AgroGreco

Καύσιμα από υδρογόνο με την ευρεσιτεχνία ομάδας του τμήματος Χημείας Πανεπιστημίου Πατρών

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 02, 2011

Καύσιμα από υδρογόνο

Ευρεσιτεχνία την οποία έχει κατοχυρώσει η ομάδα του τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών με επικεφαλής τον καθηγητή Ιωάννη Καλλίτση είναι σε θέση να παράγει καύσιμα από υδρογόνο και μάλιστα όχι απαραίτητα καθαρό.

Η πατέντα μετατροπής του υδρογόνου σε ενέργεια (καύσιμο) χρησιμοποιείται ήδη από το European Space Center για την ενεργειακή αυτονομία των δορυφόρων.

Ο Καθηγητής κ. Καλλίτσης ανέφερε ότι: «με τη νέα αυτή μετατροπή μπορεί κανείς να αξιοποιήσει την ενέργεια που μένει αναξιοποίητη από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες». Παράλληλα, εξήγησε ότι: «προς το παρόν οι εφαρμογές μετατροπής ενέργειας είναι περιορισμένες, προσθέτοντας ότι σήμερα κάποιος μπορεί με μια φιάλη φυσικού αερίου να τροφοδοτήσει ενεργειακά ένα τροχόσπιτο, ή ακόμη και ένα σπίτι».

Ο υπεύθυνος του Ευρωπαϊκού Προγράμματος RoleMak που χρηματοδοτείται με 24,7 εκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε και του Εργαστηρίου Νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Στέργιος Λογοθετίδης, εξήγησε ότι θα γίνουν και άλλες σημαντικές ερευνητικές και επιχειρηματικές συναντήσεις μέσα στους επόμενους μήνες προκειμένου να αναπτυχθούν στενότερες επαφές μεταξύ των ερευνητών και του επιχειρηματικού κλάδου.

Πηγή: news.pathfinder.gr

Eπικίνδυνες χημικές ουσίες στην οικιακή σκόνη

Πέμπτη, Οκτωβρίου 06, 2011

Επικίνδυνες χημικές ουσίες δεν αιωρούνται μόνο στον ατμοσφαιρικό αέρα έξω στο περιβάλλον, αλλά βρίσκονται καλά κρυμμένες και σε εσωτερικούς χώρους, όπως στο εκ πρώτης όψεως ασφαλές σπίτι μας.

Πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύτηκε από τη Σουηδική Εταιρεία για τη Διατήρηση της Φύσης (Swedish Society for nature conservation) κάνει λόγο για εξαιρετικά τοξικές ουσίες που εμπεριέχονται στην «οικιακή» σκόνη: δισφαινόλη Α, επιβραδυντές φλόγας, φθαλικές ενώσεις κ.ά. Οι εν λόγω ουσίες εντοπίζονται σε οικιακά είδη καθημερινής χρήσης, όπως έπιπλα, χαλιά, κουρτίνες, παιχνίδια, ηλεκτρονικές συσκευές κ.ά.

Η δισφαινόλη Α, που αποτελεί συστατικό των πολυκαρβουνικών πλαστικών, είναι γνωστή από καιρό για τις βλαπτικές της ιδιότητες: επηρεάζει το αμυντικό και αναπαραγωγικό σύστημα του οργανισμού, είναι ορμονικός διαταράκτης (ουσία που «μιμείται» τη δράση ορμονών και αποσταθεροποιεί το σύστημα), ενώ ενοχοποιείται για την εμφάνιση καρκίνου.

«Από το Μάρτιο του 2011 έχουν αποσυρθεί τα μπιμπερό που περιείχαν δισφαινόλη από την ευρωπαϊκή αγορά, μια που, καθώς αποστειρώνονταν σε υψηλές θερμοκρασίες, μεγάλες ποσότητες δισφαινόλης διέρρεαν στο γάλα», εξηγεί ο κ. Νίκος Κατσαρός, επιστημονικός συνεργάτης του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». «Ωστόσο, κυκλοφορούν πολλά ακόμα αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως cd, dvd, πλαστικά μπουκάλια, πιρούνια, πιάτα και τάπερ από σκληρό πλαστικό κ.τ.λ.».

Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε τις συνέπειες που προκύπτουν όταν στο δοχείο περιέχεται ζεστό ή όξινο περιεχόμενο, είναι κατά την αγορά των εν λόγω προϊόντων να προσέχουμε τη σήμανση: επιλέγουμε προϊόντα BPA - FREE και όχι όσα φέρουν ένδειξη PC ή τα βελάκια ανακύκλωσης με τον αριθμό 7.

Η φορμαλδεΰδη, ουσία που ενοχοποιείται για αλλεργίες, κινητικά προβλήματα, δερματίτιδες και συνδέεται με την καρκινογένεση, απελευθερώνεται από συγκολλημένα προϊόντα ξύλου, συνθετικά υφάσματα, κουρτίνες, μονωτικά υλικά κ.ά. Προκειμένου να συγκολληθούν ινοσανίδες (όπως MDF), μελαμίνες, κόντρα πλακέ και μοριοσανίδες χρησιμοποιούνται ουσίες που έχουν ως βάση τους τη φορμαλδεΰδη.

Εκτός, όμως, από τα εντοιχισμένα έπιπλα που αποδεικνύονται «δούρειοι ίπποι», και τα στατικά έπιπλα εκλύουν επικίνδυνες χημικές ουσίες. Βερνίκια και βαφές επίπλων, που δεν είναι υδατοδιαλυτές αποτελούνται από πτητικές οργανικές ενώσεις, οι οποίες όταν εξατμίζονται προκαλούν πολλαπλές βλάβες: θεωρείται ότι η φορμαλδεΰδη επιβαρύνει το κεντρικό νευρικό σύστημα -με συμπτώματα όπως υπνηλία, πονοκέφαλο, ναυτία - αλλεργίες, δερματίτιδες και βρογχικό άσθμα.

Τελικώς, η φορμαλδεΰδη θεωρείται ο κυριότερος ρύπος εσωτερικών χώρων σε νεόδμητες κατοικίες. Στοχευμένες έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, εντοπίζουν συγκεντρώσεις φορμαλδεΰδης σε όλο το σπίτι - στο καθιστικό, το υπνοδωμάτιο, τον εσωτερικό χώρο ντουλαπιών κουζίνας και ντουλαπιών υπνοδωματίου. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι με τον εξαερισμό, ο μεγάλος όγκος της τοξικής ουσίας διαλύεται.

Οι επιβραδυντές φλόγας (BFR), ουσίες αλογονωμένες με βρώμιο που χρησιμοποιούνται κατά κόρον σε ποικιλία προϊόντων για να μειώσουν τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων από πυρκαγιές, είναι ορμονικοί διαταράκτες και επιβαρύνουν το ανοσοποιητικό. Εντοπίζονται σε ηλεκτρικές συσκευές, προεξαρχόντων των ηλεκτρονικών υπολογιστών παλαιάς γενιάς, αλλά και σε πλαστικές καρέκλες και τραπέζια, συνθετικά ρούχα και μοκέτες.

Τέλος, μεγάλη ανησυχία προκαλούν στους επιστήμονες και οι φθαλικές ενώσεις, που βρίσκονται κυρίως σε πλαστικά παιδικά παιχνίδια. Ακόμα, εντοπίζονται σε λούστρα, χρώματα, βερνίκια νυχιών, σεξουαλικά βοηθήματα. Παρά το γεγονός ότι οι φθαλικοί εστέρες περιλαμβάνονται στις λίστες με ουσίες που χρήζουν αντικατάστασης, ενώ μερικοί έχουν ήδη απαγορευθεί, χρησιμοποιούνται ευρέως ως πλαστικοποιητές, ειδικά σε χώρες εκτός Ε.Ε. Οι εν λόγω ενώσεις, ενοχοποιούνται ως ορμονικοί διαταράκτες, ενώ συνδέονται με την εκδήλωση αλλεργιών και δερματικών παθήσεων.

