AgroGreco

Ελληνικά τυριά Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ)

Τετάρτη, Οκτωβρίου 12, 2011

Τα προϊόντα ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και Π.Γ.Ε (Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης) είναι ένα από τα πιο δυνατά “χαρτιά” της ελληνικής γεωργίας λόγω της υψηλής ποιότητάς τους αλλά και λόγω της προστιθεμένης αξίας του προϊόντος που απολαμβάνουν οι παραγωγοί. Επιπλέον, αποτελούν ισχυρά εξαγώγιμα προϊόντα με “ευεγερτικά” αποτελέσματα για την εθνική οικονομία.

ΠΟΠ - ΠΓΕ: Γραβιέρα Κρήτης

Τα ΠΟΠ και ΠΓΕ προϊόντα διέπονται από τον Κανονισμό (ΕΚ) 510/2006 του Συμβουλίου της 20ης Μαρτίου 2006 σχετικά με την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων.

Όσον αφορά τα κτηνοτροφικά (ΠΟΠ – ΠΓΕ) προϊόντα, η Ελλάδα διαθέτει πληθώρα τυριών τα οποία μπορούν να καταναλωθούν με ποικίλους τρόπους και να ικανοποιήσουν τις γευστικές επιθυμίες και των πιο απαιτητικών καταναλωτών. Εκτός από τη φέτα, η φήμη της οποίας εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο (λόγω της δικαστικής της περιπέτειας) η Ελλάδα έχει “προστατεύσει” άλλες 20 ονομασίες τυριών.

Διαβάστε τον Κατάλογο των ελληνικών ΠΟΠ - ΠΓΕ τυριών (αλλά και τις προδιαγραφές παραγωγής και παρασκευής τους)

Δείτε επίσης:

Πηγές: ΥΠΑΑΤ, ΟΠΕΓΕΠ

Ξύγαλο ή Ξίγαλο Σητείας: Καταχωρήθηκε ως ΠΟΠ στα μητρώα της Ευρωπαικής Ένωσης

Τετάρτη, Αυγούστου 03, 2011

Το Ξύγαλο ή Ξίγαλο Σητείας καταχωρήθηκε ως ΠΟΠ στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τον Εκτελεστικό Κανονισμό (ΕΕ) αριθμ. 766/2011, που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ στις 3 Αυγούστου του 2011.

Ξύγαλο ή Ξίγαλο Σητείας: Προϊόν ΠΟΠ

Το Ξύγαλο Σητείας είναι προϊόν οξύνισης του γάλακτος και παρασκευάζεται από κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα ή και μείγμα αυτών, προερχόμενο από ζώα που εκτρέφονται παραδοσιακά στην περιοχή της Σητείας και ανήκουν αποκλειστικά σε αυτόχθονες τύπους Ελληνικής αίγας και σε τοπικές φυλές προβάτων (φυλής Σητείας ως επί το πλείστον και φυλές Ψηλορείτη και Σφακίων ή και διασταυρώσεις μεταξύ αυτών).

Τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του Ξύγαλου Σητείας είναι τα εξής: χρώμα λευκό, υφή αλοιφώδης ή/ και κοκκώδης (επιδερμίδα δεν υπάρχει), γεύση δροσερή, υπόξινη, ελαφρώς αλμυρή και ευχάριστο χαρακτηριστικό άρωμα.

Παράγεται στην περιοχή της Σητείας. Η περιοχή ουσιαστικά αποτελεί χερσόνησο, που καταλαμβάνει όλο το ανατολικό άκρο της Κρήτης, απομονωμένη «φυσικά» από το υπόλοιπο νησί, λόγω των βουνών της Θρυπτής - Ορνού στα δυτικά και των τριών θαλασσών που τη βρέχουν από βορά, ανατολή και νότο (Κρητικό πέλαγος, Μεσόγειος Θάλασσα, Λιβυκό πέλαγος αντίστοιχα).

