθοποιία, τα απορρίμματα που παράγονται από την παρασκευή 150 λίτρων μπύρας ισοδυναμούν με την ενέργεια για θέρμανση και μαγείρεμα που καταναλώνει ένα νοικοκυριό. Η μονάδα της ζυθοποιίας αναμένεται να καλύψει τη λειτουργία της και την κίνηση των φορτηγών της με την πράσινη ενέργεια που θα παράγει η ίδια, ενώ θα διοχετεύει το 60% του βιοαερίου στο εθνικό δίκτυο.

Το βιοαέριο αποτρέπει τη χρήση φυσικού αερίου, άνθρακα και πετρελαίου, υπεύθυνων για τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Παράγεται από τη ζύμωση οργανικών υλικών, ζωικών και φυτικών (μεθανοποίηση). Αρκετές χιλιάδες εργοστάσια μεθανοποίησης λειτουργούν ήδη στην Ευρώπη, με γεωργικά, βιομηχανικά και οικιακά οργανικά απόβλητα.

Επίσης, ένα δεύτερο πρόγραμμα χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ξεκινά στην πόλη Oxfordshire της νότιας Αγγλίας. Άρχισε να λειτουργεί ένα εργοστάσιο μετατροπής των ακάθαρτων υδάτων σε βιοαέριο. Η χρήση αναεροβικών ενζύμων, που μετατρέπουν τα λύματα σε καύσιμο, ικανό να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα, έχει αποδειχθεί πρακτικά και αξιοποιείται ήδη σε μικρή κλίμακα σε διάφορα σημεία της χώρας.

Παραγωγή βιομεθανίου στη νότια Αγγλία

Οι κάτοικοι των σπιτιών της πόλης που χρησιμοποιούν για τη θέρμανσή τους φυσικό αέριο θα ζεσταίνονται με ένα αέριο που θα είναι προϊόν οικιακών (ανθρώπινων) λυμάτων και μάλιστα των δικών τους λυμάτων. Το σύστημα θα ανακυκλώνει τα οικιακά λύματα των κατοίκων της πόλης για να παράγει βιομεθάνιο το οποίο θα διοχετεύεται στη συνέχεια πίσω στα σπίτια τους μέσω του εθνικού δικτύου φυσικού αερίου.

Σε πρώτη φάση το βιομεθάνιο θα διοχετευθεί σε 200 σπίτια του Οξφορντσάιρ και αν όλα πάνε καλά το σύστημα θα επεκταθεί όχι μόνο στην υπόλοιπη πόλη αλλά και στην υπόλοιπη χώρα.

Πηγές: cosmo.gr , milamouprasina.gr

Brachypodium distachyon: To πρώτο αγριόχορτο του οποίου διαβάστηκε το γονιδίωμα

Τετάρτη, Ιουνίου 30, 2010

Ένα ταπεινό αγριόχορτο που φύεται κυρίως στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή και το οποίο οι καλλιεργητές και οι κηπουροί σε πολλές χώρες δεν θεωρούν παρά σαν ένα ενοχλητικό ζιζάνιο, κρατά πιθανότατα το μυστικό για να την ενίσχυση ζωτικών γεωργικών καλλιεργειών όπως των δημητριακών και των βιοκαυσίμων, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Brachypodium distachyon

Είναι το πρώτο αγριόχορτο στον κόσμο που αποκαλύπτει τα γενετικά μυστικά του. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα του φυτού με την επιστημονική ονομασία «Brachypodium distachyon» και δήλωσαν ότι το επίτευγμά τους δίνει μεγάλες υποσχέσεις στον τομέα της βιοτεχνολογίας των φυτών. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Το συγκεκριμένο φυτό μέχρι σήμερα δεν είχε καμία εμπορική ή γεωργική σημασία. Όμως, η ανάγνωση του μικροσκοπικού και εύκολα χειραγωγήσιμου γενετικού κώδικά του το καθιστά ιδανικό να αποτελέσει τη βάση για την εργαστηριακή μελέτη πιο πολύπλοκων και χρήσιμων φυτών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή βοτανικής Τοντ Μόκλερ του πανεπιστημίου του Όρεγκον στις ΗΠΑ, το «Brachypodium distachyon», που έχει μικρό φυσικό μέγεθος, έχει επίσης ένα από τα μικρότερα γονιδιώματα από όσα φυτά έχουν «διαβαστεί» μέχρι σήμερα. Το «Brachypodium distachyon» έχει 25.532 γονίδια έναντι 28.236 του ρυζιού και 27.640 του σόργου. Τα τρία αυτά φυτά έχουν κοινά το 77% έως 84% των γονιδίων τους, πράγμα που δείχνει ότι είχαν έναν κοινό πρόγονο πριν 56 - 72 εκατ. χρόνια.