Πηγή: kathimerini.gr

Δείτε επίσης:

Swedish Society for nature conservation
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (European Chemicals Agency-ECHA)

Ο Περιοδικός Πίνακας των χημικών στοιχείων χαραγμένος σε μια... ανθρώπινη τρίχα!

Τετάρτη, Ιανουαρίου 05, 2011

Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν να χαράξουν με τη βοήθεια της νανοτεχνολογίας όλα τα υπάρχοντα χημικά στοιχεία πάνω σε μια... ανθρώπινη τρίχα!

Χάραξη περιοδικού πίνακα... σε μια τρίχα

Ο συγκεκριμένος "Περιοδικός πίνακας" ((Periodic Table of the Elements) είναι ο μικρότερος του είδους του, ενώ αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα των δυνατοτήτων της νανοτεχνολογίας.

Για να επιτευχθεί, οι ερευνητές του Κέντρου Νανοτεχνολογίας και Νανοεπιστήμης του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, έκαναν χρήση ενός συνδυασμού μιας "γραφίδας" από ακτίνα ιόντων και ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο με τα σύμβολα και των 118 χημικών στοιχείων.

Ένα εκατομμύριο παρόμοιοι "Περιοδικοί πίνακες" χωράνε σε ένα τυπικό αυτοκόλλητο χαρτάκι τύπου "Post-It". Επιπλέον, η τρίχα άνηκε στον καθηγητή Μάρτιν Πολιάκοφ, ειδικό στην "πράσινη" χημεία, στον οποίο την επέστρεψαν ως δώρο γενεθλίων...

Πηγή: cosmo.gr

Αλλάζει για πρώτη φορά ο περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 16, 2010

Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα ατομικά βάρη μερικών στοιχείων του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αναμένεται να αλλάξουν, όπως ανακοινώθηκε από την επιστημονική κοινότητα.

Ο περιοδικός πίνακας (Periodic Table of the Elements) ο οποίος θα προκύψει μετά τις τροποποιήσεις θα είναι πιο συγκεκριμένος για δέκα στοιχεία. Πρόκειται για αλλαγές που αντικατοπτρίζουν επακριβώς το πώς μπορούμε να βρούμε τα στοιχεία αυτά στη φύση.

Τα στοιχεία των οποίων θα συγκεκριμενοποιηθούν τα ατομικά βάρη είναι: το υδρογόνο (Η), το λίθιο (Li), ο άνθρακας (C), το οξυγόνο (O), το χλώριο (Cl), το βόριο (B), το άζωτο, (N) το πυρίτιο (Si), το θάλλιο (ΤΙ) και το θείο (S).

"Για σχεδόν δύο αιώνες διδασκόμασταν στη χρήση συγκεκριμένων ατομικών βαρών, τα οποία βρίσκαμε στα βιβλία της χημείας και στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων. Όμως η τεχνολογία έχει προχωρήσει και ανακαλύψαμε ότι οι αριθμοί του καταλόγου δεν είναι τόσο στατικοί όσο νομίζαμε" αναφέρει ο καθηγητής Μάικλ Ουάιζερ, γραμματέας της Παγκόσμιας Ένωσης της Επιτροπής Εφαρμοσμένης Χημείας.

Οι νέες αναλυτικές τεχνικές μπορούν να μετρήσουν τα ατομικά βάρη πολλών στοιχείων με τεράστια ακρίβεια, και αυτές οι μικρές παραλλαγές είναι μείζονος σημασίας στην επιστημονική έρευνα αλλά και την βιομηχανία.