Τρόποι εκτροφής:

Τα αιγοπρόβατα στην περιοχή της Σητείας (Δήμοι Σητείας, Ιτάνου, Λεύκης, Μακριγιαλού) εκτρέφονται παραδοσιακά σε εκτατικές ή το «πολύ» ημι-εντατικές εκτροφές, σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές με μέγιστο υψόμετρο 1.000 μέτρα. Στις ημιορεινές περιοχές μετακινούνται κατά τους μήνες Μάϊο - Νοέμβριο κάποια από τα κοπάδια των πεδινών περιοχών (π.χ. στο οροπέδιο της Ζακάθου και Σιτάνου από την περιοχή της Ζάκρου). Σε άλλες περιοχές παραμένουν τα κοπάδια καθόλη τη διάρκεια του χρόνου (π.χ. ημιορεινές Χρυσοπηγή, Ορεινό, Κρυά, Μητάτο ή και πιο πεδινές Γούδουρας - Αρμένοι).

Παραγωγή γάλακτος:

Τα ζώα αρμέγονται συνήθως κατά τους χειμερινούς μήνες δύο φορές ημερησίως, ενώ τους καλοκαιρινούς μια φορά. Σύμφωνα με στοιχεία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λασιθίου, η μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος στην Επαρχία Σητείας προέρχεται από κοπαδιάρικα πρόβατα και αίγες και λιγότερο από οικόσιτα και νομαδικά. Τα τελευταία φαίνονται να είναι σχετικά λιγότερα, καθώς λόγω της μορφολογίας της επαρχίας (ημιορεινή με ήπιους χειμώνες και ξηρά αλλά με δροσερούς ανέμους καλοκαίρια) δε γίνονται μεγάλες μετακινήσεις κοπαδιών, όπως έχει άλλωστε ήδη αναφερθεί.

Κατά την περίοδο 1999-2003 η μέση παραγωγή στην Επαρχία Σητείας ανήλθε σε περίπου 5.800 τόνους αιγοπρόβειου γάλακτος (περίπου 50% πρόβειο και 50% κατσικίσιο). Η σημαντική αυτή ποσότητα γάλακτος εν μέρει καταναλώνεται σε διάφορες χρήσεις από τα νοικοκυριά (κυρίως το κατσικίσιο) και εν μέρει τυροκομείται από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους. Η μεγαλύτερη όμως ποσότητα πωλείται προς εργαστήρια παραγωγής γαλακτοκομικών (παγωτό, γιαούρτι) και τυροκομικών προϊόντων (ξύγαλο, κεφαλοτύρι, λευκό τυρί άλμης, γλυκιά μυζήθρα, ξυνομυζήθρα Κρήτης κ.ά.), στην περιοχή της Σητείας αλλά και στη λοιπή Κρήτη.

Το γάλα της περιοχής της Σητείας, εκτός από σημαντικό σε ποσότητα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα από πρόσφατες μελέτες στοιχεία είναι και εξαιρετικό σε ποιότητα, τόσο στις ημιεντατικές όσο και στις εκτατικές εκτροφές. Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές που δημοσιεύθηκαν αντίστοιχα το 2006 και 2007, τα κοπάδια από τη Σητεία έχουν τα μικρότερα ποσοστά μη αποδεκτών δειγμάτων γάλακτος.

Οι ίδιες επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σχετικά χαμηλότερη ανά αρμεγόμενο ζώο ποσότητα παραγόμενου γάλακτος, η οποία αναμένεται λόγω της επικρατούσας φυλής προβάτων (Σητείας), ακόμα και μετά τις διασταυρώσεις των τελευταίων δεκαετιών με τις φυλές Σφακίων και Ψηλορείτη (Ίδης).

Συγκεκριμένα παράγονται 106-115 Kg γάλακτος ανά έτος και προβατίνα στις ημιεντατικές και 72 - 80 Kg στις εκτατικές εκτροφές της Σητείας, με μέσο όρο Κρήτης 110 - 150 και 78 - 98 Kg γάλακτος ανά έτος και προβατίνα αντίστοιχα. Τα ζώα έχουν εγκλιματιστεί στο μικροκλίμα της περιοχής της Σητείας, τρεφόμενα κατά μεγάλο διάστημα από την ιδιαίτερη τοπική χλωρίδα και παράγουν μεν μικρότερη σχετικά ανά κεφαλή ποσότητα γάλακτος αλλά ανώτερης ποιότητας, όπως έχει ήδη τεκμηριωθεί ανωτέρω και με ιδιαίτερα γευστικά χαρακτηριστικά λόγω της τοπικής χλωρίδας (πλήθος ενδημικών και αρωματικών φυτών).