Οι ερευνητές μπορούν να καλλιεργήσουν μέχρι και 50.000 τέτοια αγριόχορτα σε ένα εργαστήριο και να πραγματοποιήσουν μεγάλης κλίμακας πειράματα. Τα εν λόγω ζιζάνια αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν σύντομο κύκλο ζωής, προσφέροντας τη δυνατότητα στους επιστήμονες να αποκτήσουν πολλές πολύτιμες γνώσεις για άλλα φυτά με μεγάλη σημασία στη γεωργία.

Το αγριόχορτο ανήκει στην ίδια υποκατηγορία φυτών (ποοειδή) με σημαντικά φυτά όπως το σιτάρι και το κριθάρι και είναι το πρώτο μέλος αυτής της «οικογένειας» που διαβάστηκε ο γενετικός κώδικάς του.

Ο εντοπισμός των κατάλληλων γονιδίων θα επιτρέψει στους ερευνητές να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες φυτών, είτε με τον παραδοσιακό τρόπο της διασταύρωσης, είτε με τη γενετική μηχανική (βιοτεχνολογία).

Η ανάγνωση του γονιδιώματος θα επιτρέψει βιοτεχνολογικές επεμβάσεις, ώστε τα φυτά να γίνουν πιο ανθεκτικά στην ξηρασία ή τις ασθένειες ή να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων.

Πηγές : Ελευθεροτυπία , wikipedia.org

Καύσιμα από τηγανόλαδο στο Παρίσι

Δευτέρα, Μαΐου 17, 2010

Έναν πιο οικολογικό τρόπο κίνησης των πλυστικών οχημάτων της πόλης σχεδιάζει να εφαρμόσει η δημαρχία του Παρισιού, καθώς σύμφωνα με ανακοίνωση της οι μηχανές τους δεν θα τροφοδοτούνται με πετρέλαιο κίνησης αλλά με χρησιμοποιημένο τηγανόλαδο το οποίο θα έχει μετατραπεί σε βιοκαύσιμο. Σε πρώτη φάση θα υπάρχουν τέσσερα ή πέντε οχήματα καθαρισμού των δρόμων και των πεζοδρομίων του Παρισιού, τα οποία για να κινηθούν θα χρειάζονται μόνο το χρησιμοποιημένο τηγανόλαδο των εστιατορίων της περιοχής, δήλωσε ο αντιδήμαρχος της Πόλης του Φωτός Φρανσουά Νταγκνό, ο οποίος έχει αναλάβει το ζήτημα της καθαριότητας και των αποβλήτων.

Το τηγανόλαδο θα επεξεργάζεται έτσι ώστε τα πλυστικά οχήματα να κινούνται με πετρέλαιο κίνησης που θα αναμειγνύεται με 30% βιοντίζελ τηγανόλαδου (B30). Στόχος του αντιδημάρχου του Παρισιού είναι να τροφοδοτηθούν συνολικά 600 οχήματα καθαρισμού.

Η δημαρχεία παρουσίασε ένα ακόμη πράσινο πειραματικό σχέδιο για τη μεταφορά του ανακυκλώσιμου γυαλιού μέσω του ποταμού, ένα σύστημα λιγότερο ρυπογόνο από εκείνο που ισχύει σήμερα και το οποίο απαιτεί τη χρήση 2.500 φορτηγών κάθε έτος.

Συγκεκριμένα το σχέδιο περιλαμβάνει τη μεταφορά ανακυκλώσιμου γυαλιού μέσω του Σηκουάνα και άλλων καναλιών σε ένα εργοστάσιο στο διαμέρισμα του Εσν, στα βορειοανατολικά του Παρισιού.