Για παράδειγμα, οι ακριβείς μετρήσεις των ισοτόπων του άνθρακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καθορίσουν την καθαρότητα τροφών όπως του μελιού και της βανίλιας. Επιπλέον, οι ισοτοπικές μετρήσεις του αζώτου και της χλωρίνης χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση των ρύπων στο νερό των ποταμών.

Τα ατομικά βάρη αυτών των 10 στοιχείων θα εκφράζονται πια με κατώτατα και ανώτατα όρια στον περιοδικό πίνακα. Για παράδειγμα, το θείο, μέχρι στιγμής, είχε ένα σταθερό ατομικό βάρος στο 32.065. Τώρα, ο πίνακας θα γράφει το κατώτατο βάρος 32.059 και το ανώτατο 32.07, αναλόγως του που βρίσκεται στη φύση.

"Με άλλα λόγια, γνωρίζοντας το ακριβές ατομικό βάρος μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε τις ρίζες και το παρελθόν ενός συγκεκριμένου στοιχείου στη φύση" γράφει ο Ουάιζερ στην έκθεση του στο περιοδικό "Chemistry International".

Έννοια και χαρακτηριστικά του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων

Periodic Table of the Elements

Ο περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων είναι ένας κατάλογος σε μορφή πίνακα όλων των απλών χημικών ουσιών (στοιχεία) ταξινομημένα σύμφωνα με τις ομοιότητες και τις διαφορές τους.

Στον πίνακα αυτόν, τα στοιχεία είναι διατεταγμένα σε κάθετες στήλες που λέγονται ομάδες και σε οριζόντιες γραμμές που λέγονται περίοδοι εμφανιζόμενα κατά αύξουσα σειρά του ατομικού αριθμού τους. Η θέση και οι ιδιότητες κάθε στοιχείου καθορίσθηκαν από τη διάταξη των ηλεκτρονίων στους φλοιούς (στοιβάδες) των ατόμων τους.

Συνεπώς, τα στοιχεία στην ίδια στήλη (του πίνακα) έχουν ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων στην εξωτερική τους στοιβάδα στα άτομά τους, και επακολούθως έχουν όμοιες χημικές ιδιότητες. Ενώ τα στοιχεία που βρίσκονται στην ίδια σειρά (περίοδο) διαθέτουν τα ηλεκτρόνιά τους κατανεμημένα στον ίδιο αριθμό στοιβάδων (στη θεμελιώδη κατάσταση), εμφανίζοντας αυτά παρόμοιες φυσικές ιδιότητες.

Πηγή: cosmo.gr , wikipedia.org

Διάγνωση του καρκίνου χρησιμοποιώντας... μια μέδουσα

Πέμπτη, Νοεμβρίου 11, 2010

Τα κύτταρα των μεδουσών τα οποία έχουν τη δυνατότητα να φωσφορίζουν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διάγνωση του καρκίνου, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα.

Aequorea Victoria

Ερευνητές στο Νότιο Γιορκσάιρ, ανακάλυψαν ότι η πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (GFP), η οποία δίνει τη δυνατότητα στις μέδουσες να λάμπουν στο σκοτάδι, μπορεί να εντοπιστεί στα καρκινικά κύτταρα έχοντας ως αποτέλεσμα την καταγραφή αυτών, με τη βοήθεια μιας ειδικής κάμερας.

Μια ομάδα επιστημόνων, από το Εργαστήριο για την Καρκινική Έρευνα στο Πανεπιστήμιου του Γιορκ, ανέπτυξε τη μέθοδο αυτή, ενώ ο επικεφαλής της ομάδας, Norman Maitland, εξέφρασε την πεποίθησή του, ότι η μέθοδος θα αποδειχθεί πρωτοποριακή στον τρόπο διάγνωσης του καρκίνου.

Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι "οι καρκινικοί όγκοι που βρίσκονται βαθιά στο σώμα, είναι δύσκολο να εντοπιστούν σε πρώιμο στάδιο, και η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη για μια πετυχημένη θεραπεία".