Διαβάστε: Εκτελεστικός Κανονισμός Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Πηγή: agrotypos.gr

Προστέθηκε στον κοινοτικό κατάλογο των ΠΟΠ και ΠΓΕ το κρέας αρνιών Ελασσόνας

Παρασκευή, Νοεμβρίου 19, 2010

Την έγκριση πιστοποίησης ως προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ενδείξεως (ΠΓΕ) έλαβε το «Αρνάκι Ελασσόνας» (Arnaki Elassonas).

«Αρνάκι Ελασσόνας» (Arnaki Elassonas): ΠΟΠ και ΠΓΕ

Η σχετική απόφαση δημοσιεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (official journal C307, 12.11.2010). Πρόκειται για την πρώτη πιστοποίηση που έγινε, μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα, για νωπά κρέατα και κρεατοσκευάσματα.

Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός χρειάστηκαν πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς, όπως επισημαίνει με δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επιστημονικός υπεύθυνος και συντονιστής για τη διεκδίκηση του ΠΟΠ στην ΕΕ, Δρ. Παναγιώτης Γούλας, καθηγητής στο ΤΕΙ Λάρισας.

Εκτιμάται από τον ίδιο πως η έγκριση αυτή θα δώσει προστιθέμενη αξία στους προβατοτρόφους της περιοχής Ελασσόνας, που θα ενταχθούν στο ΠΟΠ, οι οποίοι και θα προσφέρουν αρνάκι γάλακτος υψηλών ποιοτικών χαρακτηριστικών, παραγόμενο βάσει των αυστηρών κοινοτικών προδιαγραφών (Κανονισμός 510/2006 ΕΟΚ). Σύμφωνα με τον κ. Γούλα, στην ΕΕ έχει κατατεθεί και αξιολογείται πρόταση της ΕΑΣ Ελασσόνας για την πιστοποίηση και των κρεάτων των κατσικιών γάλακτος της περιοχής ως ΠΟΠ.

Πριν από περίπου μια πενταετία, η Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Ελασσόνας ανέθεσε στον κ. Γούλα να συντάξει τις απαραίτητες μελέτες για πιστοποίηση των κρεάτων αρνιών και κατσικιών Περιοχής Ελασσόνας ως ΠΟΠ από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στο πλαίσιο αυτό, συγκροτήθηκαν ειδικές επιστημονικές ομάδες και συντάχθηκαν 14 μελέτες σε ερευνητικό επίπεδο, από επτά ανά κατηγορία. Αντικείμενο ήταν η έρευνα και η ανάλυση εκείνων των στοιχείων, τα οποία βοήθησαν στη σύνταξη τελικής πρότασης για την πιστοποίηση των κρεάτων των αμνοεριφίων γάλακτος επαρχίας Ελασσόνας ως ΠΟΠ.

Για τη σύνταξη και ολοκλήρωση της πρότασης, η οποία πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά στην επαρχία Ελασσόνας, ήταν απαραίτητο επίσης να διερευνηθούν το είδος της εκτροφής και οι φυλές των αιγοπροβάτων (γενετικό υλικό), ο ενσταβλισμός, η διατροφή και η παραγωγή των αιγοπροβάτων σε γάλα και κρέας, τα εδάφη ,το κλίμα και το είδος της χλωρίδας των βοσκοτόπων, η κατάσταση υγείας των αιγοπροβάτων (λοιμώδη νοσήματα και παράσιτα), η χημική σύσταση του κρέατος των αμνοεριφίων, το προφίλ των λιπαρών οξέων, το μάρκετινγκ της αγοράς, τα ιστορικά στοιχεία και η διαχρονική ενασχόληση των κατοίκων της Επαρχίας Ελασσόνας στα βάθη των αιώνων με την αιγοπροβατοτροφία.

Το κρέας αρνιού γάλακτος πωλείται μόνο φρέσκο (νωπό) ως: α) ολόκληρο, β) σε ημιμόρια και γ) σε τεμάχια.

«Αρνάκι Ελασσόνας»: Χαρακτηριστικά

Το κρέας του έχει χαρακτηριστικό άρωμα με ευχάριστη οσμή και γεύση, τρυφερό, χυμώδες με pH 7,1-7,3, στρώμα λίπους ελάχιστο, με υψηλά ποσοστά λινολενικού οξέος, χρώμα κρέατος λευκό έως απαλό ροζ, σύμφωνα με τους Κοινοτικούς κανονισμούς. Ανήκει στην κατηγορία ελαφρών αρνιών, βάσει της Κοινοτικής νομοθεσίας.