Πηγή: http://www.athina984.gr

http://agrogreco.blogspot.com

Le Monde Diplomatique: Και ξαφνικά η πείνα επανεμφανίζεται

Παρασκευή, Μαΐου 14, 2010

Τα βιοκαύσιμα «έκαψαν» την αγροτική παραγωγή

(Le Monde Diplomatique, 3 avril 2010)

«Η πείνα δεν είναι φυσική κατάρα», υπογραμμίζει ο Ολιβιέ Ντε Σούτερ, ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή. Είναι το αποτέλεσμα επιζήμιων πολιτικών επιλογών.

Ο FAO εκτιμά ότι, το 2009, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονταν. Πλέον αυτών, δύο δισεκατομμύρια άτομα αναμένεται να πληγούν από υποσιτισμό, ενώ εννέα εκατομμύρια θα πεθαίνουν ετησίως.

Εκατό εκατομμύρια επιπλέον θύματα πείνας καταγράφηκαν σε έναν χρόνο. Η συγκεκριμένη καταστροφή προκλήθηκε από την εκτίναξη των τιμών των γεωργικών προϊόντων σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2007 και το 2008, η οποία είχε διαφορετικό αντίκτυπο στις εσωτερικές αγορές των εν λόγω χωρών.Το ιστορικό χαμηλό σε αποθέματα διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή.

Η ταχύτατη αύξηση στη ζήτηση αγροκαυσίμων στις ΗΠΑ (2004-2005) και στην Ευρώπη αποτέλεσε τη σπίθα που πυρπόλησε την κατάσταση. Η πίεση αυτή, καθώς ασκούνταν σε ήδη πολύ ασθενή αποθέματα, προκάλεσε αισθητή αύξηση των παγκόσμιων τιμών σε πολλά βασικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων το καλαμπόκι και τα φυτικά έλαια (φοινικέλαιο, σογιέλαιο, ραφινέλαιο), τα οποία αντίστοιχα χρησιμοποιούνται στην παραγωγή αιθανόλης και βιοντίζελ.

Το 80% των ανθρώπων που πλήττονται από το φαινόμενο του υποσιτισμού είναι αγρότες. Όσο για το 20% των κατοίκων των πόλεων που μαστίζεται από την πείνα, πρόκειται, εν μέρει, για άτομα που έχουν μετοικήσει στις πόλεις από αγροτικές περιοχές, με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής.

Στις διεθνείς, εθνικές και τοπικές αρχές που είναι αρμόδιες για θέματα αγροτικής και εμπορικής πολιτικής, οι αποφάσεις, γενικά, λαμβάνονται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των αγροτών.

Θέτοντας σε σκληρό ανταγωνισμό τους γεωργούς με τις εταιρείες κολοσσούς, ενθαρρύνεται η παγίωση μη βιώσιμων ανταλλαγών γεωργικών προϊόντων, όπως, για παράδειγμα, οι ξαφνικές αυξήσεις των εισαγωγών.

Στο εθνικό επίπεδο, κάτι τέτοιο συνεπάγεται ασυνήθιστη αύξηση του όγκου του συγκεκριμένου προϊόντος, η οποία συνδυάζεται με μεγάλη πτώση της τιμής. Καθώς ασκεί δυσβάστακτο ανταγωνισμό στα τοπικά προϊόντα, προκαλεί την κατάρρευση των εσωτερικών τιμών και των γεωργικών εισοδημάτων. Έτσι, οδηγεί τους αγρότες στη φτώχεια, καταστρέφει τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής των μικροκαλλιεργητών και επιφέρει μαζική αγροτική ανεργία.
Στο διάστημα 1984-2000, καταγράφηκαν 767 περιπτώσεις εκτίναξης εισαγωγών σε δεκαεπτά αναπτυσσόμενες χώρες.