"Μπορέσαμε να αναπτύξουμε μια μέθοδο εμφύτευσης της φθορίζουσας πρωτεΐνης των μεδουσών σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα, έτσι όταν φωτίζουμε τον ιστό, μια ειδική κάμερα, εντοπίζει αυτές τις πρωτεΐνες, οι οποίες λάμπουν, καταδεικνύοντας έτσι που είναι οι καρκινικοί όγκοι", πρόσθεσε.

Η διαδικασία είναι μια προέκταση της δουλειάς του αμερικανού χημικού Δρ. Roger Y. Tsien ο οποίος είχε τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 2008 για την απομόνωση αυτής της πράσινης φωσφορίζουσας πρωτεΐνης των μεδουσών.

Ο καθηγητής Maitland αναφέρει ότι όταν έμαθαν για την εργασία του Δρ. Tsien κατάλαβαν με ποιο τρόπο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη στη διάγνωση του καρκίνου. Οι ακτίνες Χ για παράδειγμα, αναφέρει, δυσκολεύονται να διεισδύσουν σε βάθος στον ιστό και στα κόκαλα και συνεπώς είναι δύσκολη η διάγνωση του επικίνδυνου μικροσκοπικού καρκίνου στα οστά. Η διαδικασία που αναπτύχθηκε, προσθέτει, πιστεύεται ότι θα επιτρέψει την πιο έγκαιρη διάγνωση.

Green fluorescent protein, GFP

Ιοί που εμπεριέχουν τις πρωτεΐνες προγραμματίζονται να προσαρτηθούν σε μικροσκοπικές δέσμες καρκινικών κυττάρων που είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο το σώμα και είναι πολύ μικρές για να εντοπιστούν με τις κλασικές τεχνικές σάρωσης. Αλλά οι ιοί αναπτύσσονται και κατά τη διαδικασία αυτή παράγουν όλο και περισσότερη από τη φωσφορίζουσα πρωτεΐνη. Με την ενεργοποίηση μιας ειδικά σχεδιασμένης κάμερας οι πρωτεΐνες φωτίζονται και μπορούν να εντοπιστούν τα καρκινικά κύτταρα, εξηγεί ο Maitland.

Οι ερευνητές, χρησιμοποίησαν μια διαφοροποιημένη εκδοχή της πρωτεΐνης GFP και έτσι εμφανίζεται σαν κόκκινη ή μπλε, σε αντίθεση με το αρχικό πράσινο. Η επιστημονική ομάδα, αναμένει η καινοτόμος μέθοδος να είναι έτοιμη για κλινικές δοκιμές, μέσα σε πέντε χρόνια εάν, βέβαια, ξεπεραστεί το πρόβλημα διαθεσιμότητας τόσο εξειδικευμένων καμερών.

Η πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (Green fluorescent protein, GFP), ανακαλύφθηκε το 1962 στην επιβλητική μέδουσα (τσούχτρα, jelly-fish) Aequorea Victoria από τον Ιάπωνα επιστήμονα Osamu Shimomura.

Πηγές: cosmo.gr , enet.gr , chem.uoa.gr , wikipedia.org

Νόμπελ Χημείας 2010 για τη ανακάλυψη μεθόδων σύνθεσης περίπλοκων οργανικών ενώσεων

Πέμπτη, Οκτωβρίου 07, 2010

Δύο Ιάπωνες και ένας Αμερικανός επιστήμονας βραβεύονται φέτος με το Νόμπελ Χημείας 2010 για την ανακάλυψη μεθόδων σύνθεσης περίπλοκων οργανικών ενώσεων.

Νόμπελ Χημείας 2010

Οι τρεις νικητές του φετινού βραβείου Νόμπελ Χημείας είναι οι: Richard Heck, Ei-ichi Negishi και Akira Suzuki οι οποίοι βραβεύονται για τις «διασταυρούμενες συζεύξεις που καταλύονται από παλλάδιο στην οργανική σύνθεση», όπως ανακοίνωσε στις 6 Οκτωβρίου η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών.