Τα αρνιά τρέφονται μέχρι την ηλικία της σφαγής αποκλειστικά με μητρικό γάλα. Η διατροφή των προβάτων στηρίζεται στην ελεύθερη βόσκηση σε ορεινά βοσκοτόπια (υψόμετρου άνω των 250 m) και στους τεχνητούς λειμώνες. Για 3-5 μήνες χορηγούνται συμπληρωματικές ζωοτροφές, ως επί το πλείστον δημητριακά, ψυχανθή, λαχανικά, άχυρο, τριφύλλι, προϊόντα ελαιούχων σπερμάτων, που παράγονται κυρίως στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή και βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Οι τεχνητοί λειμώνες λιπαίνονται με φυσική κοπριά των ζώων της γεωγραφικής περιοχής ενώ αποκλείεται η χρήση εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων και λιπασμάτων.

Προκειμένου ένα σφάγιο να δικαιούται να φέρει την ονομασία «Αρνάκι Ελασσόνας» θα πρέπει:

Οι γονείς του αρνιού από το οποίο προήλθε το σφάγιο να διαβιούν στην οριοθετημένη περιοχή τουλάχιστον για 8 μήνες, πριν τη σύζευξη.
Τα αρνάκια Ελασσόνας πρέπει να γεννιούνται, να εκτρέφονται και να σφάζονται στην οριοθετημένη περιοχή.

Οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής

Η γεωγραφική περιοχή στην οποία παράγεται το «Αρνάκι Ελασσόνας» περιλαμβάνει α) την επαρχία Ελασσόνας, του νομού Λάρισας και β) το δημοτικό διαμέρισμα Δαμασίου, που ανήκει στον Δήμο Τύρναβου, του νομού Λάρισας.

Η οριοθετημένη γεωγραφική ζώνη είναι ορεινή και ημιορεινή και παρουσιάζει ποικιλία υψομέτρων από 250 m έως 2 550 m. Το 60% της έκτασης είναι βοσκότοποι οι οποίοι χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία χόρτων, βοτάνων, και αρωματικών φυτών. Οι βοσκήσιμες εκτάσεις της Επαρχίας Ελασσόνας περιλαμβάνουν φυσικούς βοσκότοπους, γεωργική γη που καλλιεργείται για την παραγωγή ζωοτροφών, αγραναπαύσεις και εποχιακά βοσκήσιμες εκτάσεις. Οι φυσικοί βοσκότοποι καλύπτονται από ποολίβαδα, θαμνολίβαδα και μερικώς δασοσκεπή λιβάδια. Το πλέον χαρακτηριστικό των περιοχών αυτών είναι η μεγάλη βιοποικιλότητα της υφιστάμενης χλωρίδας, με πολλά αρωματικά φυτά.

Η ποώδης βλάστηση αποτελείται κυρίως από αγρωστώδη και δευτερευόντως από ψυχανθή και σύνθετα. Από τα αγρωστώδη απαντώνται κυρίως οι υποοικογένειες Festuceae, Hordeae, Pemineae, Aerostideae, Phalatideae και Aneneae. Τα χαρακτηριστικά ποώδη φυτά είναι τα Festuca rubra, Dactylis glomerata, Bromus sp., Trifolium sp., Stipa sp., Lolium sp., κ.α. Τα θαμνολίβαδα συμβάλουν σημαντικά στην κάλυψη των αναγκών των ζώων τόσο με νεαρούς βλαστούς όσο και με την ποώδη βλάστηση που αναπτύσσεται κάτω από τη σκιά της κόμης, η δε βοσκοϊκανότητα ανέρχεται στα 1,39 Ζωικές Μονάδες.

Εκτρέφονται ντόπιοι πληθυσμοί προβάτων τα οποία είναι μικρόσωμα, λιτοδίαιτα και προσαρμοσμένα στις ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής. Η εκτατική εκτροφή των προβάτων αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο του πολιτισμού και της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και αναγκαίο κομμάτι της καθημερινής ζωής στην επαρχία Ελασσόνας.