Ο πληθυσμός που πλήττεται εκτιμάται στα 2,6 δισ., ενώ ο αριθμός των αγροτικών εργατών στα 450 εκατομμύρια. Συγχρόνως, δέκα επιχειρήσεις ελέγχουν το 50% της προσφοράς σε σπορά και τρεις ή τέσσερις εταιρείες την πλειονότητα των παγκόσμιων ανταλλαγών κάθε προϊόντος. Όσο για τη διανομή, καταλήγει σε τέσσερις με πέντε αλυσίδες σουπερμάρκετ, οι οποίες νέμονται την αγορά σε κάθε ανεπτυγμένη χώρα, και οι οποίες ισχυροποιούνται στις χώρες του Νότου.

Οι αγρότες εξαναγκάζονται να έχουν, λοιπόν, μόνο μία επιλογή: να υποκύψουν στις απαιτήσεις των άλλων κρίκων της αλυσίδας με αποτέλεσμα να επιτρέπεται στους διανομείς να προμηθευθούν με πολύ μικρά έξοδα, επιβάλλει στους αγρότες τιμές μόνιμα κατώτερες των εξόδων παραγωγής και παρασύρει προς τα κάτω τους ήδη πολύ χαμηλούς μισθούς των εργαζομένων στις μεγάλες βιομηχανικές καλλιέργειες.

Οι παράγοντες που οδηγούν στην εκπτώχευση τους αγροτικούς πληθυσμούς είναι πολλοί: έλλειψη πρόσβασης στη γη, ιστορικά άνιση αναδιανομή των κερδών της παραγωγικότητας που προέρχονται από την «πράσινη επανάσταση», ή ακόμη και μείωση της κρατικής βοήθειας στην ανάπτυξη. Παρουσιάζουν, ωστόσο, ως κοινό παρονομαστή την άρνηση της «πολιτείας» να εγγυηθεί την ανάπτυξη βιώσιμων αγροτικών καλλιεργειών.

Η εξάλειψη του υποσιτισμού απαιτεί ριζική αλλαγή στρατοπέδου, με στόχο την εγγύηση της ανάπτυξης στο πλαίσιο της επισιτιστικής κυριαρχίας. Μια τέτοια προσέγγιση προϋποθέτει σταθερές τιμές και κέρδος για όλους τους αγροτικούς πληθυσμούς της Γης. Γι’ αυτό, απαιτούνται αποτελεσματικά συστήματα διαχείρισης της προσφοράς σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο, βασισμένα στη συνεχή προσαρμογή των παραγωγών και σε μια διαφοροποιημένη προστασία στα σύνορα.

Συνεπώς, η επαναφορά της ισορροπίας στις σχέσεις μεταξύ των παραγόντων φαίνεται κρίσιμη, τόσο ενισχύοντας τη δύναμη των αγροτικών οργανώσεων όσο και μειώνοντας αυτήν της αγροδιατροφικής βιομηχανίας και της μεγάλης διανομής.

Δεκαετίες στήριξης της εντατικής αγροτικής βιομηχανίας έδειξαν τα όριά της. Η αγροοικολογία προσφέρει λύσεις που επιτρέπουν να αυξηθεί η παραγωγή συνδυάζοντας, παράλληλα, τον σεβασμό στον πλανήτη, περιορίζοντας, κυρίως, τον αντίκτυπο στην κλιματική αλλαγή.

Τον Απρίλιο του 2008, περίπου εξήντα κυβερνήσεις υπέγραψαν την έκθεση για τη Διεθνή Αξιολόγηση των Γνώσεων, των Επιστημών και των Τεχνολογιών στον τομέα της γεωργίας για την ανάπτυξη (IAASTD). Η πολυθεματική αυτή έκθεση, την οποία εκπόνησαν τετρακόσιοι ερευνητές από όλον τον κόσμο, καλεί στον εκ νέου προσδιορισμό και την αύξηση της χρηματοδότησης μιας αγροτικής οικολογίας. Ζητά την εφαρμογή πολιτικών που θα εγγυώνται την πρόσβαση στη γη, στους σπόρους και το πόσιμο νερό. Η ανείπωτη αύξηση του αριθμού των θυμάτων πείνας το 2009, οδηγεί, τελικά, στο βασικό ερώτημα: Ποιό αγροτικό και επισιτιστικό μοντέλο θέλουμε;