"Η ανθρωπότητα χρειάζεται νέα φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου ή για να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές επιπτώσεις θανατηφόρων ιών στο ανθρώπινο σώμα", εξηγεί η επιτροπή. "Η ηλεκτρονική βιομηχανία αναζητά νέες ουσίες που εκπέμπουν φως και η γεωργική βιομηχανία χρειάζεται ουσίες ικανές να προστατεύσουν τις καλλιέργειες".

Τα οργανικά μόρια, τα οποία περιλαμβάνουν έναν σκελετό από άτομα άνθρακα συνδεδεμένα το ένα με το άλλο, είναι η βάση όλων των μορφών ζωής στη Γη.

Τα εργαλεία χημικής σύνθεσης που επινόησαν οι τρεις νομπελίστες επέτρεψαν στον άνθρωπο να μιμηθεί τη φύση παράγοντας περίπλοκα οργανικά μόρια για αναρίθμητες χρήσεις.

Για να δημιουργήσουν αυτά τα περίπλοκα μόρια, οι επιστήμονες πρέπει αρχικά να συνδέσουν σειρές από άτομα άνθρακα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα άτομα άνθρακα δεν έχουν από μόνα τους την τάση να αντιδρούν μεταξύ τους.

Οι αντιδράσεις που καταλύονται από παλλάδιο είναι το μόνο εργαλείο που μπορεί να δώσει περίπλοκα οργανικά μόρια με ακρίβεια και αποδοτικότητα.

Στη λεγόμενη αντίδραση Heck, την αντίδραση Negishi και την αντίδραση Suzuki, άτομα άνθρακα πλησιάζουν και αντιδρούν μεταξύ τους με τη μεσολάβηση ενός ατόμου παλλάδιου που τα φέρνει σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο.

Οι διασταυρούμενες συζεύξεις που καταλύονται από παλλάδιο χρησιμοποιούνται σήμερα τόσο στην έρευνα όσο και στην παραγωγή μορίων στη φαρμακοβιομηχανία και τη βιομηχανία ηλεκτρονικών, μεταξύ άλλων.

Ο Αμερικανός Richard Heck γεννήθηκε το 1931 και είναι σήμερα επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουεαρ στο Νιούαρκ.

Ο Ιάπωνας Ei-ichi Negishi γεννήθηκε το 1935 και είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πέρντιου στις ΗΠΑ.

Τέλος, ο Ιάπωνας Akira Suzuki γεννήθηκε το 1930 και είναι επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Χοκάιντο.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ).

Το πρώτο βραβείο του 1901 δόθηκε στον χημικό Τζάκομπους βαν Χοφ και το τελευταίο (2009) στους Βενκατραμάν Ραμακρίσναν, Τόμας Στάιτζ και Άντα Γιόναθ.

Έως και σήμερα, είχαν συνολικά δοθεί 101 βραβεία σε 156 επιστήμονες (μόνο σε τέσσερις γυναίκες), εκ των οποίων σε 62 μεμονωμένα άτομα, 22 «ζευγάρια» και 17 φορές έχει απονεμηθεί σε τρεις επιστήμονες από κοινού. Ο νεαρότερος νομπελίστας Χημείας υπήρξε ο 35χρονος Φρεντερίκ Ζολιό, ο οποίος το πήρε το 1935 μαζί με τη γυναίκα του Ιρέν Κιουρί, κόρη της Μαρί Κιουρί.

Πηγή: physics4u.gr/blog , cosmo.gr

Belousov - Zhabotinsky Reaction: Μια χημική αντίδραση η οποία έχει χαρακτηριστικά ταλάντωσης

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 24, 2010

Belousov - Zhabotinsky Reaction

BZ reaction

A Belousov–Zhabotinsky reaction, or BZ reaction, is one of a class of reactions that serve as a classical example of non-equilibrium thermodynamics, resulting in the establishment of a nonlinear chemical oscillator.