Ιδιοτυπία του προϊόντος

Η διάπλαση του σφαγίου του «Αρνάκι Ελασσόνας», παρουσιάζει ομοιόμορφη μυϊκή κάλυψη. Τα σφάγια των αμνών καλύπτονται από λεπτό υποδόριο στρώμα λίπους, ομοιόμορφα κατανεμημένο. Είναι μικρού βάρους 6,5-10,5 Κιλά, ελαφρού σφάγιο, με λίπος πολύ χαμηλό (1,5 %), σε σύγκριση άλλων περιοχών (φθάνουν 3 %). Το χρώμα του, λευκό έως απαλό ροζ, οφείλεται στο pH, την ηλικία του ζώου, τη διατροφή, τη φυλή. Τα αρνάκια Ελασσόνας έχουν κρέας τρυφερό, χυμώδες με χαρακτηριστικό άρωμα και ευχάριστη οσμή και γεύση, ακόμη και σε μεγαλύτερη ηλικία.

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του κρέατος αρνιού Ελασσόνας οφείλονται στις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής (ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις), με πλούσια βλάστηση και με μεγάλη ποικιλία φυτών (μόνο στον Όλυμπο συναντούμε 1 700 είδη φυτών) και μάλιστα πολλά αρωματικά. Τα ζώα που βόσκουν στους παραπάνω βοσκοτόπους διανύουν συχνά μεγάλες αποστάσεις και αυτό προκαλεί μία διαφορετική σωματική διαμόρφωση σε σχέση με ζώα που ζουν σε χαμηλότερα υψόμετρα και κυρίως σε σχέση με ζώα που ζουν σταβλισμένα.Οι αντιοξειδωτικές ουσίες πολλών αρωματικών φυτών, δίδουν ιδιαίτερο άρωμα και γεύση στο γάλα και ειδικότερα στο κρέας των αρνιών, χαρακτηριστικό της γεύσης και του αρώματος και για αυτό τον λόγο γίνονται περιζήτητα από το καταναλωτικό κοινό.

Η ένταση του αρώματος συνδέεται θετικά με το λινολενικό οξύ (C18:3), το οποίο βρίσκεται σε μεγαλύτερα ποσοστά στα ζώα ελεύθερης βοσκής και συνδέουν τα ειδικά αυτά επιζητούμενα χαρακτηριστικά του κρέατος αρνιού γάλακτος με το έδαφος την βλάστηση και στο μικροκλίμα της περιοχής Ελασσόνας. Έγιναν αναλύσεις λιπαρών οξέων σε αρνιά της Ελασσόνας και βρέθηκαν μεγαλύτερες ποσότητες σε λινολενικό οξύ (C18:3), σε σχέση με αντίστοιχες των αρνιών των πεδινών εκτάσεων. Πέραν αυτών, το είδος της διατροφής, η φυλή, ο τρόπος εκτροφής, η ηλικία και η αναπαραγωγική κατάσταση του ζώου επηρεάζουν το άρωμα.

Τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρέατος του «Αρνάκι Ελασσόνας» οφείλονται:

Στις μικρόσωμες ντόπιες φυλές προβάτων, που λόγω της τακτικής βόσκησης στους ορεινούς φυσικούς βοσκότοπους, είναι λιτοδίαιτες, ανθεκτικές και πλήρως προσαρμοσμένες στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον.
την τακτική βόσκηση των μητέρων στους βοσκότοπους,
στην μεγάλη ποικιλία της βλάστησης, χόρτων, βοτάνων και των αρωματικών φυτών στους βοσκότοπους,
στην ποικιλία των υψομέτρων από 250 m-2 550 m υψόμετρο,
στο έδαφος και στο μικροκλίμα της περιοχής,
στην διατροφή αποκλειστικά με γάλα της μητέρας τους
στα υψηλά ποσοστά του λιπαρού οξέος του λινολενικού οξέος (C18:3).
Στο μικρό χρονικό διάστημα χορήγησης συμπληρωματικής τροφής στις μητέρες (προβατίνες) με τροφές ως επί το πλείστον παραγόμενες στης Επαρχία Ελασσόνας.

Η αιγοπροβατοτροφία διακρίνεται σε τρεις βασικές μορφές εκμετάλλευσης: η ημιενσταβλισμένη, η ποιμνιακή-στατική και η ποιμνιακή-μετακινούμενη. Η πλειοψηφία των προβατοτροφικών εκμεταλλεύσεων στην επαρχία Ελασσόνας ανήκει στην ποιμνιακή - στατική μορφή εκμετάλλευσης.

Ο χαρακτήρας της οικονομίας στην επαρχία Ελασσόνας είναι κατά βάση γεωργοκτηνοτροφικός. Στα εκτεταμένα ορεινά βοσκοτόπια εκτρέφεται το 39% των προβάτων και το 59% των αιγών του νομού και παράγονται πολύ καλής ποιότητας γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα αμνοεριφίων γάλακτος άριστης ποιότητας. Τα τελευταία 15 χρόνια γίνονται και εξαγωγές σε ευρωπαϊκές χώρες.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την παραπομπή στη δημοσίευση των προδιαγραφών:

Πηγές: anagi.ana-mpa.gr , athina984.gr , minagric.gr , eur-lex.europa.eu

Βραβεύτηκε στη Γενεύη το φασόλι Πρεσπών ως το καλύτερο παραδοσιακό προϊόν για την ποιότητά του

Πέμπτη, Οκτωβρίου 28, 2010

Ανάμεσα σε παραδοσιακά προϊόντα από 122 χώρες, το "φασόλι Πρεσπών" τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο, το «Νew Μillennium Αward, Οctober 2010», κατά τις εργασίες του "38ου Ιnternational Τrophy for Quality" που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη την περασμένη εβδομάδα.

Βράβευση για τα φασόλια Πρεσπών

Τα φασόλια παράγονται από φασολοπαραγωγούς του Συνεταιρισμού Φασολοπαραγωγών Πρεσπών «Πελεκάνος» σε «καθαρά» χώματα απαλλαγμένα από χημικά. Η διαφοροποίηση των δύο φασολιών (του μεγαλόσπερμου πλακέ και του γίγαντα-ελέφαντα) τα οποία παράγονται στις Πρέσπες από τα υπόλοιπα φασόλια της αγοράς οφείλεται στον συνδυασμό του μικροκλίματος και της εδαφολογικής σύστασης της περιοχής. Γι΄ αυτό το λόγο, το 1994 το τότε υπουργείο Γεωργίας τα αναγνώρισε ως προϊόντα Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), ενώ από το 1999 κυκλοφορούν ως φασόλια Προστατευμένης Γεωγραφικής Ενδειξης (ΠΓΕ).

Το πλακέ (ή πλακί) φασόλι καλλιεργείται από τη δεκαετία του 1920 σε κοιλάδες και σε δροσερές παραπρέσπιες περιοχές. Από το 1967, οπότε ολοκληρώθηκε το αρδευτικό δίκτυο, τα φασόλια καλλιεργούνται σε όλη τη λεκάνη των Πρεσπών.

Στην Ελλάδα καταναλώνονται 33.000 τόνους φασολιού τον χρόνο, ενώ η συνολική ελληνική παραγωγή μόλις που φτάνει τους 7.000 τόνους ετησίως, εκ των οποίων οι 3.000 τόνοι παράγονται στις Πρέσπες. Γενικότερα, λίγα είναι τα ελληνικά φασόλια που φθάνουν στους πάγκους των λαϊκών αγορών και στα σουπερμάρκετ της πρωτεύουσας. Τα φασόλια Πρεσπών ως προϊόντα ΠΓΕ πωλούνται μόνο συσκευασμένα. Ο συνεταιρισμός «Πελεκάνος» ακολουθεί Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και ελέγχει την παραγωγή.

«Τα φασόλια βρίσκονται στη βάση της μεσογειακής διατροφικής πυραμίδας, δηλαδή πρέπει να καταναλώνονται συχνά. Ως σούπα, στον φούρνο ή ως σαλάτα, αποτελούν μια σπουδαία πηγή πρωτεΐνης, κυρίως για όσους αποφεύγουν τα ζωικά προϊόντα. Αν μάλιστα συνδυαστούν με δημητριακά (π.χ., ρύζι, σιτάρι) ή ξηρούς καρπούς, τότε, η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι υψηλής βιολογικής αξίας» όπως επισημαίνει ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Α. Καφάτος.