The only common element in these oscillating systems is the inclusion of bromine and an acid. The reactions are theoretically important in that they show that chemical reactions do not have to be dominated by equilibrium thermodynamic behavior.

These reactions are far from equilibrium and remain so for a significant length of time. In this sense, they provide an interesting chemical model of nonequilibrium biological phenomena, and the mathematical models of the BZ reactions themselves are of theoretical interest.

Περισσότερες πληροφορίες: Wikipedia - Belousov Zhabotinsky reaction

Παρακολουθήστε τη χημική αντίδραση η οποία έχει χαρακτηριστικά ταλάντωσης:

Πηγές: materscience.blogspot.com , chemie.uni-regensburg.de

Επιστήμονες δημιούργησαν ξηρό νερό (dry water)

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 03, 2010

Επιστήμονες δημιούργησαν "ξηρό νερό - dry water" που μοιάζει με άχνη ζάχαρη και αναμένεται να έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Ξηρό νερό - Dry water

Κάθε σωματίδιο του ξηρού νερού περιέχει ένα σταγονίδιο νερού που περιβάλλεται από μια αμμώδη επίστρωση πυριτίου. Στην πραγματικότητα, το 95% του ξηρού νερού είναι "υγρό" νερό. Μια από τις βασικές του ιδιότητες είναι η ισχυρή δυνατότητά του να απορροφά αέρια.

Οι επιστήμονες πιστεύουν πως το ξηρό νερό (drywater) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη με την ενυδάτωση και την παγίδευση του διοξειδίου του άνθρακα, ενός από τα αέρια του θερμοκηπίου. Οι δοκιμές δείχνουν ότι είναι περισσότερο από τρεις φορές καλύτερο στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα από το κανονικό νερό. Μπορεί, επίσης, να αποδειχθεί χρήσιμο για την αποθήκευση του μεθανίου και διευρύνει την δυνατότητα σαν πηγή ενέργειας του φυσικού αυτού αερίου.

Ο Δρ Ben Carter, από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, παρουσίασε την έρευνά του πάνω στο ξερό νερό στο 240ο Εθνικό Συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας στη Βοστώνη. Όπως ανέφερε "Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο σαν αυτό. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να δούμε το ξηρό νερό να κάνει κύματα στο μέλλον".

Μια άλλη εφαρμογή που επιδείχτηκε από την ομάδα του Δρ Carter ήταν η χρήση ξηρού νερού ως καταλύτης για την επιτάχυνση αντιδράσεων μεταξύ του υδρογόνου και του μηλεϊνικού οξέος. Αυτό παράγει ηλεκτρικό οξύ, μια βασική πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται ευρέως για να φτιάξουμε φάρμακα, συστατικά τροφίμων και καταναλωτικά προϊόντα.

Συνήθως το υδρογόνο και το μηλεϊνικό οξύ πρέπει να ανακατευθούν μαζί για να παράγουν ηλεκτρικό οξύ. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο όταν χρησιμοποιούμε σωματίδια ξηρού νερού που περιέχουν μηλεϊνικό οξύ, καθιστώντας έτσι την διαδικασία πιο πράσινη και πιο ενεργειακά αποδοτική.

"Αν μπορούμε να μην αναδεύουμε τις αντιδράσεις μας, τότε ενδεχομένως έχουμε κάνει σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας", λέει ο δρ Κάρτερ.

Η τεχνολογία θα μπορούσε να προσαρμοστεί για τη δημιουργία "ξηρών" γαλακτωμάτων σε σκόνη, αναμιγνύοντας δύο ή περισσότερα μη αναμιγνυόμενα υγρά όπως είναι το λάδι και το νερό, πιστεύουν οι ερευνητές. Τα ξηρά γαλακτώματα θα μπορούσαν να καταστήσουν ασφαλέστερη και ευκολότερη την αποθήκευση και τη μεταφορά δυνητικά επιβλαβών υγρών.

Πηγές: AP , physics4u.gr/blog