Τα φασόλια, όπως και όλα τα όσπρια, θεωρούνται σημαντική πηγή διαιτητικών ινών και βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Εχουν λίγες θερμίδες (μόλις 80-120 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια) και δεν παχαίνουν.

Επίσης, αποτελούν καλή πηγή σιδήρου αφού περιέχουν περίπου 4 μιλιγκράμ ανά 100 γραμμάρια προϊόντος. Δηλαδή, ένα μεγάλο πιάτο φασολάδας καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες ενός ενηλίκου σε σίδηρο. Ωστόσο, επειδή ο ανθρώπινος οργανισμός δεν απορροφά από τα φυτικά τρόφιμα όλη την ποσότητα του σιδήρου αλλά μόνο το 10%, έχει βρεθεί ότι, αν τα όσπρια συνδυαστούν με τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C, καροτινοειδή ή προβιταμίνη Α (πράσινα και κίτρινα λαχανικά, καρότα και ντομάτες), τότε αυξάνεται η απορρόφηση του σιδήρου. Τα φασόλια περιέχουν ακόμη ασβέστιο σε χαμηλή περιεκτικότητα, το οποίο απορροφάται καλύτερα με παράλληλη κατανάλωση βιταμίνης D (περιέχεται στα λιπαρά ψάρια). Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Καφάτος, «η παραδοσιακή φασολάδα με τη σάλτσα ντομάτας και τα καρότα σερβιρισμένη με λίγη ρέγκα αποτελεί ένα εξαιρετικό γεύμα. Ηξεραν οι παλιοί τι έτρωγαν».

Τέλος, τα φασόλια περιέχουν φυλλικό οξύ, μια ουσία με αντικαρκινική δράση η οποία προστατεύει το DΝΑ από τις οξειδώσεις. Επίσης, βοηθά στην καταπολέμηση της μεγαλοβλαστικής αναιμίας και προστατεύει από τις συγγενείς ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μεγαλύτερη περιεκτικότητα φυλλικού οξέος από όλα τα φασόλια έχουν τα μαυρομάτικα.

Η ιδιότητα των οσπρίων να δημιουργούν το γνωστό φούσκωμα αποδίδεται από τους ειδικούς στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαιτητικές ίνες. Σύμφωνα με τον κ. Καφάτο, η δημιουργία δύσοσμων αερίων, αν και δυσάρεστη, θεωρείται ιδιαιτέρως ευεργετική για την υγεία. Και αυτό διότι σχετίζεται με την απομάκρυνση επικίνδυνων καρκινογόνων από το γαστρεντερικό μας σύστημα, κυρίως από το παχύ έντερο. Γι΄ αυτό, η κατανάλωση φασολιών συνδέεται με τη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου αλλά και άλλων μορφών καρκίνου.

Πηγή: tovima.gr

Η φάβα Σαντορίνης συμπεριελήφθη στον κοινοτικό κατάλογο των ΠΟΠ και ΠΓΕ

Πέμπτη, Οκτωβρίου 14, 2010

Στον κοινοτικό κατάλογο των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης και Προστατευόμενων Γεωγραφικών Ενδείξεων (ΠΟΠ και ΠΓΕ) συμπεριελήφθη η φάβα Σαντορίνης, με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ).

ΠΟΠ: Φάβα Σαντορίνης

Ως ΠΟΠ και ΠΓΕ, έχουν καταχωρηθεί και άλλα 87 ελληνικά προϊόντα, τα οποία είναι τα εξής:

27 ελαιόλαδα
10 επιτραπέζιες ελιές
20 τυριά
23 φρούτα, λαχανικά, ξηροί καρποί και όσπρια
1 προϊόν αρτοποιίας
1 ποικιλία ψαριών
1 μέλι
2 ποικιλίες μαστίχας
1 τσίχλα,
1 αιθέριο έλαιο και
1 μπαχαρικό

Εκτός των παραπάνω, εκκρεμούν αιτήσεις για κατοχύρωση άλλων 8 προϊόντων (μανταρίνι Χίου, πατάτα Νάξου, σταφίδα Ηλείας, ξυνόγαλο Σητείας, αρνάκι Ελασσόνας, αγουρέλαιο Χαλκιδικής και ξερά σύκα Ταξιάρχη).

Πηγή: cosmo.gr